• Εγγραφή
άρθρα
Οι ανθρώπινες παραδόσεις, οχυρώματα υπερηφάνειας;
PDF
Εκτύπωση
E-mail
Τετάρτη, 07 Μάρτιος 2012 23:46

…Διά τι οι μαθηταί σου παραβαίνουσιν την παράδοσιν των πρεσβυτέρων; (Ματθαίος 15:2α) 

Συχνά οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι προέβαλαν με υπερηφάνεια τις παραδόσεις τους θέλοντας να συστήσουν την ανωτερότητά τους και την ιδιαίτερη σχέση που θεωρούσαν ότι είχαν με το Θεό. Διαβάζουμε από τη Γραφή ένα από τα πολλά σχετικά περιστατικά: «Τότε προσέρχονται προς τον Ιησούν οι από Ιεροσολύμων γραμματείς και Φαρισαίοι, λέγοντες• Διά τι οι μαθηταί σου παραβαίνουσιν την παράδοσιν των πρεσβυτέρων; διότι δεν νίπτονται τας χείρας αυτών όταν τρώγωσιν άρτον» (Ματθαίος 15:1-2) 


Σε ένα βιαστικό άκουσμα των λόγων αυτών, θα μπορούσε κάποιος να συμπεράνει λανθασμένα ότι οι μαθητές δεν έπλεναν τα χέρια τους πριν φάνε και ότι ο Χριστός ήταν προσωπικά υπεύθυνος για αυτό αφού ήταν ο διδάσκαλός τους, ενώ οι «θεοσεβείς» γραμματείς και Φαρισαίοι ενδιαφέρονταν για την προσωπική και δημόσια υγιεινή. 


Αν προσέξουμε όμως πιο καλά τα λόγια τους, θα καταλάβουμε ότι οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι δεν ενδιαφέρονταν για τίποτα άλλο παρά μόνο για τη δημόσια επίδειξη της προσκόλλησής τους στις ανθρώπινες παραδόσεις τους ώστε μέσω αυτών, να καυχηθούν στην (πλαστή) ανωτερότητά τους. 


Οι Φαρισαίοι ξεκίνησαν τη μομφή τους λέγοντας «Δια τι οι μαθηταί σου παραβαίνουσιν την παράδοσιν των πρεσβυτέρων...» (Ματθαίος 15:1-2α) φανερώνοντας έτσι ότι αυτό που είχαν πρώτα από όλα στο μυαλό τους ήταν κάποια από τις πολλές παραδόσεις τους. (Μάρκος 7:3-4) 


Έπειτα, δευτερευόντως, είπαν «...διότι δεν νίπτονται τας χείρας αυτών όταν τρώγωσιν άρτον» (Ματθαίος 15:1-2β), εννοώντας ότι δεν θεωρούσαν πως οι μαθητές έπλεναν τα χέρια τους πριν φάνε. Με μια πιο προσεκτική ματιά όμως, βλέπουμε ότι ακόμα και αυτό το επιχείρημά τους δεν έστεκε.

 

Πράγματι, διαβάζουμε στο κατά Μάρκον Ευαγγέλιο, (μετάφραση Ο´): «οι γαρ Φαρισαίοι και πάντες οι ιουδαίοι εάν μη πυγμή νίψωνται τας χείρας ουκ εσθίουσιν κρατούντες την παράδοσιν των πρεσβυτέρων» (Μάρκος 7:3). Η ένσταση των Φαρισαίων δεν ήταν ότι οι μαθητές δεν έπλεναν καθόλου τα χέρια τους, αλλά ότι δεν έπλεναν τα χέρια τους «πυγμή».

 

Η λέξη πυγμή (αρχ. «πυξ»), αφενός σημαίνει «με τις γροθιές» και αφετέρου υποδηλώνει τη στάση του σώματος κατά την οποία κάποιος υψώνει και κρατάει τις γροθιές του μέχρι το ύψος του προσώπου του. Η στάση αυτή μας είναι γνωστή από τον τρόπο που κρατούν τα χέρια τους οι αθλητές στους αγώνες πυγμαχίας, αλλά και από τον παρόμοιο τρόπο με τον οποίο πλένουν τα χέρια τους συνήθως οι χειρουργοί. Επειδή λοιπόν οι μαθητές δεν έπλεναν τα χέρια τους με αυτόν το συγκεκριμένο τρόπο, οι Φαρισαίοι έκριναν ότι τα χέρια τους ήταν άπλυτα και άρα μολυσμένα. (Μάρκος 7:2) 


Ακόμη περισσότερο φως στα ενδόμυχα της καρδιάς των Φαρισαίων, ήρθε να ρίξει η απάντηση του ίδιου του Ιησού, στην οποία έγινε φανερό ότι Εκείνος κατάλαβε αμέσως τι κρυβόταν πίσω από τη δήθεν ανησυχία τους: η σχολαστική προσκόλληση στις ανούσιες ανθρώπινες παραδόσεις τους, με την ταυτόχρονη απομάκρυνσή τους από τον καθαρό Λόγο του Θεού.

