• Εγγραφή

Home  //  Νέα  //  Λανθασμένες αντιλήψεις των χριστιανών σχετικά με τον Θεό

 

Λανθασμένες αντιλήψεις των χριστιανών σχετικά με τον Θεό
PDF
Εκτύπωση
E-mail
Τετάρτη, 15 Φεβρουάριος 2012 00:28

Ο βασικός σκοπός ύπαρξης κάθε ανθρώπου πάνω σ΄αυτήν την γη πρέπει να είναι η προσωπική γνωριμία του με τον Ιησού Χριστού και η πίστη στο πρόσωπό Του, η οποία του εξασφαλίζει από τώρα ζωή αιώνια, σύμφωνα με την υπόσχεσή Του: «Αληθώς, αληθώς σας λέγω, ο πιστεύων εις εμέ έχει ζωήν αιώνιον»(Ιωαν.σ΄47).
 
Η προσωπική επαφή, λοιπόν, με το πρόσωπο του Χριστού αποτελεί την αρχή μιας σχέσης, όπου ο θνητός άνθρωπος αρχίζει να αποκτά γνώση για το θέλημα του αιώνιου Θεού και για το πώς αυτό θα πραγματοποιηθεί προς δόξαν του Κυρίου στη ζωή του. Γνωρίζοντας κάποιος τον Χριστό, γνωρίζει την αλήθεια και σύμφωνα με τα λόγια του ίδιου του Ιησού « η αλήθεια θέλει σας ελευθερώσει»(Ιωαν. η΄32).
 
Η απόκτηση της γνώσης του Θεού όμως είναι μια δύσκολη και μακροχρόνια διαδικασία, ένα βίωμα ζωής και δεν μπορεί να ολοκληρωθεί μέσα σε λίγες ημέρες ή εβδομάδες.
Ο απόστολος Παύλος, μάλιστα, τονίζει περισσότερο τη γνώση του Θεού για μας και όχι το αντίστροφο: «τώρα δε, αφού εγνωρίσατε τον Θεόν, μάλλον δε εγνωρίσθητε υπό του Θεού»(Προς Γαλατας, δ΄9) και καταλήγει συμπερασματικά απευθυνόμενος στους Κορινθίους πότε θα αποκτήσουμε την τέλεια γνώση του Θεού:«διότι τώρα βλέπομεν δια κατόπτρου αινιγματωδώς, τότε δε πρόσωπον προς πρόσωπον τώρα γνωρίζω κατά μέρος, τότε δε θέλω γνωρίσει καθώς και εγνωρίσθην»(Προς Κορινθ. Α΄,ιγ 12).
Η προσπάθεια του χριστιανού να προχωρήσει σε αυτήν την γνώση είναι καθημερινή και συνεχής. Αποκτώντας την ,όμως, σταδιακά και εμβαθύνοντας στην ανιδιοτελή αγάπη του Χριστού, συνειδητοποιούμε πόσο λανθασμένες είναι μερικές αντιλήψεις αναγεννημένων ανθρώπων σχετικά με το πρόσωπο του Χριστού και την χριστιανική εν γένει ζωή.
Και αν θεωρείται φυσιολογικό για έναν άνθρωπο που ζει μακριά από τη χάρη του Θεού και αδιαφορεί εκουσίως για το πρόσωπό Του να εκφράζει -όντας εν αγνοία- διαστρεβλωμένες απόψεις, εξίσου αφύσικο είναι το γεγονός ο πιστός χριστιανός που βρίσκεται μέσα στα οροθέσια της θεικής επίδρασης να ζει με ψευδαισθήσεις επιζήμιες για την ίδια του την ψυχή. Μερικές, λοιπόν, από αυτές τις αντιλήψεις είναι οι εξής:
 
Ο Θεός είναι ο «αστυφύλακας» της ζωής μας, όπου άγρυπνος και βλοσυρός μας επιτηρεί και περιμένει κάποιο σφάλμα ή ολίσθημά μας για να μας τιμωρήσει. Είναι η πλέον λανθασμένη αντίληψη για το πρόσωπο του Θεού, καθώς ο χριστιανός αντιλαμβανόμενος έναν Θεό αυστηρό, εκδικητικό και τιμωρό δεν μπορεί να απολαύσει τις πνευματικές ευλογίες, καθώς κατατρύχεται συνεχώς από φοβίες μήπως αμαρτήσει και έλθει αδυσώπητη η κρίση του Θεού στη ζωή του.
 
