• Εγγραφή
άρθρα
Χριστιανός και καρναβάλι
PDF
Εκτύπωση
E-mail
Σάββατο, 25 Φεβρουάριος 2012 00:05


Μια ακόμη περίοδος Καρναβαλιού ξεκινάει στην πόλη μας. Για μας τους Χριστιανούς (που ισχυριζόμαστε ότι αγαπάμε το Θεό), προκύπτουν μια σειρά από σοβαρά ερωτήματα-διλλήματα:
Να συμμετέχουμε σ’ αυτή τη «γιορτή» ή να απέχουμε;


Να φορέσουμε μια μάσκα του ψεύδους ή να ζήσουμε στην αλήθεια χωρίς προσωπεία;


Να ακολουθήσουμε θυσίες στα είδωλα ή ν’ ακολουθήσουμε το Χριστό που θυσιάστηκε για μας;


Αγαπητοί, πολλά πράγματα στη ζωή μας τα κάνουμε, χωρίς να ξέρουμε γιατί τα κάνουμε. Καλόπιστα τις περισσότερες φορές, ακολουθούμε έθιμα και παραδόσεις που μας άφησαν οι παλαιότεροι, χωρίς να εξετάζουμε τους κινδύνους που μπορεί να κρύβονται πίσω από αυτά. Η Αγία Γραφή όμως μας λέει: «Ο λαός αφανίστηκε για έλλειψη γνώσης επειδή, εσύ απέρριψες τη γνώση, και εγώ απέρριψα εσένα.» (Ωσηέ 4:6)


Πολλές φορές πίσω από το πέπλο της λαϊκής παράδοσης και της νοούμενης σάτιρας, βρίσκονται θανάσιμες παγίδες. Τέτοια παγίδα είναι το καρναβάλι που διοργανώνεται κάθε χρόνο και έχει πάρει πλέον ανησυχητικές διαστάσεις. Ο πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης, (καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης), χαρακτηρίζει πολύ σωστά το φαινόμενο αυτό «λοιμική νόσο», δηλαδή επιδημία.


Το να χαίρομαι μπορεί να χαρακτηριστεί νόσος; Βεβαίως αν αυτό με το οποίο χαίρομαι δεν είναι καλό.Σύμφωνα με τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο (+407) «Το να χαιρόμαστε με όλα δεν είναι καλό, επειδή …και ο μοιχός χαίρεται όταν καταστρέφει τον γάμο του πλησίον του… ας μη κοιτούμε λοιπόν το αν –κάποιος- χαίρεται, αλλά εάν για καλό πράγμα χαίρεται…» (Υπομν. στο Ματθ. κεφ.58).

 

Το βρίσκεις σωστό ένας Χριστιανός να συμμετέχει σε μια ειδωλολατρική γιορτή που έχει τις ρίζες της στα Σατουρνάλια (Κρόνια Όργια), στις Διονυσιακές λατρείες και στα Ελευσίνια μυστήρια που όλα προέρχονται από τις Βαβυλωνιακές λατρείες; Γνωρίζεις ότι Κάρνα σημαίνει εορτή συνυφασμένη με το Βάαλ, -Καρναβάαλ- το Θεό της ακολασίας και της κραιπάλης, στη λατρεία του οποίου γινόταν μέχρι και ανθρωποθυσίες;


Τι Χριστιανοί είναι αυτοί που στηρίζουν τέτοια ειδωλολατρικά έθιμα; Τι δουλειά έχει ο Ιησούς Χριστός και οι πιστοί με τα μεθύσια, τα πρόστυχα λόγια, τα πειράγματα και τα αστεία, τα φιλήδονα βλέμματα και τα μέθη;… «Μη ομοζυγείτε με τους απίστους επειδή, ποια συμμετοχή έχει η δικαιοσύνη με την ανομία; Και ποια κοινωνία έχει το φως προς το σκοτάδι; Και ποια συμφωνία έχει ο Χριστός με τον Βελίαλ; Ή ποια μερίδα έχει ο πιστός με τον άπιστο; Και πώς να συμβιβαστεί ο ναός του Θεού με τα είδωλα; …Γι’ αυτό, «βγείτε έξω από ανάμεσα τους και αποχωριστείτε», λέει ο Κύριος, «και μη αγγίξετε τίποτε ακάθαρτο» και «εγώ θα σας δεχθώ,» (Κοριν. Β 6:14-17)


Πόσο ευχαριστημένος νομίζεις ότι είναι ο Θεός όταν σε βλέπει ντυμένο μασκαρά; Πόσο σε τιμούν ως Χριστιανό οιαθυροστομίες και οι αισχρολογίες γύρω από τα καρναβάλια στο όνομα της λαϊκής παράδοσης; Μέχρι πότε θα συμβιβάζεσαι λέγοντας «Ε, δε βαριέσαι! Αφού όλοι πάνε γιατί όχι και εγώ;» «Αφού όλα τα παιδιά ντύνονται μασκαράδες γιατί όχι και το δικό μου;»


Πόσες αξίες και πόσα πιστεύω είσαι διατεθειμένος να θυσιάσεις στο όνομα του κέρδους και της διαφήμισης που έχει η πόλη από το καρναβάλι; Γιατί να μη γίνει γνωστή η πόλη μας από τον εθελοντισμό, την αλληλεγγύη, τη φροντίδα του ανήμπορου, τη μόρφωση, τον αθλητισμό; Υπάρχουν τόσα θαυμάσια πεδία που μπορούμε να δώσουμε την ενέργεια μας. Γιατί ν’ αφήσουμε το διάβολο να κυριαρχήσεις στη ζωή μας;