 

«Ο δε αποκριθείς είπε προς αυτούς •Διά τι και σεις παραβαίνετε την εντολήν του Θεού διά την παράδοσίν σας;»(Ματθαίος 15:3) και «Υποκριταί, καλώς προεφήτευσε περί υμών ο Ησαΐας, λέγων,• ο λαός ούτος με πλησιάζει με το στόμα αυτών και με τα χείλη με τιμά, η δε καρδία αυτών μακράν απέχει απ' εμού.» (Ματθαίος 15:7-8)

 

Ο Χριστός δεν ασχολήθηκε καθόλου με τον τρόπο πλυσίματος των χεριών ενώ λαμβάνοντας την ευκαιρία, απηύθυνε ένα πολύ ηχηρό μήνυμα προς όλες τις συνειδήσεις, είτε πρόκειται για το Φαρισαίο του 33 μ.Χ., είτε για το «φαρισαίο» που υπάρχει ο κίνδυνος να κρύβεται μέσα μας, 20 αιώνες μετά: «Δεν μολύνει τον άνθρωπον το εισερχόμενον εις το στόμα, αλλά το εξερχόμενον εκ του στόματος τούτο μολύνει τον άνθρωπον... Διότι εκ της καρδίας εξέρχονται διαλογισμοί πονηροί, φόνοι, μοιχείαι, πορνείαι, κλοπαί, ψευδομαρτυρίαι, βλασφημίαι. Ταύτα είναι τα μολύνοντα τον άνθρωπον• το δε να φάγη τις με ανίπτους χείρας δεν μολύνει τον άνθρωπον. (Ματθαίος 15:11, 19-20) 


Κάποιες από τις παραδόσεις των ανθρώπων (όπως η παράδοση των Φαρισαίων για το πλύσιμο των χεριών μέχρι τον αγκώνα) από μόνες τους, δεν είναι απαραίτητα κακές. Χρειάζεται, όμως, προσοχή στη θέση που αυτές οι παραδόσεις παίρνουν στην καρδιά του ανθρώπου και ειδικότερα όταν τον οδηγούν στο να καταργήσει ή υποκαταστήσει ή γενικότερα παραβεί τον καθαρό και σαφή Λόγο του Θεού.

Τελευταία Ενημέρωση στις Τετάρτη, 07 Μάρτιος 2012 23:52
 
Αγαπάς με περισσότερον τούτων;
PDF
Εκτύπωση
E-mail
Δευτέρα, 05 Μάρτιος 2012 23:36

 

Καίριο και καθοριστικό το ερώτημα που απευθύνει ο αναστημένος Ιησούς Χριστός, προσωπικά στον απ. Πέτρο, εκεί, στη θάλασσα της Τιβεριάδος.
Η απάντηση, όσο αυτονόητη κι αν φαίνεται, δεν είναι καθόλου εύκολη.
 
Αυτή τη φορά, ο Πέτρος πρέπει να είναι πολύ προσεκτικός και να μη βιαστεί. Πρέπει να σταθμίσει καλά την καρδιά του. Η απάντησή του δεν πρέπει να είναι επιπόλαιη, αλλά αποτέλεσμα ώριμης σκέψης, γιατί θα σηματοδοτήσει μία νέα πορεία και διαφορετική πλέον στάση ζωής.
 
Η ζωή του, από δω και πέρα, θα κινείται με γνώμονα την αγάπη του προς τον Ιησού και τους ανθρώπους.
Ακολουθεί αφιέρωση, κόπος ,θυσία, υπηρεσία, για μια ολόκληρη ζωή.
 
Στο αρχικό κάλεσμα του Κυρίου, άφησε πρόθυμα το πλοίο, τα δίχτυα, τη θάλασσα και τον ακολούθησε. Τώρα, 3,5 χρόνια μετά και ύστερα από τόσες ευλογίες που έζησε κοντά στο Χριστό, είναι πάλι στη θάλασσα, στα ίδια ενδιαφέροντα, γιατί ίσως δεν αντιλήφθηκε ότι ο Κύριος τον κάλεσε και τον προόρισε να γίνει Απόστολος και μάρτυρας της αναστάσεώς Του.
“Σίμων Ιωνά, αγαπάς με περισσότερον τούτων;”
 
Τρείς φορές η ίδια ερώτηση. 'Oχι για να βεβαιωθεί ο Κύριος ,αλλά για να το συνειδητοποιήσει ο Πέτρος και να είναι σίγουρος για την απόφασή του.
Γιατί η αποστολή για την οποία εκλήθη, μπορεί να έλθει εις πέρας μόνο αν αγαπά πραγματικά, με όλη του την καρδιά και περισσότερο από όλα, τον Κύριο.
 
