• Εγγραφή
άρθρα
Η ΠΕΜΠΤΗ ΕΝΤΟΛΗ
PDF
Εκτύπωση
E-mail
Κυριακή, 18 Μάρτιος 2012 00:04

 Όταν  ο Μωυσής πήρε τις Δέκα εντολές γραμμένες διά ''δακτύλου Θεού'' (Έξοδος κ' 2, κδ' 12, λα' 18, λβ' 15), στο Όρος το Άγιον (Σινά), για πρώτη φορά ήρθε στην ανθρωπότητα φανερά η Βουλή του Δημιουργού, δηλαδή ήρθε στο φως το τι θέλει ο Θεός από το δημιούργημά του (Γεν. β΄ 6), αλλά και να ρυθμίσει τις σχέσεις ζωής μεταξύ των ανθρώπων, γι αυτό έκτοτε -λόγω της Μοναδικότητας αυτής- παγκοσμίως οι Εντολές αυτές χρησιμοποιήθηκαν σαν βάση των διαφόρων Νομικών συστημάτων και επίσης η Βίβλος σαν μέσο όρκου στα Δικαστήρια -αν και για τους γνώστες- δεν πρέπει να ορκίζεται κανείς πλέον σε αυτή, όπως μας τόνισε ο Κύριος Ημών Ιησούς Χριστός, ρητά στην Καινή Διαθήκη (Ματθ. ε' 33).

 

 

   Παραβλέποντας την εντολή του Ιησού [η οποία απευθύνεται σε πιστούς ανθρώπους], το Δικαστικό σύστημα χρησιμοποιεί τον όρκο πάνω στη Βίβλο σαν το ανώτερο [και τελευταίο] μέσο εκμαίευσης της αλήθειας από τους μάρτυρες  και λοιπούς εμπλεκομένους καθότι οι [περισσότεροι] άνθρωποι έχουν την Βίβλο σαν την απόλυτη αλήθεια [όπως και είναι] και πολλάκις οι μάρτυρες -και οι ψευδομάρτυρες- πιεζόμενοι από την συνείδηση και ελεγχόμενοι από το Πνεύμα το Άγιο λένε την αλήθεια και έτσι έχουν ανατραπεί εκατοντάδες υποθέσεις παγκοσμίως φέρνοντας στο φως την αλήθεια και τους πραγματικούς ενόχους στην Δικαιοσύνη [ Θεία Δίκη ]. 

 

   Για την Ιστορία οι Δέκα εντολές είναι ''η Κορυφή του Παγόβουνου'' από ένα μεγάλο σύνολο εντολών που αναφέρονται στην Βίβλο (βλ. Λευιτικόν και Δευτερονόμιον), γιατί είναι οι πλέον κύριες για την ασφαλή διαβίωση του ανθρώπου και πως πρέπει να είναι η σχέση του απέναντι στον Θεό αλλά και τους συνανθρώπους του. Επίσης καλό θα ήταν ο αναγνώστης του Θέματος να εξετάσει ''ιδίοις όμμασι'' τα γραφόμενα διά των παραπομπών, προς πλήρη  κατανόηση και εμπέδωση της πηγής αυτών (Βίβλος, μετάφραση εκ του Αρχαικού Πρωτοτύπου υπό του Καθηγητού Πανεπιστημίου και Αρχιμανδρίτου Αημνείστου Νεόφυτου Βάμβα).

 

   Στο παρόν λοιπόν θέμα εξετάζουμε την μια εξ' αυτών των εντολών, η οποία -κατά κοινή ομολογία πολλών συνανθρώπων μας- στην εποχή μας έχει ξεπέσει κατά πολύ : την Πέμπτη Εντολή, η οποία είναι ''Τίμα τον Πατέρα σου και την Μητέρα σου, διά να γίνεις μακροχρόνιος επί της γης, την οποίαν σοι δίδει Κύριος ο Θεός σου'' ('Έξοδος κ' 12) και να δούμε μερικούς από τους πολλούς λόγους που δεν βρίσκει πλέον απήχηση και εφαρμογή στους νέους της εποχής μας, αλλά τουναντίον έχουμε φθάσει εκεί που λέει στον Τιμόθεο  το '' απειθείς στους γονείς '' [Β' Τιμ. κεφ.γ΄2] και το επαναλαμβάνει στην προς Ρωμαίους επιστολή [ α' 14] σαν χαρακτηριστικό ανθρώπων με αδόκιμο νουν. Ας δούμε όμως πως το ''Τίμα'' εξέπεσε και έγινε ''απειθείς''.