Τι λέτε, αρκούν τα φύλλα συκής να σκεπάσουν τη γύμνια μας, όταν από την Καθαρά Δευτέρα θα βγάλουμε τη μια μάσκα και θα φορέσουμε την άλλη, αυτή του Χριστιανού που μπαίνει στη μεγάλη νηστεία (ξηροφαγία) εν όψει του Πάσχα; Αυτό που κάνουμε δεν είναι υποκρισία;Αγαπητοί, ο Θεός μας έπλασε σύμφωνα με την εικόνα Του. Τι είναι λοιπόν αυτό που σπρώχνει τον άνθρωπο να μασκαρευτεί, να αλλάξει την εικόνα που του έδωσε ο Θεός; Ποιος κρύβεται από πίσω; Ποιος είναι αυτός που θέλει να γελοιοποιήσει τον άνθρωπο; Δεν είναι άλλος από το διάβολο!


Ποια είναι η λύση; «να έλθουμε στην επίγνωση της αληθείας για να σωθούμε» (Τιμοθ. Α 2:4). Γι’ αυτό, ας ζητήσουμε το Θεό στη ζωή μας, «επειδή, με τέτοιον τρόπο αγάπησε ο Θεός τον κόσμο, ώστε έδωσε τον Υιό του τον μονογενή, για να μη χαθεί καθένας ο οποίος πιστεύει σ’ αυτόν, αλλά να έχει αιώνια ζωή» (Ιωάν. 3:14).

 

Τώρα ο Χριστός μας καλεί να Τον ακολουθήσουμε, να καταδικάσουμε την αμαρτία, να μετανοήσουμε και να πάρουμε το Ευαγγέλιο ως οδηγό στη ζωή μας. Ν’ αφήσουμε τα λόγια του Θεού να μας οδηγήσουν σαν λυχνάρι που φέγγει μέσα στο σκοτάδι της εποχής μας. Έτσι θα ζήσουμε μια αγία, χαρούμενη και ευλογημένη ζωή εμείς και τα παιδιά μας, τώρα και στην αιωνιότητα μέσω του Ιησού Χριστού.


«Και δεν υπάρχει διαμέσου κανενός άλλου η σωτηρία επειδή, ούτε άλλο όνομα είναι δοσμένο κάτω από τον ουρανό ανάμεσα στους ανθρώπους, διαμέσου του οποίου πρέπει να σωθούμε» (Πράξεις 4:12)

Τελευταία Ενημέρωση στις Σάββατο, 25 Φεβρουάριος 2012 00:17
 
Αρχές οικονομίας, (ο οικονομικός παγκόσμιος πόλεμος)
PDF
Εκτύπωση
E-mail
Τετάρτη, 22 Φεβρουάριος 2012 22:30

Δευτ. 20:1 Όταν εξέλθης εις μάχην εναντίον των εχθρών σου, και ίδης ίππους και αμάξας, λαόν περισσότερον παρά σε, μη φοβηθής αυτούς· διότι Κύριος ο Θεός σου είναι μετά σου, όστις σε ανεβίβασεν εκ γης Αιγύπτου.
 
 Ζούμε σε ημέρες πραγματικά κακές, σύμφωνα με το λόγο του Θεού, που αποκαλούνται και «έσχατες».
Τα οικονομικά νέα, καθημερινά θυμίζουν δελτίο πολέμου, δελτίο μαχών:
 
 Η ανακοίνωση των προσωρινών στοιχείων της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής την προηγούμενη Παρασκευή, που έδειξαν ότι το ελληνικό ΑΕΠ μειώθηκε 6,9% στο δεύτερο τρίμηνο του έτους, προκάλεσαν ανησυχία στο υπουργείο Οικονομικών για την επίτευξη των στόχων που έχουν τεθεί: Το μεσοπρόθεσμο στηρίζεται στην υπόθεση, στην οποία έχουν συμφωνήσει κυβέρνηση και τρόικα, ότι η ύφεση φέτος δεν θα υπερβεί το 3,8%. 
 
 Το ζήτημα αναμένεται να επανεξεταστεί στις συζητήσεις που θα έχει το κλιμάκιο της τρόικας με το οικονομικό επιτελείο από την ερχόμενη εβδομάδα. Η Credit Suisse χθες σε έκθεσή της υποστηρίζει πως η μακροοικονομική κατάσταση στην Ελλάδα συνεχίζει να επιδεινώνεται και θεωρεί ότι δεν είναι αδύνατο να συρρικνωθεί το ελληνικό ΑΕΠ κατά 5% φέτος. Εκτιμά επίσης πως, εξαιτίας της χαμηλότερης του αναμενόμενου είσπραξης εσόδων, το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης θα διαμορφωθεί κοντά στο 10%, έναντι του στόχου για 7,6%.
 
Υποστηρίζει παράλληλα πως το ευρύ κοινό στην Ελλάδα έχει αρχίσει να εξαντλείται από τη λιτότητα και αυτό μπορεί να αποτελέσει το «τζόκερ» στις διαπραγματεύσεις της Ελλάδας με την τρόικα. (ΗΜΕΡΗΣΙΑ ONLINE 19-8-2011)
 Ζούμε λοιπόν, σε μία κατάσταση που δεν έχουμε ξαναζήσει και θα πρέπει να μάθουμε πώς να ζούμε σε καιρό πολέμου, δηλαδή να σώσουμε τον εαυτό μας και την οικογένεια μας.
 