Κινητήρια δύναμη η Αγάπη! Λέξη μικρή, αλλά τόσο όμορφη! Χιλιοειπωμένη, αλλά πάντα γλυκιά! Στολίδι αληθινό και δύναμη της ψυχής, που δεν έχει καμία σχέση με τις επίπλαστες συμπεριφορές και τους υποκριτικούς τύπους ευγένειας των ανθρώπων.
 
Την ύμνησαν σοφοί και ποιητές, γιατί δίνει ουσία και νόημα στη ζωή, η οποία χωρίς αυτήν καταντά ανιαρή και βάρβαρη.
Ύψιστη αξία, την οποία, σε όλο της το μεγαλείο, ενσάρκωσε ο Χριστός. Αυτός προσδιόρισε τα όριά της και της προσέδωσε το αληθινό νόημά της. Αυτός φανέρωσε ότι ο Θεός είναι αγάπη. Αγάπη θυσιαστική, που δεν φείδεται κόπων. Που δεν παίρνει, αλλά μόνο δίνει. Που δεν ζητεί τα εαυτής, αλλά πάντοτε το συμφέρον των άλλων.
 
Αυτή την αγάπη καλείται να υπηρετήσει ο απ. Πέτρος. Ο Κύριος θα του εμπιστευθεί τις πολύτιμες ψυχές, που θα αποκτήσει με τη θυσία Του, και θα του αναθέσει την επιμέλεια και την ποίμανσή τους. Και αυτό προϋποθέτει απάρνηση του εαυτού του.
 
Στη ζωή του, αρχηγός θα είναι πλέον ο Κύριος και Αυτός θα τον κατευθύνει. Δεν θα υπηρετεί δικές του επιδιώξεις, αλλά το έργο του Θεού. Στην ουσία, δεν θα ζει πλέον για τον εαυτό του αλλά για τους άλλους και το συμφέρον των πολλών. Γι’ αυτό θα πρέπει να παραδοθεί με πλήρη καρδιά, ως σκεύος εύχρηστο, στα χέρια του Θεού.
 
Η απάντησή του είναι καλά σταθμισμένη, ξεκάθαρη, αποφασιστική και χωρίς κανένα ενδοιασμό, “ναι Κύριε, Συ εξεύρεις ότι σε αγαπώ”.
Η μετέπειτα ζωή του, η αφιέρωσή του, η υπηρεσία του, η αυταπάρνησή του, το απέδειξε περίτρανα.
 
Αγάπησε πραγματικά τον Κύριο και την Εκκλησία Του, με όλη του την καρδιά και σφράγισε την αποστολή του με το μαρτύριό του.
Άραγε, στην ερώτηση αυτή, είμαστε έτοιμοι εμείς, οι σύγχρονοι Χριστιανοί και πρωτίστως οι υπηρετούντες τον Κύριο, να δώσουμε την ίδια απάντηση;
 
Είμαστε πραγματικά ελεύθεροι από δεσμεύσεις, μέριμνες, επιδιώξεις, φιλοδοξίες και προσωπικά συμφέροντα;
Ο Κύριος, κατέχει την πρώτη και κυρίαρχη θέση στη ζωή μας;
Μήπως χωλαίνουμε μεταξύ δύο ή ακόμη περισσοτέρων φρονημάτων;
 
Μήπως, παρ’ ότι πιστεύουμε στον Κύριο και είμαστε πεπεισμένοι για την αγάπη Του, είναι ακόμη μοιρασμένη η καρδιά μας;
Αφού μας αποκάλυψε τις αλήθειες Του και τις διακηρύττουμε, είμαστε πρόθυμοι και έτοιμοι να Τον υπηρετήσουμε, να δαπανήσουμε και όλως να δαπανηθούμε; Είμαστε έτοιμοι να περπατήσουμε σε αυτή την υπερέχουσα οδό της αγάπης;
Ας μη βιαστούμε να απαντήσουμε . Είναι πιο φρόνιμο να αφήσουμε το Άγιο Πνεύμα να σταθμίσει τις καρδιές μας.
 
Χρειαζόμαστε περισσότερη αυτοεπίγνωση και επίγνωση του θελήματος του Θεού.
Ας σκύψουμε ταπεινά ενώπιον του Κυρίου και ας Τον αφήσουμε να εργαστεί πιο ουσιαστικά μέσα μας. Όλοι μας χρειαζόμαστε διόρθωση. Αυτός ξέρει πολύ καλύτερα από εμάς, “διότι γνωρίζει την πλάσιν ημών, ενθυμείται ότι είμεθα χώμα”.
Τελευταία Ενημέρωση στις Δευτέρα, 05 Μάρτιος 2012 23:42
 
Τι δε λέει ο Λόγος του Θεού: ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΙΣΕΚΤΑ ΕΤΗ
PDF
Εκτύπωση
E-mail
Κυριακή, 04 Μάρτιος 2012 23:22

 

Ο Λόγος του Θεού δε διακρίνει μέρες, μήνες, χρόνια σε καλά και κακά, σε τυχερά και γρουσούζικα. Όλα τα χρόνια για το Θεό είναι ίδια και όλοι οι μήνες και οι μέρες ίδιες. Μόνο τα ονόματά τους αλλάζουν για να τα διακρίνουμε εμείς οι άνθρωποι. 