 

 

   Ο Πρώτος και βασικότερος λόγος είναι η απομάκρυνση του Λόγου του Θεού από τις καρδιές των ανθρώπων -η απιστία δηλαδή- στον γεγραμμένο λόγο και η προσπάθεια εκ μέρους των δευτέρων με ανθρώπινα μέσα να μάθουν το καλό στα παιδιά τους, αγνοώντας το βιβλικό '' και οι πατέρες, μη παροργίζετε τα τέκνα σας, αλλ' εκτρέφετε αυτά εν παιδεία Κυρίου ''  [ Εφεσ. ς' 4 ], χρησιμοποιώντας πολλά ''ΜΗ'' , άγριες φωνές εκφοβισμού και αρκετό ξύλο, με αντίθετα συνήθως αποτελέσματα, καθότι ερεθίζουν και εξοργίζουν τα παιδιά τα οποία πολλές φορές αντεπιτίθενται στους γονείς φραστικά [ άσχημες κουβέντες ακόμα δε και ύβρεις ], σωματικά [ χειροδικίες ] αλλά επίσης φεύγουν από το σπίτι και ορισμένα εξ' αυτών δεν επιστρέφουν ποτέ με ότι μπορεί να σημαίνει αυτό.

 

   Αυτό συμβαίνει διότι οι Γονείς αγνοούν τους τρόπους και τα μέσα που θα ήθελε να χρησιμοποιούν ο Θεός σαν το άλλο μεγάλο εδάφιο '' μη ερεθίζετε τα τέκνα σας δια να μη μικροψυχώσι ''  [ Κολ. γ' 21 ] , αλλά τουναντίον χρησιμοποιούν τον εκφοβισμό και τους άλλους τρόπους που προαναφέραμε οι οποίοι φέρνουν τα αντίθετα αποτελέσματα και κάνουν τους γονείς από αντιπαθείς έως και μισητούς.

 

 

   Από δε την συμπεριφορά αυτή και την απογοήτευση τα παιδιά ψάχνουν αλλού για την αγάπη, και κυρίως την κατανόηση και [συνήθως] πέφτουν σε δίχτυα αθλίων και πονηρών ανθρώπων που εκμεταλλεύονται την έλλειψη οικογενειακού δικτύου προστασίας και ασφαλείας, τα πλανούν και τα οδηγούν σε δρόμους ανομίας και παρανομίας, με ολέθρια αποτελέσματα τις περισσότερες φορές.

 

     Ένα άλλο θέμα στο οποίο οι μεγάλοι δίνουν λάθος κατευθύνσεις και προτεραιότητες στα παιδιά τους από όταν είναι μικρά, είναι αυτό που αναφέρει ένας από τους πολυγραφότερους  Έλληνες Αγίους, ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος που λέει χαρακτηριστικά ότι η συμβουλευτική τους επιχειρηματολογία ( των Γονέων ) είναι η εξής :  Ο τάδε, ενώ καταγόταν από πτωχή και άσημη οικογένεια, με τα γράμματα που έμαθε κατάφερε να γίνει μέγας και τρανός, να πάρει σπουδαίες θέσεις, να γίνει πλούσιος, να νυμφευθεί με πλούσια γυναίκα, να κτίσει ωραίο σπίτι, και άλλα τινά .

 

   Άλλος πάλι με τις γλώσσες που έμαθε πήρε σπουδαία θέση στην Κυβέρνηση και ρυθμίζει αυτός όλες τις υποθέσεις. Οι περισσότεροι προβάλλουν σαν παραδείγματα τους επιτυχημένους στη ζωή, "τους επί γης ευδοκίμους" παραβλέποντας όμως και την αφήγηση των όποιων ελαττωμάτων του χαρακτήρα των εν λόγω ''Ευδοκίμων'' καθώς και πόσους ανθρώπους αδίκησαν για να γίνουν αυτοί επιτυχημένοι, καταπατώντας ηθικούς φραγμούς και νόμους, γιά το οποίο ο Κύριος Ιησούς είπε το '' Πόσον δύσκολον είναι να εισέλθωσιν εις την βασιλείαν του Θεού οι έχοντες το θάρρος αυτών εις τα χρήματα''.

 

    Στις εύπλαστες έτσι και δεκτικές ψυχές των νέων οι ίδιοι οι γονείς εισάγουν δύο μεγάλα κακά, δύο τυραννικούς έρωτες που τους ακολουθούν [ και τους βασανίζουν ] σε όλη τους την ζωή :  τον έρωτα των χρημάτων, του πλούτου και τον έρωτα της κοσμικής δόξας, της κοινωνικής ανόδου θα λέγαμε σήμερα.