 Πώς θα γίνει αυτό;
 Ας δούμε τι λέγει ο λόγος του Θεού, σε περιπτώσεις μαχών, που αντιμετώπιζε ο λαός Ισραήλ:  
Δευτ. 20:2 Και όταν πλησιάσητε εις την μάχην, ο ιερεύς θέλει προσέλθει και λαλήσει προς τον λαόν, και θέλει ειπεί προς αυτούς, Άκουε, Ισραήλ· σεις πλησιάζετε σήμερον εις την μάχην κατά των εχθρών σας· ας μη δειλιάση η καρδία σας, μη φοβηθήτε μηδέ τρομάξητε μηδέ εκπλαγήτε από προσώπου αυτών· διότι Κύριος ο Θεός σας είναι ο προπορευόμενος μεθ' υμών, διά να πολεμήση υπέρ υμών εναντίον των εχθρών σας, διά να σώση υμάς.
 
Ακόμη:
Δευτ. 31:6 Ανδρίζεσθε και θαρρείτε, μη φοβείσθε μηδέ δειλιάτε από προσώπου αυτών· διότι Κύριος ο Θεός σου, αυτός είναι ο πορευόμενος μετά σού· δεν θέλει σε αφήσει ουδέ θέλει σε εγκαταλείψει.
 
Ο Θεός δίδαξε το λαό δια του Μωυσέως, να μην φοβάται, ούτε να τρομάζει, ούτε να δειλιά μέσα στη καρδιά του, δηλαδή στα συναισθήματά του, αλλά να έχει θάρρος. Διότι ο Θεός είναι ο προπορευόμενος δια να πολεμήσει μαζί με το λαό του. Δυστυχώς η ζημιά γίνεται μέσα στα συναισθήματα μας, που μας απατούν. Ξέρετε γιατί; Διότι η καρδιά μας είναι πονηρή, («.. πονηροί όντες …») και γλιστρά προς την απιστία και το φόβο και κάθε αρνητικό συναίσθημα (θα χαθούμε, θα πάθουμε, θα καταστραφούμε, τα παιδιά μας θα χαθούν, κλπ, κλπ).
Κοιτάξτε μια λεπτομέρεια που αφορά την καρδιά μας, δηλαδή τα συναισθήματα μας:
 
Δευτ. 32:46 Και είπε προς αυτούς, Θέσατε τας καρδίας σας εις πάντας τους λόγους, τους οποίους εγώ σήμερον διαμαρτύρομαι προς εσάς· τους οποίους θέλετε παραγγείλει εις τα τέκνα σας να προσέχωσιν εις το να εκτελώσι, πάντας τους λόγους του νόμου τούτου. Διότι ούτος δεν είναι εις εσάς λόγος μάταιος· επειδή αύτη είναι η ζωή σας· και διά του λόγου τούτου θέλετε μακροημερεύσει επί της γης, προς την οποίαν διαβαίνετε τον Ιορδάνην διά να κληρονομήσητε αυτήν.
 
 Άραγε, μπορώ να ελέγξω την καρδιά μου και να την θέσω όπου θέλω; Η απάντηση είναι Ναι!
 Μια λέξη που ξεχνάμε είναι: «ανδρίζεσθε». Τι σημαίνει;
 Ποιους αφορά; Άνδρες ή γυναίκες;
 Αφορά και τους δύο! Ανδρίζομαι σημαίνει έχω πεποίθηση, έχω πίστη στο λόγο του ισχυρού Θεού. Δείτε:
Ιερ. 39:18 διότι εξάπαντος θέλω σε σώσει και δεν θέλεις πέσει διά μαχαίρας, αλλ' η ζωή σου θέλει είσθαι ως λάφυρον εις σε, επειδή πέποιθας επ' εμέ, λέγει Κύριος.
 
Το ίδιο είπε στον Ιησού του Ναυή, ο Θεός:
Ιησ. 1:9 Δεν σε προστάζω εγώ; ίσχυε και ανδρίζου· μη φοβηθής μηδέ δειλιάσης· διότι είναι μετά σου Κύριος ο Θεός σου όπου αν υπάγης.
 
Ένας παρόμοιος φόβος υπάρχει και σε μας σήμερα. Πώς θα τα καταφέρουμε; Πώς θα επιβιώσουμε; Μα τα νέα είναι κακά και θα πλησιάσουν και σε μας! Η ανεργία θα κτυπήσει την πόρτα μας! Τι θα κάνουμε;
Ο απόστολος και αδελφόθεος Ιάκωβος γράφει:
Ιακ. 1:2 Πάσαν χαράν νομίσατε, αδελφοί μου, όταν περιπέσητε εις διαφόρους πειρασμούς, γνωρίζοντες ότι η δοκιμασία της πίστεώς σας εργάζεται υπομονήν.
 
Πιο κάτω γράφει:
Ιακ. 1:12 Μακάριος ο άνθρωπος, όστις υπομένει πειρασμόν· διότι αφού δοκιμασθή, θέλει λάβει τον στέφανον της ζωής, τον οποίον υπεσχέθη ο Κύριος εις τους αγαπώντας αυτόν.
 