Ο απόστολος Παύλος γράφει στους Γαλάτας: "Ημέρας παρατηρείτε και μήνας και καιρούς και ενιαυτούς. Φοβούμαι δια σας, μήπως ματαίως εκοπίασα εις εσάς." Γαλάτας δ:10. 
Ελέγχει δηλαδή ο απόστολος Παύλος τους Γαλάτας, διότι είχαν αρχίσει να παρατηρούν έτη, μήνες και καιρούς και να λένε ότι μερικές ημέρες ή μήνες ή έτη είναι πιο τυχερές ενώ άλλες είναι γρουσούζικες. 


Στην πατρίδα μας επεκράτησε στους αφελείς και απλοϊκούς ανθρώπους να ονομάζουν, το έτος που ο Φεβρουάριος έχει 29 ημέρες, δίσεκτο και μερικοί ερμήνευσαν αυτή την ονομασία ως γρουσούζικο από παρανόηση. 
Κάθε τέσσερα χρόνια προκύπτει μία ημέρα πάρα πάνω και την προσθέτουν οι αστρονόμοι στο Φεβρουάριο. Έτσι αντί να έχει ο Φεβρουάριος 28 ημέρες, κάθε τέσσερα χρόνια έχει 29. 


Πώς ανακάλυψαν μερικοί προληπτικοί και δεισιδαίμονες, ότι αυτό το έτος είναι γρουσούζικο και δίδαξαν το λαό να αποφεύγει να κάνει οποιαδήποτε επιχείρηση σ' αυτά τα έτη, αλλά το χειρότερο να αποφεύγουν το γάμο. 


Πολλά ζευγάρια προβληματίσθηκαν, διότι ενώ ήταν έτοιμα να τελέσουν το γάμο τους και να αρχίσουν μια νέα οικογένεια που ο Θεός θέλει, παραδέχεται και ευλογεί δίστασαν να παντρευτούν, διότι όπως τους είπαν το έτος είναι δίσεκτο και ο γάμος δεν θα πάει καλά. Αυτό το λένε βέβαια άνθρωποι οι οποίοι δεν έχουν επίγνωση του Λόγου του Θεού και ασχολούνται πολύ με τυχερά παιχνίδια και με οιωνούς.

 

"Καφετζούδες", "χαρτορίχτρες" και ψευτομάγοι, που τα προβλέπουν όλα και τα λένε όλα, προτρέπουν τους ανθρώπους να πιστεύουν σε τυχερές και άτυχες ημέρες και σε τυχερά και γρουσούζικα έτη. 
Από το είδος της ημέρας εξαρτάται η ζωή μας; Δεν εξαρτάται από το Θεό; Δε μπορεί να σε ευλογήσει ο Θεός όταν η ημέρα είναι "αποφράς", όπως αποκαλούν οι άνθρωποι την Τρίτη ή το δίσεκτο έτος; 


Δε μπορεί ο Θεός να απαντήσει στις προσευχές σου ορισμένες ημέρες και έτη, διότι είναι δίσεκτα; 
Ερχόμενος από το Μόντρεαλ του Καναδά το έτος 1962, είχα βγάλει εισιτήριο για Αθήνα. Η ημέρα της αναχωρήσεως ήταν Τρίτη και η ημερομηνία 13. Μόλις το άκουσαν οι συγγενείς, κατατρόμαξαν και με παρακαλούσαν να αναβάλω το ταξίδι για άλλη ημερομηνία, διότι η Τρίτη είναι γρουσούζικη ημέρα και το 13 γρουσούζικος αριθμός. 


Εγώ βέβαια αρνήθηκα κατηγορηματικά αυτά τα επιχειρήματα και δεν άλλαξα την ημερομηνία της αναχωρήσεώς μου για να τιμήσω το Λόγο του Θεού, ο Οποίος μας διδάσκει ότι όλες οι ημέρες είναι ίδιες, όταν μαζί μας είναι ο Κύριος. 
Τι να πούμε στο Θεό; "Κύριε, γνωρίζω ότι σήμερα δε μπορείς να με βοηθήσεις, διότι είναι ημέρα Τρίτη και ο μήνας έχει δεκατρείς;" 


Να του πούμε ότι δεν κάνουμε το γάμο μας, να νομιμοποιήσουμε τις σχέσεις και να αρχίσουμε μια νέα οικογένεια, διότι ο χρόνος είναι δίσεκτος; 
Ο Θεός δεν μπορεί να μας φυλάξει και να μας ευλογήσει σ' αυτές τις ημέρες και τα έτη; Δυσκολεύεται; 


Αγαπητοί, "μην πιστεύετε εις παν πνεύμα, αλλά δοκιμάζετε τα πνεύματα αν είναι εκ του Θεού". 
Ο άνθρωπος που έχει δεχθεί τον Ιησού Χριστό ως Σωτήρα Του και πιστεύει στη Διαθήκη Του, στο Ευαγγέλιό Του, τέτοια πράγματα τα περιφρονεί και τα ποδοπατεί και ελευθερώνεται από κάθε είδος προκατάληψη και δεισιδαιμονία.
Δεν ενδιαφέρεται, αν είδε μαύρη γάτο το πρωί, αν βγήκε από την ίδια πόρτα που μπήκε, αν του χύθηκε το κρασί και οποιοδήποτε "αν". 