Ήδη, από την Παλαιά Διαθήκη, ο Δαβίδ φανερώνει έναν Θεό απόλαυση και χαράς: «Εφανέρωσας εις εμέ την οδόν της ζωής χορτασμός ευφροσύνης είναι το πρόσωπόν σου τερπνότητες είναι διαπαντός εν τη δεξιά σου»(Ψαλμοί ις΄11). Η αποφυγή της αμαρτίας είναι πρωτίστως για το δικό μας συμφέρον και η αγάπη του Θεού είναι αυτή που μας προειδοποιεί και τελικά μας ευαισθητοποιεί σε τέτοιο σημείο ώστε να αντιληφθούμε ότι σε κάθε παράβασή μας στενοχωρούμε πρώτα απ΄όλα τον Κύριο, και αυτό είναι που μας ενδιαφέρει πρωτίστως, κάτι που είχε μάθει καλά ο Δαβίδ: «Εις σε, εις σε μόνον ήμαρτον, και το πονηρόν ενώπιον σου έπραξα»(Ψαλμοί να΄4).
 
Εάν εννοήσουμε ότι η πρόθεσή Του είναι να μας προφυλάξει από τις βλαβερές συνέπειες της αμαρτίας και η ανιδιοτελής αγάπη Του είναι το μοναδικό κίνητρο κάθε πράξης Του, τότε θα γνωρίσουμε ένα Θεό αγάπης και φροντίδας, που όχι μόνο δεν θέλει να στερήσει τίποτα από τα παιδιά Του, αλλά αντίθετα να απολαμβάνουν κάθε στιγμή την παρουσία Του. Πρέπει πάντοτε να θυμόμαστε ότι η αμαρτία δεν είναι επιζήμια επειδή την απαγορεύει ο Θεός, αλλά την απαγορεύει επειδή είναι επιζήμια.
 
Δεν ακολουθούμε τον Χριστό επειδή επιλύει όλα τα προβλήματά μας και μας χαρίζει αδιακρίτως ό,τι του ζητήσουμε. Μία πελατειακή σχέση με τον Ιησού Χριστό, όπου ο πιστός ζητάει ο,τιδήποτε και ο Κύριος αμέσως του το δίνει είναι τελείως ρηχή και επιφανειακή και απέχει πάρα πολύ από την σχέση αγάπης που θέλει ο Θεός να οικοδομήσει μαζί μας.
 
Είναι αλήθεια ότι μερικές φορές αντιλαμβανόμαστε τον Θεό ως ένα γραφείο εξυπηρέτησης πελατών όπου όλες οι αιτήσεις μας θα απαντηθούν άμεσα και με τον τρόπο που εμείς θέλουμε - σφάλμα στο οποίο είναι πιθανόν να υποπέσει ο χριστιανός σε κάποια περίοδο της ζωής του. Βέβαια, ο Κύριος είναι αγαθός και πρόθυμος να ακούσει κάθε αίτημα και προσευχή μας: «Κράξον προς εμέ, και θέλω σοι αποκριθή, και σοι δείξει μεγάλα και απόκρυφα, τα οποία δεν γνωρίζεις»(Ιερεμ. λγ΄3), «Και πάντα όσα αν ζητήσετε εν τη προσευχή, έχοντες πίστιν, θέλετε λάβει»(Ματθαίος κα΄22).
 
Εκείνο, όμως, που πρωταρχικά επιθυμεί είναι να αγαπήσουμε Αυτόν και όχι τα δώρα Του, να επιποθήσουμε την παρουσία Του και να Τον υπακούμε όχι για να μας κάνει τα χατήρια, αλλά για να Τον ευχαριστήσουμε. Ο απ. Παύλος αναφέρει ότι η απατηλή καρδιά των ανθρώπων τους οδήγησε ώστε «εσεβάσθησαν και ελάτρευσαν την κτίσιν μάλλον παρά τον κτίσαντα»(Προς Ρωμ. α΄25).
 