 Άρα, αγαπητοί μου, θα πρέπει να δούμε όλη την κατάσταση που ζούμε, σαν μια δοκιμασία πίστεως. Είναι η ώρα του πειρασμού, που πρέπει να δώσουμε την μάχη με τα όπλα, τα πνευματικά. Και τα όπλα μας είναι αυτά που περιγράφει ο λόγος του Θεού δια του αποστόλου Παύλου:
 Εφεσ. 6:14 Σταθήτε λοιπόν περιεζωσμένοι την οσφύν σας με αλήθειαν και ενδεδυμένοι τον θώρακα της δικαιοσύνης και έχοντες υποδεδημένους τους πόδας με την ετοιμασίαν του ευαγγελίου της ειρήνης· επί πάσι δε αναλάβετε την ασπίδα της πίστεως, διά της οποίας θέλετε δυνηθή να σβέσητε πάντα τα βέλη του πονηρού τα πεπυρωμένα· και λάβετε την περικεφαλαίαν της σωτηρίας και την μάχαιραν του Πνεύματος, ήτις είναι ο λόγος του Θεού, προσευχόμενοι εν παντί καιρώ μετά πάσης προσευχής και δεήσεως διά του Πνεύματος, και εις αυτό τούτο αγρυπνούντες με πάσαν προσκαρτέρησιν και δέησιν υπέρ πάντων των αγίων,
 
 Ας προσέξουμε κάτι που ο απόστολος Ιάκωβος, δια Πνεύματος Αγίου μας διευκρινίζει:
Ιακ. 1:13 Μηδείς πειραζόμενος ας λέγη ότι από του Θεού πειράζομαι· διότι ο Θεός είναι απείραστος κακών και αυτός ουδένα πειράζει. Πειράζεται δε έκαστος υπό της ιδίας αυτού επιθυμίας, παρασυρόμενος και δελεαζόμενος.
 
Αυτό σημαίνει, ότι εμείς οι ίδιοι είμαστε υπεύθυνοι, για τις αποφάσεις μας, που πολλές φορές δεν είναι σωστές, δεν έχουμε την οδηγία του Αγίου Πνεύματος και πέφτουμε έξω και πληρώνουμε τα σπασμένα! Όμως, εδώ είναι η ευκαιρία. Να μάθουμε από τα λάθη μας. Να διορθώσουμε την πορεία μας. Να ζητάμε ακριβή οδηγία και κατεύθυνση από το Κύριο μας Ιησού Χριστό. Να επιμένουμε και να προσκαρτερούμε στην προσευχή.
Και ο πόλεμος ο οικονομικός;
 
 Ο πόλεμος αυτός θα καταλήξει στην εμφάνιση του αντιχρίστου.  Δείτε τι γράφει ο απόστολος Παύλος:
2Θεσ. 2:8 και τότε θέλει αποκαλυφθή ο άνομος, τον οποίον ο Κύριος θέλει απολέσει με το πνεύμα του στόματος αυτού και θέλει εξαφανίσει με την επιφάνειαν της παρουσίας αυτού· όστις θέλει ελθεί κατ' ενέργειαν του Σατανά εν πάση δυνάμει και σημείοις και τέρασι ψεύδους και εν πάση απάτη της αδικίας μεταξύ των απολλυμένων, διότι δεν εδέχθησαν την αγάπην της αληθείας διά να σωθώσι· και διά τούτο θέλει πέμψει επ' αυτούς ο Θεός ενέργειαν πλάνης, ώστε να πιστεύσωσιν εις το ψεύδος, διά να κατακριθώσι πάντες οι μη πιστεύσαντες εις την αλήθειαν, αλλ' ευαρεστηθέντες εις την αδικίαν.
 
 Όμως, το ευαγγέλιο, που πιστεύουμε και κρατάμε μέσα την καρδιά μας, γράφει για την αρπαγή της εκκλησίας, όταν ακουστεί η σάλπιγγα του Θεού και η φωνή του αρχαγγέλου.
Ας περιμένουμε λοιπόν, με υπομονή την ώρα της απολυτρώσεως.
Τελευταία Ενημέρωση στις Τετάρτη, 22 Φεβρουάριος 2012 22:37
 
ΠΟΙΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΣΩΖΕΙ ;
PDF
Εκτύπωση
E-mail
Δευτέρα, 20 Φεβρουάριος 2012 21:47

Όλοι οι άνθρωποι ρωτούν ποια θρησκεία σώζει. Υπάρχουν τόσες θρησκείες, τόσες εκκλησίες, τόσες αιρέσεις, τόσες θρησκευτικές οργανώσεις, που ο κάθε άνθρωπος δικαιολογημένα δε γνωρίζει ποια πρέπει να ακολουθήσει για να σωθεί.

Αλήθεια είναι ότι το κάθε κράτος έχει την κρατούσα θρησκεία του, την οποία υποστηρίζει και στηρίζεται σ’αυτή.

 

Οι άνθρωποι δε διδάσκονται, ούτε κατηχούνται στη θρησκεία του κράτους τους, ούτε ενδιαφέρονται να μάθουν τη διδασκαλία της εκκλησίας τους. Όλοι γνωρίζουν ότι ανάλογα με τη χώρα που γεννήθηκε ο καθένας άνθρωπος, έχει και το θρήσκευμά του. Αν γεννήθηκε σε ορθόδοξο κράτος, γίνεται Ορθόδοξος, αν γεννήθηκε σε καθολικό, γίνεται Καθολικός, αν σε προτεσταντικό, γίνεται Προτεστάντης και το ίδιο συμβαίνει με τους Μουσουλμάνους, Βουδιστές και Ινδουιστές.  
Ποια θρησκεία σώζει; Καμία.  