Πιστεύει στον Ουράνιο Πατέρα και ζητάει εν τω ονόματι του Ιησού Χριστού ό,τι θέλει και όποτε το χρειάζεται και ο Ουράνιος Πατέρας, τον ευλογεί. 
"Ιδού, Εγώ θέλω είσθαι μεθ' υμών πάσας τας ημέρας της ζωής σας".

Τελευταία Ενημέρωση στις Κυριακή, 04 Μάρτιος 2012 23:55
 
Ωφέλιμα και ανώφελα (μέρος A´)
PDF
Εκτύπωση
E-mail
Κυριακή, 04 Μάρτιος 2012 09:56

 

"Πάντα είναι εις την εξουσίαν μου αλλά πάντα δεν συμφέρουσι• πάντα είναι εις την εξουσίαν μου, αλλά πάντα δεν οικοδομούσι" (Α' Κορινθίους 10:23)
 
Επιθυμία του αληθινού Χριστιανού είναι να αφιερώνει το χρόνο του σε σκοπούς που είναι ωφέλιμοι και εποικοδομητικοί για τον ίδιο και τους γύρω του. Η Γραφή σε πολλά σημεία κάνει σαφή διάκριση ανάμεσα σε ωφέλιμα και ανωφελή έργα, όπως για παράδειγμα στην προς Τίτο επιστολή του Απ. Παύλου.
 
Α. Τα ωφέλιμα
 
Καταρχήν ο απ. Παύλος προτρέπει για "τα ωφέλιμα" γράφοντας, "Πιστός ο λόγος, και θέλω ταύτα να διαβεβαιοίς, διά να φροντίζωσιν οι πιστεύσαντες εις τον Θεόν να προΐστανται καλών έργων. Ταύτα είναι τα καλά και ωφέλιμα εις τους ανθρώπους" (Τίτος 3:8). Σύμφωνα με το Λόγο του Θεού, "τα ωφέλιμα" για τους ανθρώπους είναι τα "καλά έργα".
 
Ποιος όμως είναι ο σκοπός των καλών έργων, πόσα είδη υπάρχουν και ποια είναι αυτά τα "καλά έργα";
 
Πρώτα από όλα, η Γραφή ξεκαθαρίζει ποιος δεν είναι ο σκοπός των καλών έργων: η δικαίωση ενώπιον του Θεού και η ‘εξαγορά’ της σωτηρίας. Διαβάζουμε σχετικά, "Διότι κατά χάριν είσθε σεσωσμένοι διά της πίστεως· και τούτο δεν είναι από σας, Θεού το δώρον·ουχί εξ έργων, διά να μη καυχηθή τις" (Εφεσίους 2:8-9, βλ. και Τίτος 3:5) και, "Διότι αυτού ποίημα είμεθα, κτισθέντες εν Χριστώ Ιησού προς έργα καλά, τα οποία προητοίμασεν ο Θεός διά να περιπατήσωμεν εν αυτοίς" (Εφεσίους 2:10, βλ. και Τίτος 2:14).
 
Σύμφωνα με τη Γραφή, λοιπόν, ο Χριστιανός κάνει καλά έργα, όχι για να σωθεί αλλά επειδή έχει σωθεί και μάλιστα δημιουργήθηκε από το Θεό για να κάνει αυτά τα καλά έργα.
Αναλυτικότερα, διαβάζουμε στη Γραφή ότι τα καλά έργα...
 
Φέρνουν δόξα στο Θεό: "Ούτως ας λάμψη το φως σας έμπροσθεν των ανθρώπων, διά να ίδωσι τα καλά σας έργα καιδοξάσωσι τον Πατέρα σας τον εν τοις ουρανοίς" (Ματθαίος 5:16, βλ. και Α' Πέτρου 2:11-12).
 
Κάνουν τις καρδιές των ανθρώπων πιο δεκτικές στην προσέγγιση του Θεού: "Ομοίως αι γυναίκες, υποτάσσεσθε εις τους άνδρας υμών, ίνα και εάν τινές απειθώσιν εις τον λόγον, κερδηθώσιν άνευ του λόγου διά της διαγωγής των γυναικών, αφού ίδωσι την μετά φόβου καθαράν διαγωγήν σας Α' Πέτρου (3:1-2, βλ. και 2:12).
 