 

   Διαστρέφονται έτσι οι νέοι και γίνονται υλόφρονες και εις άκρον ματαιόδοξοι, μη επιδεχόμενοι δε και άλλης διδασκαλίας (και δη της υγιαίνουσας των Γραφών) . Όπως δε λέει και ο Λαός ''ενός κακού μύρια έπονται'', το ένα φέρνει το άλλο και φθάνουμε στην εκπλήρωση των Γραφών από την αρνητική τους πλευρά '' διότι θέλουσιν είσθαι οι άνθρωποι φίλαυτοι, φιλάργυροι, αλαζόνες, υπερήφανοι, βλάσφημοι, απειθείς εις τους γονείς, αχάριστοι, ανόσιοι, άσπλαγχνοι, αδιάλλακτοι, συκοφάνται, ακρατείς, ανήμεροι, αφιλάγαθοι, προδόται, προπετείς, τετυφωμένοι, φιλήδονοι μάλλον παρά φιλόθεοι,  έχοντες μεν μορφήν ευσεβείας, ηρνημένοι δε την δύναμιν αυτής. Και τούτους φεύγε.  [ Β' Τιμ. γ' 2 εως 5 ]

 

  Γι' αυτό λοιπόν εμείς οι Γονείς που γνωρίζουμε τον λόγο του Θεού και επιθυμούμε την επιτυχία των παιδιών μας, ας κάνουμε πρώτα πράξη το εδάφιο που ο ίδιος ο Ιησούς μας έμαθε με την απάντηση που έδωσε στον νομικό που τον πλησίασε, και λέει '' Θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της διανοίας σου '' [ Ματθ. κβ' 37 ] και ο Θεός θα τα ευλογήσει και θα τα βοηθήσει, γιατί '' Εάν ο Κύριος δεν οικοδομήση οίκον, εις μάτην κοπιάζουσιν οι οικοδομούντες αυτόν '' [ Ψαλμ. ρκζ' 1 ]

 

  Τουτέστιν ας μάθουμε τα παιδιά μας λοιπόν πρώτα απ' όλα να αγαπάνε τον Θεό και κατόπιν να τον εμπιστεύονται στην ζωή τους σαν Πατέρα τους πάνω από τον πατέρα τους τον επίγειο και κατόπιν θα αγαπήσουν και τους γονείς και τον πλησίον τους, γιαυτό κλείνοντας ένα θέμα που πάντα ήταν και είναι ένα Κοινωνικό αγκάθι, ας θυμηθούμε το γραφικό '' Δίδαξον το παιδίον εν αρχή της οδού αυτού· και δεν θέλει απομακρυνθή απ' αυτής ουδέ όταν γηράση ''  [ Παροιμίες κβ' 6 ]

 

  Αφήνω να μιλήσει για το θέμα αυτό ο Μεγάλος Διδάσκαλος και Φίλος όλων μας, ο Ιησούς ο Χριστός με το Ιστορικό '' Αφήσατε τα παιδία να έρχονται  προς εμέ, και μη εμποδίζετε αυτά· διότι των τοιούτων είναι η βασιλεία του Θεού ''.

  Είθε να το κάνουμε όλοι πράξη αυτό και ο Θεός να μας ευλογεί . . .

Τελευταία Ενημέρωση στις Κυριακή, 18 Μάρτιος 2012 00:06
 
Χριστιανισμός και Επιστήμη - Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΑΡΡΩΣΤΑΙΝΕΙ ΘΑΝΑΣΙΜΑ
PDF
Εκτύπωση
E-mail
Πέμπτη, 15 Μάρτιος 2012 23:00

Δειλά – δειλά οι επιστήμονες επανέρχονται σ’ όσα υποστηρίζει η Βίβλος και αναθεωρούν απόψεις που τις αμφισβητούσαν.

 

Μια νέα θεωρία για την ερμηνεία του φυσικού κόσμου κερδίζει έδαφος και είναι γνωστή ως θεωρία της Γαίας. Εμπνευστής της ο 92χρονος σήμερα φυσικός επιστήμονας Τζέιμς Λάβλοκ (James Lovelock) που πολλοί τον θεωρούν ως «το νέο Κοπέρνικο» και «Δαρβίνο» της εποχής μας. Επιστήμονας που για χρόνια προέβλεπε την καταστροφή του πλανήτη μας με φυσικούς βέβαια όρους και έκρουε το καμπανάκι του κινδύνου, πλην όμως τα λόγια του έπεφταν στο κενό.