Σώζει μόνο ο Χριστός ο Οποίος στηρίζεται στη γνώση και επίγνωση και καλεί τον άνθρωπο να πιστεύσει και να δεχθεί την αλήθεια του Ευαγγελίου.  
Όταν απέστειλε τους μαθητές Του τους είπε: "Πορευθέντες λοιπόν μαθητεύσατε πάντα τα έθνη βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, διδάσκοντες αυτούς να φυλάττωσι πάντα όσα παρήγγειλα εις εσάς και ιδού εγώ είμαι μεθ’υμών πάσας τας ημέρας, έως της συντελείας του αιώνος, Αμήν". Ματθαίος κη’:19

 

Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός κατέβηκε από τους ουρανούς και "έλαβε δούλου μορφή γενόμενος, όμοιος με τους ανθρώπους και ευρεθείς κατά το σχήμα ως άνθρωπος εταπείνωσεν Εαυτόν γενόμενος υπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δε σταυρού". Φιλλιπησίους β:7-8 Ο Ιησούς Χριστός σταυρώθηκε και πλήρωσε την αμαρτία κάθε ανθρώπου όλων των αιώνων και όλων των εποχών. Η σωτηρία του ανθρώπου εξαρτάται αποκλειστικά και μόνο από τον Ιησού Χριστό.  


Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος είπε επάνω σ’ένα κήρυγμά του: "Δεν μπορεί να πεις Χριστέ μου σώσε με; Πες Του το και θα σε σώσει". Ο απόστολος Πέτρος λέει απολογούμενος ενώπιον των αρχιερέων και Φαρισαίων: "Και δεν υπάρχει δι ουδενός άλλου η σωτηρία, διότι ούτε όνομα άλλο είναι υπό τον ουρανόν δεδομένον μεταξύ των ανθρώπων, δια Του Οποίου πρέπει να σωθώμεν". Πράξεις δ’:12 


Η Εκκλησία οποιουδήποτε δόγματος, είναι το Σώμα του Χριστού, το σύνολο του λαού του Θεού που λατρεύουν τον Κύριο εν πνεύματι και αληθεία.  Η Εκκλησία είναι ο "στύλος και το εδραίωμα της αληθείας". Κρατάει τις παραδόσεις των αποστόλων και εκτελεί όλες τις τελετές που ο Κύριός της Ιησούς Χριστός την έχει διατάξει δια του Ευαγγελίου.  


Είναι πολύ απαραίτητο να ανήκει ο χριστιανός σε κάποια εκκλησία, να βαπτισθεί εν ύδατι, να βαπτισθεί εν Πνεύματι Αγίω, να κοινωνάει κάθε Κυριακή και να λατρεύει το Σωτήρα του, Ιησού Χριστό, "με ψαλμούς και ύμνους και ωδές πνευματικές". Η εκκλησία αυτή καθ’εαυτή δεν μπορεί να σώσει κανέναν. Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός σώζει κάθε άνθρωπο και τον προσθέτει στην εκκλησία Του. Σε μερικές περιπτώσεις, όταν η εκκλησία κάνει αντίθετα από το Ευαγγέλιο, μπορεί να οδηγήσει την ψυχή στην πλάνη και στην απώλεια.  


Δέξου τον Κύριο Ιησού Χριστό και ακολούθα το Ευαγγέλιό Του και θα σωθείς.

Τελευταία Ενημέρωση στις Δευτέρα, 20 Φεβρουάριος 2012 22:20
 
Καρναβάλι και απόκριες
PDF
Εκτύπωση
E-mail
Κυριακή, 19 Φεβρουάριος 2012 00:21

 

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ταξίδια που έκανα ποτέ ήταν στη χώρα της Αυστραλίας. Έμοιαζε με μια μικρή Αμερική που δε τολμούσα να οδηγήσω στο δρόμο. Όπως και σε όλα τα κράτη της πρώην Βρετανικής Κοινοπολιτείας οι άνθρωποι οδηγούσαν στο «λάθος» μέρος του δρόμου. Οδηγούσαν ανάποδα. Καθώς σκέπτομαι την εμπειρία μου αυτή, δε νομίζω πως θα μπορούσα πιο παραστατικά να μοιραστώ μαζί σας τι είναι η περίοδος της Αποκριάς ή του Καρναβαλιού που έφτασε πάλι ο καιρός να ζήσουμε.
 
Είναι η περίοδος που οι άνθρωποι προσπαθούν με κάθε τρόπο να γυρίσουν τη ζωή τους ανάποδα. Να αλλάξουν πρόσωπα, ρούχα, συνήθειες, σειρά, τρόπους. Να σμίξουν το σωστό με το λάθος, το απόλυτο με το σχετικό, την αλήθεια με το ψέμα και όλα αυτά κάτω από το πρόσχημα μιας γιορτής, ενός πανηγυριού, μιας εξαίρεσης που επιτρέπει τα πάντα. Η αιτία είναι ότι θέλουν να κάνουν το λάθος και να αισθάνονται καλά. Ζουν μια παραφροσύνη, ένα αποδεκτό παράδοξο, μια ειλικρινή υποκρισία.
 
Οι ρίζες της γιορτής αυτής χάνονται στην αρχαιότητα, αλλά στα χριστιανικά χρόνια έσμιξε με την μεταλλαγμένη παράδοση μιας παραφθαρμένης συνήθειας που σημείωνε την αρχή μιας μεγάλης νηστείας, γνωστής σαν σαρακοστή. Η λέξη καρναβάλι είναι λατινογενής και βγαίνει από τις λέξεις carne=κρέας και vale=χαιρετώ. Στην κυριολεξία ο αποχαιρετισμός της περιόδου της κρεατοφαγίας ή η αποχή από το κρέας, απ’ όπου και το αποκρεώ.
 