Πιστοποιούν τη γνησιότητα της πίστης: "Τι το όφελος, αδελφοί μου, εάν λέγη τις ότι έχει πίστιν, και έργα δεν έχη; μήπως η πίστις δύναται να σώση αυτόν;... Ούτω και η πίστις, εάν δεν έχη έργα, νεκρά είναι καθ' εαυτήν (Ιακώβου 2:14,17).
Είναι απαραίτητα για όσους επιθυμούν να μοιάσουν στον Ιησού Χριστό, "...όστις διήλθεν ευεργετών και θεραπεύων πάντας τους καταδυναστευομένους υπό του διαβόλου, διότι ο Θεός ήτο μετ' αυτού·(Πράξεις 10:38 βλ. και Λουκάς 6:46).
 
Αναφορικά με τα είδη των καλών έργων, υπάρχουν κατά βάση δύο κατηγορίες, εκείνα που είναι κατά κύριο λόγο Πνευματικά και εκείνα που είναι ταυτόχρονα και "πρακτικά" για τα οποία απαιτείται κόπος.
 
Ανάμεσα στα πολλά παραδείγματα Πνευματικών έργων, είναι:
Η εξαγγελία των αρετών του Θεού: "...σεις όμως είσθε... λαός τον οποίον απέκτησεν ο Θεός, διά να εξαγγείλητε τας αρετάς εκείνου, όστις σας εκάλεσεν..."·(Α' Πέτρου 2:9).
 
Η προτροπή και ενθάρρυνση αλλήλων για αγαθή συνείδηση και υπακοή στο θέλημα του Θεού: "...προτρέπετε αλλήλους καθ' εκάστην ημέραν, ενόσω ονομάζεται το σήμερον, διά να μη σκληρυνθή τις εξ υμών διά της απάτης της αμαρτίας·(Εβραίους 3:12-13).
 
Η βοήθεια και η επανόρθωση των ασθενέστερων αδελφών: διαβάζουμε για παράδειγμα, "Αδελφοί, και εάν άνθρωπος απερισκέπτως πέση εις κανέν αμάρτημα, σεις οι πνευματικοί διορθόνετε τον τοιούτον με πνεύμα πραότητος... Αλλήλων τα βάρη βαστάζετε και ούτως εκπληρώσατε τον νόμον του Χριστού" (Γαλάτες 6:1-2) και, "Αδελφοί, εάν τις μεταξύ σας αποπλανηθή από της αληθείας, και επιστρέψη τις αυτόν... θέλει σώσει ψυχήν εκ θανάτου και θέλει καλύψει πλήθος αμαρτιών" (Ιακώβου 5:19-20).
 
Από την άλλη πλευρά, παραδείγματα "πρακτικών" καλών έργων έχουμε:
Από τον Ιησού Χριστό ο οποίος δεν περιορίστηκε μόνο στα "Πνευματικά" καλά έργα αλλά ευεργέτησε πρακτικά με κάθε τρόπο όσους είχαν ανάγκη και του ζήτησαν βοήθεια (Λουκάς 7:22) και ακόμη περισσότερο τόνισε τη σημασία της πρακτικής υπηρεσίας προς τον πλησίον, συνδέοντάς την με τη γνησιότητα της πίστης, την κρίση και την αιώνια ζωή (Ματθαίος 25:34-40).
 
Από τους μαθητές του Κυρίου, στους οποίους έδωσε οδηγίες για το ίδιο περπάτημα (Ματθαίος 10:7-8).
Από απλούς πιστούς, όπως για παράδειγμα τη Δορκάδα που ήταν γνωστή και αγαπητή από όλη την εκκλησία στην Ιόππη για τα αγαθά έργα και τις ελεημοσύνες της (Πράξεις 9:36-39).
 
Αναλογιζόμενοι λοιπόν τον πλούτο της ωφέλειας των καλών έργων συνειδητοποιούμε την προτροπή του απ. Παύλου προς όλους ανεξαιρέτως τους Χριστιανούς, "Ας μανθάνωσι δε και οι ημέτεροι να προΐστανται καλών έργων εις τας αναγκαίας χρείας, διά να μη ήναι άκαρποι" (Τίτος 3:14, βλ. και 3:1).
Τελευταία Ενημέρωση στις Κυριακή, 04 Μάρτιος 2012 10:02
 
“Μόνον του Ευαγγελίου η διδαχή εμπορεί να σώση την αυτονομίαν του Γένους“ Αδαμάντιος Κοραής
PDF
Εκτύπωση
E-mail
Σάββατο, 03 Μάρτιος 2012 23:57

 

Ο Ιησούς Χριστός δεν ήλθε στον κόσμο μόνο για να σταυρωθεί και να αναστηθεί για τις αμαρτίες μας, αλλά ήλθε να μας φέρει επίσης την τέλεια διδασκαλία που δεν την βρίσκει κανείς πουθενά παρά μόνο στο Ευαγγέλιο και την επιβεβαίωσε με τη ζωή Του.
 