 

Χαρακτηρίστηκε ως ερευνητής με ατσαλένιο σθένος αφού άντεξε την για χρόνια απόρριψη του από το επιστημονικό κατεστημένο. Αναγκάστηκε να τα βάλει με οργανισμούς τύπου ΝΑΣΑ και ως ακαδημαϊκός να μείνει εκτός κυκλωμάτων της πανεπιστημιακής κοινότητας για να διατηρήσει την ελευθερία της σκέψης. Άρχισε όμως δυστυχώς να επιβεβαιώνεται.

 

Εφεύρε τον ανιχνευτή που εντοπίζει ακόμα και τις απειροελάχιστες ποσότητες ρυπαντών στην ατμόσφαιρα ( Electron Capture Detector), μίλησε πρώτος για την βλάβη που προκαλεί στο όζον η συσσώρευση χλωροφθορανθράκων (CFCs) στην ατμόσφαιρα από τα ψυγεία μας και τις άλλες οικιακές συσκευές και τελικά τιμήθηκε με πολλά διεθνή βραβεία και με CBE από την βασίλισσα της Αγγλίας το 1990 ενώ είναι ο εμπνευστής των οικολογικών πολιτικών κινημάτων (Πράσινοι) αλλά και των κοινωνικών κινημάτων αγωνίας για το περιβάλλον (Οικολογικά κινήματα).

 

Θαυμάζει, ως επιστήμονας, την θαυμαστή ισορροπία που υπάρχει στην φύση και δηλώνει έκθαμβος για το πώς η Γη αυτοελέγχεται. Υποστηρίζει: «Ο πλανήτης αποτελεί έναν πολύπλοκο, ζωντανό και αυτοκυβερνόμενο οργανισμό, που είναι σε θέση να υπερασπίσει τον εαυτό του. Ως ένα ον που ξέρει να διατηρεί την ισορροπία του και να δημιουργεί κατάλληλες συνθήκες διαβίωσης και εξέλιξης. Του Δαρβίνου, υποστηρίζει, του ξέφυγε το περιβάλλον.

 

Δεν πρόσεξε ότι οι ζώντες οργανισμοί (βακτήρια, φυτά κ.α.) μαζί με τα περιβαλλοντικά συστήματα (ατμόσφαιρα, ωκεανοί, φλοιός της γης, κλίμα) λειτουργούν για να διαφυλάξουν την ισορροπία της Γης».

 

Με την διαφορά ότι η επιστήμη δεν του επιτρέπει να πει αυτό που εμείς καταλαβαίνουμε ότι συνάγεται από τα λεγόμενά του και μπορούμε να πούμε ως χριστιανοί: «Μεγάλα τα έργα σου, Κύριε, τα πάντα εν σοφία εποίησες». Αυτό βέβαια που ξεφεύγει από τα όρια έρευνας και διατύπωσης θεωρίας της κάθε επιστήμης δηλ. η ύπαρξη Δημιουργού, αποτελεί για τους περισσότερους σκεπτόμενους ανθρώπους την πιθανότερη ερμηνεία. Για τους πιστούς όμως ανθρώπους βασική αλήθεια της θείας Αποκάλυψης.

 

Ο εν λόγω επιστήμονας από τον αρχικό θαυμασμό του έχει περιπέσει τώρα στην έντονη αγωνία για το μέλλον του πλανήτη σε σημείο που να θεωρεί αναπόφευκτη πλέον την καταστροφή του ανθρωπίνου γένους, και απλώς να μην θέλει να αποδεχτεί τον πεσιμισμό του.

 

Δεν γνωρίζει βέβαια το αισιόδοξο μήνυμα του Αποστόλου Πέτρου «σύμφωνα με την υπόσχεση Του, νέα γη και νέο ουρανό περιμένουμε, όπου θα κατοικεί η δικαιοσύνη» Βρίσκεται λοιπόν ο ίδιος αλλά και όλη η ανθρωπότητα στις μέρες μας σ’ αυτό που είπε ο Ιησούς: «Θα αποψυχούν οι άνθρωποι από τον φόβο τους και την αναμονή αυτών που πρόκειται να συμβούν στον κόσμο».

