• Εγγραφή

Home  //  Νέα  //  Ο διπλανός μας, μας χρειάζεται

 

Ο διπλανός μας, μας χρειάζεται
PDF
Εκτύπωση
E-mail
Κυριακή, 12 Φεβρουάριος 2012 09:45

«Πόσο κοστίζει μια ζωή στην Ελλάδα;
Παρακολούθησα... ένα ενδιαφέρον και επίκαιρο ρεπορτάζ... για τους απόμαχους της ζωής που τρώνε τα σάπια απομεινάρια ζαρζαβατικά της λαϊκής. Κατά σύμπτωση, μία ημέρα πριν, πέρασα από την οδό Ευελπίδων. Εκεί κάτω από μία κολώνα είχε ακουμπήσει ...ένας ρακένδυτος γέροντας... διέκρινες εύκολα τον πόνο. Την παράδοση.
Την απελπισία. Μπροστά του ένα άδειο κεσεδάκι από γιαούρτι με ελάχιστα κέρματα. Δεν είχε απλωμένο χέρι... Κλείστε τα μάτια σας παρακαλώ και σκεφτείτε για λίγα δευτερόλεπτα. Η καρδιά αυτού του ανθρώπου χτυπά ακόμη. Η ψυχή του δεν έχει φτερουγίσει ακόμη. Όποτε βρει δύναμη περπατάει και συνεχίζει να ζει.
 
Το βράδια κανείς δεν ξέρει πού κοιμάται. Άνθρωπος στα αζήτητα. Σε κάποιο παγκάκι μέσα στην παγωνιά. Σε κάποιο παλιό αυτοκίνητο. Σε κάποιο χαρτόκουτο. Σε κάποια είσοδο νοσοκομείου. Σε κάποια υπόγεια διάβαση. Πόσο να τον βοηθήσει το ένα ευρώ που άφησα στο κεσεδάκι και τα λίγα κέρματα που θα μάζευε ως το βράδυ; Πόσο κοστίζει μία ανθρώπινη ζωή στην Ελλάδα του 2012... ;»
Αργύρης Κωστάκης, aixmi.gr 9-12-2011
- : - : - : - : - : - : - : - : - : - : - : - : -
Γύρω μας, ιδιαίτερα στις πυκνοκατοικημένες μεγαλουπόλεις, υπάρχουν χιλιάδες φτωχοί, άστεγοι, επαίτες. Άλλοι σε πραγματικό αδιέξοδο, άλλοι εξαρτημένοι από ουσίες, άλλοι το έχουν αναγάγει σε «επάγγελμα». Κι αναρωτιέται δικαίως κανείς ποιόν να πρωτοβοηθήσει, ποιος πραγματικά έχει ανάγκη, πως το μισό ευρώ που θα δώσει θα πιάσει τόπο.
Όμως αυτό το γεγονός δεν μπορεί να δικαιολογήσει το ότι χάσαμε την ανθρωπιά μας ως κοινωνία. Περνάμε, δίπλα μας κάποιος σέρνεται, κι εμείς αποστρέφουμε το πρόσωπο. Κάποιος πεινάει και εμείς αδιαφορούμε. Κάποιος μας ζητάει και εμείς προσέχουμε μη μας ακουμπήσει και μας «λερώσει». Ασφαλώς και πρέπει να είμαστε προσεκτικοί. Όμως άλλο αυτό, κι άλλο το παγερό βλέμμα, η αδιαφορία για το πρόβλημα του άλλου, του συνανθρώπου.
 
Και παλιότερα υπήρχαν φτωχοί. Περισσότεροι. Μα η επίσης φτωχή γειτόνισσα νοιαζόταν και έδινε ένα πιάτο φαγητό, αυτό που μπορούσε.
Που πήγε λοιπόν η ανθρωπιά μας; Στην εποχή της υλικής ευημερίας, της πολυγνωσίας, της «απελευθερωμένης» κοινωνίας, ξεχάσαμε το Θεό, θεωρώντας πως δεν τον έχουμε ανάγκη, πως θα τα καταφέρουμε μόνοι μας. Αλλά μια κοινωνία χωρίς Θεό, είναι μια κοινωνία της ζούγκλας, χωρίς αγάπη και έλεος, όπου επικρατεί ο νόμος του ισχυρότερου, όπου ο αδύναμος και ο πληγωμένος είναι καταδικασμένος σε αφανισμό.
 
Όσοι αγαπάμε το Θεό, καλούμαστε να ακολουθήσουμε το παράδειγμα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Εκείνος έκανε συντροφιά στους φτωχούς, στους κοινωνικά απόβλητους, τους αγκάλιαζε, τους ευεργετούσε και τους θεράπευε, τους έφερνε το μήνυμα της αγάπης του Θεού, της μετάνοιας και της Βασιλείας των Ουρανών.
Με την παραβολή του καλού Σαμαρείτη μας έδειξε ότι ευάρεστος στα μάτια του Θεού δεν είναι ο θεωρητικά θρησκευόμενος, αλλά αυτός που νοιάστηκε για τον πληγωμένο και αδύναμο, τον σπλαχνίστηκε, τον περιέθαλψε, ξόδεψε γι’ αυτόν, έκανε ότι μπορούσε, σαν να ήταν δικός του άνθρωπος, χωρίς να κρίνει το γιατί και το πώς έφτασε στην εξαθλίωση.
 