Κάποτε με ξύπνησε ένας νεαρός μουσουλμάνος όταν μου είπε: «Το ξέρεις ότι ο Ιησούς Χριστός δεν έκανε ποτέ κακό σε κανέναν άνθρωπο;» Έμεινα άναυδος με την απλή αλλά τόσο σημαντική αποκάλυψη που είχε αυτός ο άνθρωπος.
Ο Κύριος μας στην επί του όρους ομιλία Του δίδαξε την αγάπη.
 
«Αγαπάτε τους εχθρούς σας, ευλογείτε εκείνους οίτινες σας καταρώνται, ευεργετείτε εκείνους οίτινες σας μισούσι, και προσεύχεσθε υπέρ εκείνων οίτινες σας βλάπτουσι και σας κατατρέχουσι δια να γείνητε υιοί του Πατρός σας του εν τοις ουρανοίς.» Ματθ. ε: 44, 45 την οποία αγάπη εφάρμοσε στη ζωή Του αφήνοντας παράδειγμα σε μας. Ο απόστολος Πέτρος γράφει στην επιστολή του, όταν μιλάει για την αγάπη του Χριστού.
 
«Όστις λοιδορούμενος δεν αντελοιδόρει, πάσχων δεν ηπείλει, αλλά παρέδιδεν εαυτόν εις τον κρίνοντα δικαίως» Α΄Πέτρου, β: 23. Αυτή η αγάπη δεν ακούσθηκε ποτέ σε καμία διδασκαλία. Αν έχεις εχθρούς, το πιο φυσιολογικό είναι να τους μισείς και να τους κάνεις όσο μπορείς κακό. Το να προσεύχεσαι για τους σταυρωτές σου και να λες «Πάτερ συγχώρεσέ τους διότι δεν ξέρουν τι κάνουν,» αυτό είναι η αγάπη του Ευαγγελίου που έφερε ο Ιησούς Χριστός από τον ουρανό. Και το θαυμαστό είναι ότι το Ευαγγέλιο γράφτηκε Ελληνικά και είμαστε πολύ τυχεροί που γράφτηκε στη γλώσσα μας.
 
Δυστυχώς όμως στην πατρίδα μας έχει επικρατήσει ένα πνεύμα διαφθοράς και κακίας. Δεν ενδιαφέρεται κανείς για κανένα. Όλοι ενδιαφέρονται για το δικό τους καλό και για την οικογένειά τους. Δυστυχώς αυτό έχει εισχωρήσει στους πιο πολλούς Έλληνες και κανένας δεν ενδιαφέρεται για τον άλλον, μέχρις ότου πρώτα βολιδοσκοπήσει τι μπορεί να κερδίσει.
 
Για παράδειγμα ας πούμε για κάποιους κλητήρες. Εάν έχουμε το τάληρο σπεύδουν να μας εξυπηρετήσουν. Μας παίρνουν το βιβλιάριο και μας το φέρνουν αμέσως έτοιμο. Αν διαπιστώσουν ότι δεν έχουμε τίποτα να τους δώσουμε, μας κοιτάζουν σαν «τίμιοι» κλητήρες: «Στην ουρά παρακαλώ». Όταν μπούμε στην ουρά, παίρνουμε το βιβλιάριο μετά από μία ή ακόμη και δύο ώρες, θεωρημένο και τακτοποιημένο.
 
Το παράδειγμα αυτό ακολουθούν όλες οι υπηρεσίες, που έχουν εξουσίες και δικαιώματα. Όλη η Ελλάδα έχει πέσει σ’αυτή τη διαφθορά. Γνωστά είναι τα κέντρα των διαφόρων υπουργείων τα οποία λειτουργούν με αυτό τον τρόπο. Η άδεια π.χ. οδηγού αυτοκινήτου μπορεί να έλθει σπίτι σου χωρίς καμία άσκηση ή μαθήματα στο δάσκαλο όπως απαιτεί ο νόμος: Αρκεί να πληρώσεις. Αυτό λέγεται διαφθορά. Αν αυτό γίνεται σε όλους τους τομείς, καταλαβαίνετε γιατί έχουμε αυτά τα αποτελέσματα στην παρτίδα μας.
 