 

Τι φοβάται; Λέει: «Αυτήν την περίοδο η Γη βρίσκεται σε περίοδο κρίσης. Η ανθρώπινη δραστηριότητα απομυζεί τον πλανήτη και εξαντλεί τους φυσικούς πόρους ενώ παράλληλα διαταράσσεται η περιβαλλοντική ισορροπία. Όλα τα συστήματα που παλιά συνέβαλλαν στην ψύχρανση του πλανήτη (cooling) όπως τα σύννεφα, τα δάση της Σιβηρίας, τα τροπικά δάση και άλλα, τώρα ενεργούν ακριβώς αντίθετα, προσθέτουν θερμότητα αντί να απορροφούν.

 

Έτσι ο πλανήτης μας υπερθερμαίνεται και όλο πιο πολύ μονοξείδιο του άνθρακα διοχετεύεται στην ατμόσφαιρα. Η αύξηση θερμοκρασίας στις βόρειες και νότιες πολικές περιοχές θα συμβάλλει στο λιώσιμο των πάγων με αποτέλεσμα η στάθμη του νερού της θάλασσας ν α ανέβει. Πολλές πόλεις της Βόρειας Ευρώπης θα κινδυνεύουν από πλημμύρες. Ακόμα και αν σταματήσουμε αύριο να ρυπαίνουμε την ατμόσφαιρα η γη θα συνεχίσει να θερμαίνεται για τουλάχιστον 50 χρόνια».

 

Βέβαια τα πνευματικά παιδιά του, και όχι μόνο, ύψωσαν φωνές διαμαρτυρίας και αγωνίας στις μέρες μας στο Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ στο Πόρτο Αλέγρε όπου ζήτησαν από την παγκόσμια οικονομική ελίτ που συνήλθε στη Ν. Υόρκη μεταξύ άλλων και το αίτημα για μια αειφόρο ανάπτυξη δηλ. μια ανάπτυξη που δεν βλάπτει το περιβάλλον.

 

Η απάντηση του Οικονομικού Φόρουμ σε θέματα περιβάλλοντος ήταν ανύπαρκτη αφού η επιβράδυνση της παγκόσμιας οικονομίας δεν τους αφήνει περιθώρια ούτε για την εφαρμογή της ήπιας συνθήκης του Κιότο. Το μόνο που μπόρεσαν να υποσχεθούν, ψιχία ελεημοσύνης στους αναπτυσσόμενους λαούς ως άλλοθι για να παρουσιαστεί η καταστροφική ανάπτυξη ως φιλεύσπλαχνη ανάπτυξη.

 

Από την άλλη τα κοινωνικά κινήματα αφού διαδήλωσαν τις αγωνίες τους επέστρεψαν στην καθημερινότητα τους. Θα χρησιμοποιήσουν το αυτοκίνητο τους την άλλη μέρα για να πάνε στην δουλειά και θα αγοράσουν τα καταναλωτικά προϊόντα των εταιριών που κατήγγειλαν εγκλωβισμένοι σε μια διαδικασία που -νομοτελειακά;- οδηγεί στην καταστροφή ρυπαίνοντας και οι ίδιοι το περιβάλλον.

 

Κακά τα νέα; Απλώς αληθινά. Τρόπος διαφυγής από το αδιέξοδο; Μια πνευματική κιβωτός. Η Εκκλησία του Χριστού. Καλά νέα στο Ευαγγέλιο και κλειδί η πίστη στα λόγια ενός Αξιόπιστου, του Ιησού Χριστού που προείπε με μεγαλύτερη ακρίβεια αυτά που οι επιστήμονες προσπαθούν να ψηλαφίσουν. Και δεν είπε μόνο αυτά αλλά και άλλα πολλά με ένα παράπονο. «Αν τα πράγματα αυτής της ζωής σας λέω και δεν με πιστεύετε, πώς να σας μιλήσω για τα επουράνια».

Τελευταία Ενημέρωση στις Πέμπτη, 15 Μάρτιος 2012 23:14
 
Συ ακολούθει μοι
PDF
Εκτύπωση
E-mail
Τετάρτη, 14 Μάρτιος 2012 14:49

 

Είναι εξέχουσα, ύψιστη και μοναδική τιμή, να δέχεται ο άνθρωπος προσωπική πρόσκληση από το Θεό. Πρόσκληση για την αιωνιότητα, για όλους ανεξαιρέτως, αλλά και εντελώς προσωπική για τον καθένα. Η ενέργεια αυτή, αποδεικνύει από μόνη της τα αισθήματα και το ενδιαφέρον του Θεού, για το ξεχωριστό δημιούργημα της αγάπης Του.

 

Η στιγμή της πρόσκλησης είναι σταθμός και κομβικό σημείο στην ζωή του κάθε ανθρώπου, γιατί σηματοδοτεί την περαιτέρω πορεία και την θέση του στην αιωνιότητα.