Κι ο Ιησούς Χριστός, μας υπηρέτησε, θυσιάστηκε για μας, χωρίς να μας κρίνει για τις αμαρτίες και τα λάθη μας.
Στην Ελλάδα του 2012 μπορεί η ανθρώπινη ζωή να μην κοστίζει και τόσο πολύ, αλλά για το Θεό, η ζωή μας, η ψυχή κάθε ανθρώπου είναι πολύτιμη. Είναι ανεκτίμητη. Πλήρωσε γι’ αυτήν πολύ ακριβά ο Χριστός επάνω στο Σταυρό του Γολγοθά. «Διότι τόσον ηγάπησεν ο Θεός τον κόσμον, ώστε έδωκε τον Υιό Αυτού τον μονογενή, δια να μην απολεσθή πας ο πιστεύων εις Αυτόν, αλλά να έχει ζωήν αιώνιον» (Ιωάνν.3-16).
 
Γι’ αυτό κι ο Ιησούς μας καλεί «να αγαπήσουμε τον πλησίον μας σαν τον εαυτό μας» ( Ματθ. 22-39). Ο απ. Ιωάννης μας λέει ότι «Εκείνος υπέρ ημών την ψυχήν Αυτού έβαλε. Και ημείς χρεωστούμεν υπέρ τον αδελφών να βάλλωμεν τας ψυχάς ημών» (Ιωάνν. Α΄,3-16). Και όχι μόνο για τους αδελφούς μας αλλά και για τους εχθρούς μας ακόμα, λέει κι ο απ. Παύλος «Εάν λοιπόν πεινά ο εχθρός σου, τρέφε αυτόν. Εάν διψά, πότιζε αυτόν» (Ρωμ. 12-20).
 
Ο συντάκτης του σχολιαζόμενου άρθρου, πόνεσε για τον ταλαίπωρο γέροντα. Γι’ αυτό και βγάζει μια κραυγή αγωνίας με την πένα του. Σ’ αυτό το πολύ δύσκολο έτος που μπαίνουμε, όλο και περισσότεροι γύρω μας θα έχουν την ανάγκη μας. Είναι καιρός να αυξηθεί μέσα μας ο Χριστός, το φρόνημά Του.
Είναι ανάγκη και ευκαιρία να νοιαστούμε. Να δώσουμε, ότι μπορούμε, από τα αγαθά μας, από το χρόνο μας, από την καρδιά μας, από τον εαυτό μας. Να αγαπήσουμε, όπως Εκείνος μας αγάπησε. Να ευεργετήσουμε, όπως Εκείνος μας ευεργέτησε.
 
(Άρθρο απο την εφημερίδα Χριστιανισμός Φεβρουαρίου)
Τελευταία Ενημέρωση στις Κυριακή, 12 Φεβρουάριος 2012 14:21
 

Χριστιανικό Ραδιόφωνο

You must have the Adobe Flash Player installed to view this player.

translate

Greek Albanian English Romanian

Ημέρες Συναθροίσεων

Κυριακή
     Προσευχή:10-11πμ
     Κήρυγμα ευαγγελίου:11-12πμ
Δευτέρα
     Προσευχή:7-8μμ
     Μάθημα  :8-9μμ
Τετάρτη
     Προσευχή:7-8μμ
     Κήρυγμα ευαγγελίου:8-9μμ
         Είσοδος Ελεύθερη
 

 

Προσευχή

 

"Κύριε, να τα χέρια μου. Ας μην αγγίξουν ποτέ κάτι που θα Σε ντρόπιαζε.
 
Να τα πόδια μου. Τα αφιερώνω σ' Εσένα. Ας μην πάνε ποτέ εκεί όπου Εσύ δεν θα πήγαινες.
 
 Κύριε, να τα μάτια μου. Ας μην κοιτάξουν ποτέ σε κάτι που θα λυπούσε το 'Αγιο Σου Πνεύμα.
 
 Τα αυτιά μου ας μην ακροαστούν ποτέ κάτι που θα ντρόπιαζε το Όνομά Σου.
 
Το στόμα μου ας μην ανοίξει ποτέ για να πει μια λέξη που δεν θα ήθελα ν' ακούσεις.
 
 Ο νους μου ας μην κρατήσει ποτέ ούτε μια σκέψη ή φαντασία που θα μείωνε την αίσθηση της παρουσίας Σου."
 
"Κύριε, κάνε με έναν άνθρωπο κατά την καρδιά Σου".

Συνδεμένοι Επισκέπτες

Έχουμε 52 επισκέπτες συνδεδεμένους
mod_vvisit_counterΣήμερα82
mod_vvisit_counterΕχθές143
mod_vvisit_counterΑυτή την εβδομάδα1408
mod_vvisit_counterΠροηγούμενη εβδομάδα5153
mod_vvisit_counterΑυτό τον μήνα8372
mod_vvisit_counterΠροηγούμενος μήνας10224
mod_vvisit_counterΣυνολικές επισκέψεις992805

Μην ξεχνάς πως...

Η πίστη είναι το μέσον που μεταβάλλει

το όραμα σε πραγματικότητα,

την αποκάλυψη σε γεγονός,

την εμπιστοσύνη σε εκπλήρωση,

την επιθυμία σε πείρα

και το αόρατο σε ορατό.