Τι είναι όμως εκείνο που κάνει τους ανθρώπους να προσηλώνονται σε μια γιορτή, που μοιάζει να προσπαθεί να συμφιλιώσει αρχές διαμετρικά αντίθετες όπως η ζωή και ο θάνατος, οι ζωντανοί και οι πεθαμένοι. Μοιάζει για παράδειγμα πολύ με την αρχαία γιορτή τη δικιά μας τα Ανθεστήρια, γιορτή αφιερωμένη στον θεό της βλάστησης και γονιμότητας Διόνυσο. Η αλήθεια είναι ότι ο άνθρωπος δεν είναι ευχαριστημένος με αυτό που είναι, με αυτό που ζει και ακόμα περισσότερο με αυτό που υποπτεύεται ότι κάθε μέρα χάνει: Τον πραγματικό σκοπό της ζωής.
 
Βρίσκει λοιπόν τρόπο με το πανηγύρι αυτό της μεταμφίεσης να ειρωνευτεί, μια που δεν μπορεί να αλλάξει αυτό που ζει. Να κοροϊδέψει, αφού δεν μπορεί να καλυτερέψει αυτό που βιώνει. Να διασκεδάσει, αφού δεν μπορεί να ξεπεράσει αυτό που είναι. Ο άνθρωπος ψάχνει να βρει τρόπους να σατιρίσει αυτό που τον κατάντησε η αστοχία του, ένα πλάσμα ξεκομμένο από τον δημιουργό Του.
 
Είναι μια γιορτή που κυριαρχούν τα πάθη, οι υπερβολές, η ευχαρίστηση της στιγμής, η αλλαγή που φτάνει στο σημείο να διαστρεβλώνει την «εικόνα και την ομοίωση» του ανθρώπου που ψάχνει, τραγικά λανθασμένα, να ξαναφτιάξει τη ζωή μέσα από το θάνατο.
Ο άνθρωπος άλλη μια φορά τα θαλάσσωσε, τα μούσκεψε, απέτυχε να καταλάβει ότι ο δημιουργός Του τον έφτιαξε με μοναδικό σκοπό να μοιάσει σύμφωνα με την εικόνα τη δική Του.
 
Δεν είναι τόσο αθώα η γιορτή αυτή όσο φαίνεται. Παροδηγεί σταθερά και ισχυρά τον άνθρωπο μακριά από τον Θεό. Κάθε φορά που ο άνθρωπος απομακρύνεται από την πορεία που ο Θεός τον έφτιαξε να κινείται γίνεται πιο δυστυχισμένος, αν και οι μάσκες που φορά χαμογελούν, πιο απογοητευμένος, αν και η μουσική είναι χορευτική, αν και γιορτάζει μέσα σε μια λαοθάλασσα κόσμου.
Τελευταία Ενημέρωση στις Κυριακή, 19 Φεβρουάριος 2012 00:31
 
ΠΟΙΟΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΟΔΗΓΗΣΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΝΑ ΣΤΑΥΡΩΘΕΙ ;
PDF
Εκτύπωση
E-mail
Παρασκευή, 17 Φεβρουάριος 2012 00:05

Ο περιούσιος κατά την Παλαιά Διαθήκη , λαός Του Θεού, ο Ισραήλ δεν αναγνώρισε τον Ιησού ως Μεσσία ( = Χριστό) κατά την επίγεια διακονία Του και οι ίδιοι Τον παρέδωσαν σε θάνατο αντί του Βαραββά .Αυτούς που ευεργέτησε και ήρθε να σώσει από τις αμαρτίες τους τον «ευχαρίστησαν» με το να Τον παραδώσουν σε θάνατο. Ο Κύριος είχε την εξουσία να μην σταυρωθει όπως και το να καλέσει δώδεκα λεγεώνες αγγέλων να τον υπερασπιστούν. Μπροστά στον Πιλάτο του φανερώνει ότι ο Θεός του είχε δώσει την εξουσία της ζωής και του θανάτου πάνω Του. Παρ΄όλα αυτά , ο Ιησούς επέλεξε να το κάνει, διότι ήταν θέλημα Θεού. Στην προσευχή του προς τον Πατέρα πριν παραδοθεί είπε: “Πάτερ μου, εάν ήναι δυνατόν, ας παρέλθη απ' εμού το ποτήριον τούτο· πλην ουχί ως εγώ θέλω, αλλ' ως συ.” (Ματθαίος κς΄ 39).

 

Ποίος όμως πατέρας θα έστελνε τον γιο του να σταυρωθεί; Σημαίνει λοιπόν ότι το κέρδος της θυσίας αυτής υπερβαίνει την αγάπη προς τον υιό.

Δηλαδή λόγος που ώθησε τον Πατέρα να θυσιάσει τον Υιό Του, ότι πιο πολύτιμο είχε, ήταν η άπειρη αγάπη που έτρεφε για τον αμαρτωλό, που νεκρός περιφερόταν χωρίς επίγνωση Θεού“Διότι τόσον ηγάπησεν ο Θεός τον κόσμον, ώστε έδωκε τον Υιόν αυτού τον μονογενή, διά να μη απολεσθή πας ο πιστεύων εις αυτόν, αλλά να έχη ζωήν αιώνιον.”(Ιωάννη γ: 16) Άρα εμείς ήμασταν η αιτία και το κέρδος αυτής της ανεκλάλητης θυσίας.