 

Η αποδοχή της, όμως, εξαρτάται αποκλειστικά και μόνο, από τη βούληση του ανθρώπου, ο οποίος είναι ελεύθερος να την αποδεχθεί και ελεύθερος να την απορρίψει. Ο Θεός δεν εξαναγκάζει, ούτε υποχρεώνει κανέναν, γιατί σέβεται απόλυτα την ελευθερία που ο ίδιος χάρισε.
 
Από την αρχή, ενημερώνει τον άνθρωπο, χωρίς περιστροφές, ότι η οδός που καλείται να ακολουθήσει, είναι στενή, τεθλιμμένη και ανηφορική, στο τέλος, όμως, περιμένει στέφανος δόξης.
Και αυτό, για να πάρει απόφαση σταθερή, ώστε η πορεία του να είναι αταλάντευτη και το τέλος ένδοξο.
 
Δικαιολογημένα ίσως αναρωτηθεί κάποιος. Αφού είναι πραγματικά όμορφο να ακολουθεί κανείς το Χριστό, τότε γιατί οι περισσότεροι αδιαφορούν για την πρόσκλησή Του; Γιατί δεν παίρνουν τη σωτήρια απόφαση; Γιατί προκρίνουν άλλες, επουσιώδεις επιλογές; Την απάντηση μας τη δίνει ο ίδιος ο Κύριος: ''Διότι πλατεία είναι η πύλη και ευρύχωρος η οδός η φέρουσα εις την απώλειαν, και πολλοί είναι οι εισερχόμενοι δι’ αυτής.
 
Επειδή στενή είναι η πύλη και τεθλιμμένη η οδός η φέρουσα εις την ζωήν και ολίγοι είναι οι ευρίσκοντες αυτήν''.
Χωρίς περίσκεψη, δυστυχώς, αρνείται ο άνθρωπος την αιώνια ζωή, γιατί πολύ απλά δεν θέλει να απαρνηθεί τον εαυτό του και τις ''απολαύσεις'' της επίγειας ζωής.
 
Αλλά, και από αυτούς που παίρνουν τελικά την απόφαση, γιατί κάποιοι εγκαταλείπουν την προσπάθεια και επιστρέφουν στα ίδια; Διότι, ''πολλοί είναι οι κλητοί, ολίγοι δε οι εκλεκτοί''.
 
Αμέτρητοι άνθρωποι ευεργετήθηκαν από τον Ιησού Χριστό, κατά την επίγεια διακονία Του, μέχρι σήμερα. Στο τέλος όμως, στην ώρα της δυσκολίας, της δοκιμασίας, του πάθους και των θλίψεων, ελάχιστοι έμειναν κοντά Του και συνέχισαν να τον ακολουθούν.
 
Έμειναν αυτοί που αγνόησαν τις απειλές, το φόβο, την διαπόμπευση, τη γνώμη του γείτονα, τον αφορισμό των αρχιερέων. Ήταν και εξακολουθούν να είναι αυτοί, που πραγματικά Τον πιστεύουν και Τον αγαπούν με όλη τους την καρδιά.
 
Αυτοί που πιστεύουν ότι ''τα παθήματα του παρόντος καιρού δεν είναι άξια να συγκριθούν με την δόξα την μέλλουσα να αποκαλυφθεί'', αυτοί που έχουν την βεβαιότητα ότι ''η προσωρινή ελαφρά θλίψις εργάζεται καθ’ υπερβολήν εις υπερβολήν αιώνιον βάρος δόξης''.
 
Αυτοί που, ''προκρίνουν να κακουχούνται μάλλον με τον λαό του θεού παρά να έχουν πρόσκαιρη απόλαυση αμαρτίας...''.
Αυτοί, που αγωνίζονται τον καλόν αγώνα της πίστεως χωρίς περισπασμούς, ζητούν πρώτα την βασιλεία του Θεού και ''αποβλέπουν στον Ιησούν, τον αρχηγό και τελειωτή της πίστεως''.
 
Αυτοί, που η απόφασή τους, δεν επηρεάζεται από τις γνώμες των πολλών ή από την χλιαρότητα των άλλων χριστιανών, γιατί αυτός που αγαπά το Χριστό δεν ταλαντεύεται, δεν απογοητεύεται, δεν επηρεάζεται και δεν σκανδαλίζεται. Τον εμπνέει η αγάπη Του και Τον ακολουθεί χωρίς κανέναν ενδοιασμό, γιατί απλά Τον εμπιστεύεται.
 