Χρειαζόμαστε μαθήματα Ευαγγελίου. Χρειαζόμαστε το Χριστό στη ζωή μας για να αποκτήσουμε τη συνείδηση της αμαρτίας και της αγιότητας. Να μάθουμε ότι ο Ιησούς Χριστός ήλθε στον κόσμο να σώσει τους αμαρτωλούς, «εκ των οποίων πρώτος είμαι εγώ», γράφει ο απόστολος Παύλος στον Τιμόθεο, «....αλλά δια τούτο ηλεήθην διά να δείξη εις εμέ πρώτον την πάσαν μακροθυμίαν, εις παράδειγμα των μελλόντων να πιστεύσωσι εις Αυτόν εις ζωήν αιώνιον» Α΄Τιμ. α: 15-17.
Ο Κύριος συγχωρεί τον αμαρτωλό όχι για να συνεχίσει την αμαρτία, αλλά για να σταματήσει την αμαρτία.
Στη γυναίκα που συνελήφθη «επ’αυτοφόρω μοιχευομένη», ο Κύριος έδωσε χάρη. Την συγχώρεσε και την ελευθέρωσε, αλλά την ρώτησε: «Γύναι, πού είναι εκείνοι οι κατήγοροί σου; Δεν σε κατεδίκασεν ουδείς;». Καί εκείνη είπε, «Ουδείς Κύριε.» Και ο Ιησούς της είπε: «Ουδέ εγώ σε καταδικάζω, ύπαγε και εις το εξής μή αμάρτανε.» Ιωάνν. η:2-12
 
Η γυναίκα αυτή σώθηκε, αφού κατάλαβε ότι αυτό που έκανε, ήταν αμαρτία, και αν δεν μεσολαβούσε ο Χριστός, θα την λιθοβολούσαν.
Αν ο άνθρωπος δεν καταλάβει τι είναι αμαρτία και τι δεν είναι, δεν μπορεί να κάνει το σωστό, διότι δε φοβάται κανέναν. Φοβάται μόνο το νόμο, αλλά όταν καταλάβει ότι ο νόμος δεν τον πιάνει, δε διστάζει να κάνει τα πάντα.
 
Ο λόγος του Θεού στηρίζεται στην αγάπη του Θεού, που τα ξέρει όλα, τα συγχωρεί όλα, αλλά οδηγεί τον άνθρωπο στον άγιο και ευλαβή φόβο του Θεού και όχι στο φόβο των ανθρώπων.
«Μακάριος ο άνθρωπος ο φοβούμενος τον Θεόν». Όποιος φοβάται το Θεό, δε φοβάται τίποτα, και όποιος δε φοβάται το Θεό, φοβάται τα πάντα.
 
Μόνο το Ευαγγέλιο θα δώσει σε όλους να καταλάβουν ότι ο Θεός τα βλέπει όλα τα ξέρει όλα και μπορεί να τα διορθώσει όλα.
Τελευταία Ενημέρωση στις Σάββατο, 03 Μάρτιος 2012 23:59
 
Σελίδα 9 από 17

Χριστιανικό Ραδιόφωνο

You must have the Adobe Flash Player installed to view this player.

translate

Greek Albanian English Romanian

Ημέρες Συναθροίσεων

Κυριακή
     Προσευχή:10-11πμ
     Κήρυγμα ευαγγελίου:11-12πμ
Δευτέρα
     Προσευχή:7-8μμ
     Μάθημα  :8-9μμ
Τετάρτη
     Προσευχή:7-8μμ
     Κήρυγμα ευαγγελίου:8-9μμ
         Είσοδος Ελεύθερη
 

 

Προσευχή

 

"Κύριε, να τα χέρια μου. Ας μην αγγίξουν ποτέ κάτι που θα Σε ντρόπιαζε.
 
Να τα πόδια μου. Τα αφιερώνω σ' Εσένα. Ας μην πάνε ποτέ εκεί όπου Εσύ δεν θα πήγαινες.
 
 Κύριε, να τα μάτια μου. Ας μην κοιτάξουν ποτέ σε κάτι που θα λυπούσε το 'Αγιο Σου Πνεύμα.
 
 Τα αυτιά μου ας μην ακροαστούν ποτέ κάτι που θα ντρόπιαζε το Όνομά Σου.
 
Το στόμα μου ας μην ανοίξει ποτέ για να πει μια λέξη που δεν θα ήθελα ν' ακούσεις.
 
 Ο νους μου ας μην κρατήσει ποτέ ούτε μια σκέψη ή φαντασία που θα μείωνε την αίσθηση της παρουσίας Σου."
 
"Κύριε, κάνε με έναν άνθρωπο κατά την καρδιά Σου".

Συνδεμένοι Επισκέπτες

Έχουμε 63 επισκέπτες συνδεδεμένους
mod_vvisit_counterΣήμερα123
mod_vvisit_counterΕχθές143
mod_vvisit_counterΑυτή την εβδομάδα1449
mod_vvisit_counterΠροηγούμενη εβδομάδα5153
mod_vvisit_counterΑυτό τον μήνα8413
mod_vvisit_counterΠροηγούμενος μήνας10224
mod_vvisit_counterΣυνολικές επισκέψεις992846

Μην ξεχνάς πως...

Η πίστη είναι το μέσον που μεταβάλλει

το όραμα σε πραγματικότητα,

την αποκάλυψη σε γεγονός,

την εμπιστοσύνη σε εκπλήρωση,

την επιθυμία σε πείρα

και το αόρατο σε ορατό.