 

Από την ώρα που ο άνθρωπος έφαγε από το Δέντρο της Ζωής και εισήλθε η αμαρτία στην φύση του, από τότε μπαίνει σε εφαρμογή το σχέδιο σωτήριας Του Θεού, το σχέδιο επιστροφήςΈτσι ο Χριστός ως Υιός και Λόγος του Θεού δια Του οποίου και για Τον οποίον δημιουργήθηκάν τα πάντα, άδειασε Τον Εαυτό Του από την Δόξα και ενσαρκώθηκε λαμβάνοντας δούλου μορφή“Και ο Λόγος έγινε σάρκα” (Κατά Ιωάννη α΄ 14). Η παρθένος Μαρία ευαγγελισθήσα, συνέλαβε δια Πνεύματος Αγίου χωρίς ανθρώπινη επαφή, και έτσι ο Χριστός γεννήθηκε Άγιος χωρίς να κληρονομήσει την φύση της αμαρτίας, όπως όλοι οι άλλοι άνθρωποι. Μέχρι τα 30 Του χρόνια εργαζόταν με τους γονείς Του, υποταγμένος σε αυτούς. Η επίγεια διακονία Του άρχισε όταν βαπτίστηκε βάπτισμα μετανοίας από τον Ιωάννη τον Πρόδρομο, αν και δεν είχε ανάγκη από αυτό διότι ήταν αναμάρτητος. Έπειτα το Πνεύμα σε μορφή περιστεριού ήρθε απάνω Του και ακούστηκε φωνή από τον ουρανό: “Ούτος είναι ο Υιός Μου ο αγαπητός εις τον οποίον ευηρεστηθήν”(Κατά Ματθαίον γ΄17).  Ο Πατέρας έχρισε Τον Υιό Του…

 

Εδόθη σε Αυτόν Το Πνεύμα χωρίς μέτρο και κατοίκησε μέσα Του το πλήρωμα της Θεότητας σωματικός. Κύριο μέλημα του Κύριου ήταν και είναι η ευεργεσία του ανθρώπου και πρωτίστως η δωρεά της σωτηρίας προς απόλαυση αιωνίου ζωής. Θεράπευσε κάθε ασθενή ο οποίος παραστάθηκε μπροστά Του, είπε λόγια όπου κανείς πριν ή μετά από Αυτόν δεν είπε για Τον εαυτό του, ούτε θα τολμούσε να πει, έδωσε μια ουράνια διδασκαλία μαθητεία αγάπης προς την τελειοποίηση όσων επιλέξουν να την εκτελέσουν και το σημαντικότερο χάρισε και χαρίζει σωτηρία δια της πίστεως εις το πρόσωπο Του. Είναι το μόνο πρόσωπο που στιγμάτισε τόσο πολύ την ιστορία της ανθρωπότητας που προς τιμή Του αρχίσαμε να μετράμε από το μηδέν χωρίζοντας τον χρόνο σε πριν και μετά την γέννηση Του. Ασύλληπτο αυτό το μεγαλειώδες σχέδιο σωτηρίας , ο Δίκαιος  να πεθάνει από αγάπη για εμάς τους αδίκους, τιποτένιους και αμαρτωλούς.

 

Κάθε άνθρωπος που γεννιέται, έχει κληρονομήσει την φύση της αμαρτίας από την στιγμή της σύλληψης, η οποία θα εκδηλωθεί με την παρακοή στον Λόγο, όταν έρθει σε ηλικία που έχει συνείδηση του εαυτού του. Όλοι είμαστε αμαρτωλοί καθώς και το Ευαγγέλιο κατηγορηματικά αναφέρει ότι :  πάντες ήμαρτον και υστερούνται της δόξης Του Θεού” (Ρωμαίους γ΄ 23).Επίσης αναφέρεται ότι: “Ο μισθός της αμαρτίας είναι θάνατος” (Ρωμαίους ς΄ 23). Η παρακοή μας  έθεσε χώρισμα στην σχέση μας με τον Άγιο Πατέρα Θεό, αποκόπτοντας μας από την Παρουσία Του, το οποίο προκάλεσε τον πνευματικό μας θάνατο “και εσάς όντας νεκρούς διά τας παραβάσεις και τας αμαρτίας εζωοποίησεν, ” (Εφεσίους β΄ 1). Χρωστούσαμε στον Θεό άπειρο πλήθος παραβάσεων, τα οποία απαιτούσαν τον αιώνιο θάνατο μας για να ξεπληρωθούν. Αυτό το χρέος ήρθε ο Κύριος να ξεπληρώσει, διότι μόνο η θυσία του ήταν δυνατή να εξαγοράσει τις αμέτρητες παραβάσεις μας, οι οποίες είχαν δημιουργήσει φραγμό στις σχέσεις μας με Τον Πατέρα Θεό. Μόνο αυτή η πρόσφορα ήταν δυνατόν να γίνει δεκτή από Τον Θεό για όλον τον κόσμο, η θυσία του αναμάρτητου Υιού του Θεού.

 

Το θαυμαστό ήταν ότι ο Κύριος παρέδιδε τον Εαυτό Του για εμάς όχι ενώ τον δοξάζαμε, αλλά ενώ τον βλαστημούσαμε, ενώ τον αγνοούσαμε Αυτός ανέβαινε στον Γολγοθά για να σταυρωθεί για εμάς. Αυτή είναι αγάπη! Για τον δίκαιο ίσως κάποιος μπορεί να πεθάνει, για τον άδικο και αμαρτωλό όμως, ποιος;

 