Δεν γνωρίζω σε ποιά ομάδα χριστιανών ανήκει ο κάθε αναγνώστης. Το ερώτημα όμως που τίθεται σήμερα, είναι σημαντικό: Ανήκουμε στον Χριστό; Έχουμε πραγματική σχέση μαζί Του; Μας καθοδηγεί η αγάπη Του ή είμαστε ενταγμένοι σε μια χριστιανική εκκλησιαστική κοινότητα και απλά εκτελούμε θρησκευτικά καθήκοντα;
 
Είναι ευλογία Κυρίου το να είσαι μέλος χριστιανικής εκκλησίας με υγιαίνουσα διδασκαλία. Η εκκλησία όμως, όσο ορθοτομημένη διδασκαλία και αν έχει, δεν μπορεί να εγγυηθεί την γνησιότητά σου ως χριστιανού και την είσοδό σου στη Βασιλεία των ουρανών.
 
Η παραίνεση του Κυρίου στον απ. Πέτρο, ''συ ακολούθει μοι'', απευθύνεται σε όλους μας και πρέπει να αντηχεί διαρκώς στις καρδιές μας. Εμένα ακολούθα παιδί μου, σε μένα βλέπε, γιατί Εγώ σε αγάπησα, πόνεσα και σταυρώθηκα για σένα. Είσαι καρπός του πόνου της ψυχής μου. Εγώ είμαι ο Σωτήρας σου, ο ποιμένας σου και ο Θεός σου.
 
Όλοι, μπορεί να σε πικράνουν, να σε πληγώσουν, να σε σκανδαλίσουν, να σε απογοητεύσουν ή και να σε εγκαταλείψουν. Εγώ όμως ποτέ! Μη βλέπεις λοιπόν σε πρόσωπο ανθρώπου. Μην επηρεάζεσαι από την συμπεριφορά των άλλων. Βάδιζε στα δικά μου ίχνη.
 
Η απόφαση και η πορεία σου δεν μπορεί να είναι συνάρτηση της συμπεριφοράς των άλλων. Ο καθένας αποφασίζει για τον εαυτό του και για τις δικές του επιλογές θα λογοδοτήσει.
Ας ακολουθήσουμε, λοιπόν, αγαπητοί αδελφοί, τον Ιησού Χριστό, σταθμίζοντας τη ζωή μας πάνω στον Άγιο Λόγο Του, για να μη χάσουμε ποτέ το δρόμο μας και να μη διακυβεύσουμε την πολύτιμη σωτηρία που μας χάρισε.
Τελευταία Ενημέρωση στις Τετάρτη, 14 Μάρτιος 2012 15:00
 
Πότε χρειαζόμαστε την αναζωπύρωση
PDF
Εκτύπωση
E-mail
Τετάρτη, 14 Μάρτιος 2012 00:00

 

 
Εάν στη πνευματική μας ζωή συμβαίνουν κάποια από τα παρακάτω τότε είναι σίγουρο πως χρειαζόμαστε να εξετάσουμε εάν η σχέση μας με το Θεό είναι αυτή που πρέπει.
 
- Όταν είναι ευκολότερο να μείνουμε στο σπίτι παρά να πάμε στην Εκκλησία.
- Όταν είναι ευκολότερο να πάμε στην εργασία μας παρά στον Οίκο του Θεού.
- Όταν είναι ευκολότερο να πάμε αργοπορημένα στην Εκκλησία παρά εγκαίρως.
- Όταν είναι ευκολότερο να κατακρίνουμε κάποιον παρά να τον επαινέσουμε.
- Όταν είναι ευκολότερο να παραμελήσουμε μια ευκαιρία που μας φέρνει Ο Κύριος μπροστά μας παρά να την επωφεληθούμε.
- Όταν είναι ευκολότερο να παραπονιόμαστε Στον Θεό παρά να Τον δοξάζουμε.
- Όταν είναι ευκολότερο να μιλάμε για διάφορα άλλα θέματα παρά να ομολογούμε Τον Χριστό.
- Όταν είναι ευκολότερο να κρίνουμε τους άλλους παρά να προσευχόμαστε για τη σωτηρία τους.
 