Η χειρότερη στιγμή για Τον Κύριο ήταν όταν ο Πατέρας απέστρεψε το πρόσωπο του από Αυτόν, διότι λογίστηκε ο ποιο αμαρτωλός άνθρωπος, επειδή βάσταξε όλες τις αμαρτίες του κόσμου, ο Δίκαιος έγινε θυσία για εμάς τους αδίκους, καθώς ήταν και γραμμένο «Επικατάρατος πας ο κρεμάμενος επί ξύλου» (Γαλάτες γ΄ 13). Είναι ασύλληπτο, Αυτός που έδινε υπόσταση στον σταυρό και στα καρφιά, ο ενσαρκωθείς Λόγος Του Θεού δια Τον οποίον και δια Του οποίου εκτίσθησαν τα πάντα, να πεθαίνει με τον πιο ατιμωτικό θάνατο και από κάτω το πλάσμα να κοροϊδεύει τον Πλάστη! Ο Ήλιος ντράπηκε εκείνη την στιγμή, κρύφτηκε, σαν να έλεγε: Μα τι κάνετε άνθρωποι. ο Πλάστης μας είναι… Για τρεις ώρες έγινε σκοτάδι. Τέλος ο Χριστός είπε το τετέλεσθαι και παρέδωσε το Πνεύμα Του Στον Πατέρα Θεό, συγχωρώντας τους σταυρωτές Του. Τότε έγινε ένας μεγάλος σεισμός και σχίστηκε το παραπέτασμα του Ναού που χώριζε τα Άγια από τα Άγια των Αγίων. Αυτό συμβολίζει ότι με την θυσία του ο Χριστός, αν ο άνθρωπος την δεχτεί και μετανοήσει, μπαίνει κατευθείαν, καθαρισμενος με το Αίμα του Χριστού, στην Παρουσία Του Θεού στα Άγια των Αγίων. Γεφυρώθηκε το χάσμα μεταξύ Του Αγίου Θεού και του αμαρτωλού, δια Του Χριστού.

 

Ο Κύριος πέθανε από αιμορραγία. Έχυσε όλο του το Αίμα πάνω στη γη, για τους ανθρώπους, διότι από τη γη πλαστήκαμε και κάθε στάλα λευκαίνει τη  ψυχή, κάθε μετανοημένου αμαρτωλού από τις αμαρτίες του. «…το αίμα του Ιησού Χριστού του Υιού αυτού καθαρίζει ημάς από πάσης αμαρτίας» (Α΄ Ιωάννου α΄ 7). Ενώ ήμασταν νεκροί για τις αμαρτίες και τις παραβάσεις μας, ο Χριστός έχυσε το Αίμα Του, έδωσε τη ζωή Του αντίλιτρο για τις δικές μας αμαρτίες. Ήταν ο μόνος που εδικαιώθη δια του Νόμου λέγοντας κατηγορηματικά : ‘Τις Με ελέγχει περί αμαρτίας;’. Ήταν η μόνη θυσία που μπορούσε να γίνει δεκτή από τον Θεό δια  της οποίας ο Πατέρας παραμένει Δίκαιος και δικαιώνει αυτόν που μετανοεί και πιστεύει στον Χριστό.

 

Αν λοιπόν οι αμαρτίες μας οδήγησαν το Χριστό στο Σταυρό του Γολγοθά, ας προσέξουμε διότι κάθε φορά που αμαρτάνουμε παίρνουμε το σφυρί και καρφώνουμε τον Κύριο στο Σταυρό.

‘Εξεύρομεν ότι πας ο γεννηθείς εκ του Θεού δεν αμαρτάνει’’(Α΄ Ιωάννου ε΄ 18)

Τελευταία Ενημέρωση στις Παρασκευή, 17 Φεβρουάριος 2012 00:23
 
Σελίδα 10 από 17

Χριστιανικό Ραδιόφωνο

You must have the Adobe Flash Player installed to view this player.

translate

Greek Albanian English Romanian

Ημέρες Συναθροίσεων

Κυριακή
     Προσευχή:10-11πμ
     Κήρυγμα ευαγγελίου:11-12πμ
Δευτέρα
     Προσευχή:7-8μμ
     Μάθημα  :8-9μμ
Τετάρτη
     Προσευχή:7-8μμ
     Κήρυγμα ευαγγελίου:8-9μμ
         Είσοδος Ελεύθερη
 

 

Προσευχή

 

"Κύριε, να τα χέρια μου. Ας μην αγγίξουν ποτέ κάτι που θα Σε ντρόπιαζε.
 
Να τα πόδια μου. Τα αφιερώνω σ' Εσένα. Ας μην πάνε ποτέ εκεί όπου Εσύ δεν θα πήγαινες.
 
 Κύριε, να τα μάτια μου. Ας μην κοιτάξουν ποτέ σε κάτι που θα λυπούσε το 'Αγιο Σου Πνεύμα.
 
 Τα αυτιά μου ας μην ακροαστούν ποτέ κάτι που θα ντρόπιαζε το Όνομά Σου.
 
Το στόμα μου ας μην ανοίξει ποτέ για να πει μια λέξη που δεν θα ήθελα ν' ακούσεις.
 
 Ο νους μου ας μην κρατήσει ποτέ ούτε μια σκέψη ή φαντασία που θα μείωνε την αίσθηση της παρουσίας Σου."
 
"Κύριε, κάνε με έναν άνθρωπο κατά την καρδιά Σου".

Συνδεμένοι Επισκέπτες

Έχουμε 63 επισκέπτες συνδεδεμένους
mod_vvisit_counterΣήμερα124
mod_vvisit_counterΕχθές143
mod_vvisit_counterΑυτή την εβδομάδα1450
mod_vvisit_counterΠροηγούμενη εβδομάδα5153
mod_vvisit_counterΑυτό τον μήνα8414
mod_vvisit_counterΠροηγούμενος μήνας10224
mod_vvisit_counterΣυνολικές επισκέψεις992847

Μην ξεχνάς πως...

Η πίστη είναι το μέσον που μεταβάλλει

το όραμα σε πραγματικότητα,

την αποκάλυψη σε γεγονός,

την εμπιστοσύνη σε εκπλήρωση,

την επιθυμία σε πείρα

και το αόρατο σε ορατό.