Πότε αρχίζει μια αναζωπύρωση;
 
Ρώτησε κάποιος έναν ιερωμένο πως μπορεί να αρχίσει μια πνευματική αναζωπύρωση. Εκείνος του απάντησε:
"Πήγαινε στο σπίτι σου, μπες στο δωμάτιό σου, κλείδωσε την πόρτα σου και γονάτισε στο κέντρο του πατώματος. Έπειτα πάρε μια κιμωλία και χάραξε έναν κύκλο γύρω σου και προσευχήσου στο Θεό παρακαλώντας Τον ν' αρχίσει την αναζωπύρωση μέσα στον κύκλο αυτό. Όταν η προσευχή σου απαντηθεί η αναζωπύρωση θα έχει κιόλας αρχίσει."
 
Ας το έχουμε αυτό υπόψη όσοι λαχταρούμε την αναζωπύρωση.
 
Τελευταία Ενημέρωση στις Τετάρτη, 14 Μάρτιος 2012 00:10
 
Πόσο "πετυχημένη" ήταν η σημερινή ημέρα για σένα;
PDF
Εκτύπωση
E-mail
Τρίτη, 13 Μάρτιος 2012 23:13
    Καθώς τελειώνει η μέρα...
 
  Ξέρεις αν κάποιος έγινε ευτυχέστερος, γιατί βρέθηκες στο δρόμο του;
  Θυμάται κάποιος κάτι καλό που του είπες σήμερα;
  Υπάρχει κάποιος που θα μπορούσε να πει ότι του είπες ένα λόγο ευγενικό;
  Θα μπορούσες να πεις ότι κάποιος βοηθήθηκε με ό,τι έκανες και είπες σήμερα;
  Μπορείς άραγε να πεις ότι άναψες την ελπίδα στην καρδιά του απογοητευμένου;
  Πιστεύεις ότι σπατάλησες τη μέρα ή την έχασες, ή μήπως την ξόδεψες μόνο προς όφελος σου;
  άφησες πίσω σου κάτι για το οποίο θα σε μακαρίζουν ή θα σε βρίζουν;
  Νομίζεις ότι ο Θεός θα πει για σένα ότι κέρδισες μια ακόμη μέρα, την αυριανή, με ό,τι έκανες σήμερα;
Τελευταία Ενημέρωση στις Τρίτη, 13 Μάρτιος 2012 23:17
 
Σελίδα 8 από 17

Χριστιανικό Ραδιόφωνο

You must have the Adobe Flash Player installed to view this player.

translate

Greek Albanian English Romanian

Ημέρες Συναθροίσεων

Κυριακή
     Προσευχή:10-11πμ
     Κήρυγμα ευαγγελίου:11-12πμ
Δευτέρα
     Προσευχή:7-8μμ
     Μάθημα  :8-9μμ
Τετάρτη
     Προσευχή:7-8μμ
     Κήρυγμα ευαγγελίου:8-9μμ
         Είσοδος Ελεύθερη
 

 

Προσευχή

 

"Κύριε, να τα χέρια μου. Ας μην αγγίξουν ποτέ κάτι που θα Σε ντρόπιαζε.
 
Να τα πόδια μου. Τα αφιερώνω σ' Εσένα. Ας μην πάνε ποτέ εκεί όπου Εσύ δεν θα πήγαινες.
 
 Κύριε, να τα μάτια μου. Ας μην κοιτάξουν ποτέ σε κάτι που θα λυπούσε το 'Αγιο Σου Πνεύμα.
 
 Τα αυτιά μου ας μην ακροαστούν ποτέ κάτι που θα ντρόπιαζε το Όνομά Σου.
 
Το στόμα μου ας μην ανοίξει ποτέ για να πει μια λέξη που δεν θα ήθελα ν' ακούσεις.
 
 Ο νους μου ας μην κρατήσει ποτέ ούτε μια σκέψη ή φαντασία που θα μείωνε την αίσθηση της παρουσίας Σου."
 
"Κύριε, κάνε με έναν άνθρωπο κατά την καρδιά Σου".

Συνδεμένοι Επισκέπτες

Έχουμε 65 επισκέπτες συνδεδεμένους
mod_vvisit_counterΣήμερα129
mod_vvisit_counterΕχθές143
mod_vvisit_counterΑυτή την εβδομάδα1455
mod_vvisit_counterΠροηγούμενη εβδομάδα5153
mod_vvisit_counterΑυτό τον μήνα8419
mod_vvisit_counterΠροηγούμενος μήνας10224
mod_vvisit_counterΣυνολικές επισκέψεις992852

Μην ξεχνάς πως...

Η πίστη είναι το μέσον που μεταβάλλει

το όραμα σε πραγματικότητα,

την αποκάλυψη σε γεγονός,

την εμπιστοσύνη σε εκπλήρωση,

την επιθυμία σε πείρα

και το αόρατο σε ορατό.