Ο Αββακούμ αποτελεί ένα ωραίο παράδειγμα:στην αρχή του βιβλίου του διαβάζουμε λόγια γεμάτα παράπονα και απορία: «Εώς πότε, Κύριε, θέλω κράζει και δεν θέλεις εισακούει; Θέλω βοά προς σε, Αδικία! Και δεν θέλεις σώζει;» καθώς αναρωτιέται γιατί ενώ είναι παιδί του Θεού δεν απαντώνται οι προσευχές του.
 
Η σταδιακή, όμως, γνώση του Θεού και του θελήματός Του τον οδηγεί σε μια εντυπωσιακή μεταστροφή στο τέλος του βιβλίου του,όπου γράφει με επίγνωση το συμπέρασμα στο οποίο πρέπει να καταλήγει ο ώριμος πιστός: «Αν και η συκή δεν θέλη βλαστήση, μηδέ θέλει είσθαι καρπός εν τοις αμπέλοις ο κόπος της ελαίας θέλει ματαιωθή και οι αγροί δεν θέλωσι δώσει τροφήν εγώ όμως θέλω ευφραίνεσθαι εις τον Κύριον, θέλω χαίρει εις τον Θεόν της σωτηρίας μου».
 
Επιθυμούμε να απαντηθούν οι προσευχές μας και να μας χαρίσει ο Κύριος τα αιτήματά μας, αλλά το πρώτο μας αίτημα είναι να γίνει το θέλημα Του στη ζωή μας.Κάθε αίτηση και προσευχή μας, λοιπόν, πρέπει να την ολοκληρώνουμε με την φράση του Ιησού Χριστού: « Πλην ουχί το θέλημά μου, αλλά το σον ας γείνη» (Ματθ. Κβ΄42).
 
ο Χριστιανισμός είναι απλώς μία μηχανική εκτέλεση θεικών εντολών. Η πρωταρχική αλήθεια που πρέπει να συνειδητοποιήσουμε είναι ότι ο Χριστιανισμός δεν είναι μία θρησκεία σαν όλες τις άλλες, αλλά ένα Πρόσωπο: ο Ιησούς Χριστός «Εγώ είμαι η οδός, η αλήθεια και η ζωή». Οι θρησκείες έχουν συνήθως διδασκαλίες και δόγματα, τα οποία πρέπει να ακολουθήσει ο άνθρωπος για να «σωθεί».
 
Ο Χριστός, όμως, ήταν ο μόνος που είπε τι πρέπει να ακολουθήσει ο άνθρωπος στη ζωή του: «Και διαβαίνων ο Ιησούς εκείθεν, είδεν άνθρωπον καθήμενον εις το τελώνιον, Ματθαίον λεγόμενον και λέγει προς αυτόν, Ακολούθει μοι»(Ματθ. θ΄9). Ο Λόγος του Θεού αναφέρει, βέβαια, τι θεωρεί θρησκεία ( Επιστ. Ιακωβ. α΄27), αλλά είναι απαραίτητο να καταλάβουμε ότι ο αληθινός Χριστιανισμός δεν εξαντλείται σε κάποια βασικά δόγματα που πρέπει να τηρήσουμε, αλλά είναι η προσωπική σχέση που πρέπει να αποκτήσουμε με τον Ιησού Χριστό.
 
Η εκκλησία της Εφέσου μπορεί να έπραττε το θέλημα του Θεού, αλλά ίσως το έκανε από καθήκον και όχι από αγάπη, γιαυτό ο Κύριος της λέει: « διότι την αγάπην σου την πρώτην αφήκας» (Αποκαλ. β΄ 4). Πολλές φορές, βέβαια, στη ζωή μας ο Θεός δεν επιθυμεί να καταλάβουμε τις ενέργειες Του, αλλά να Τον υπακούσουμε, και αυτό είναι το αποτέλεσμα της πίστης.
 
Αυτή ακριβώς η τέλεια υπακοή δηλώνει αγάπη στο πρόσωπό Του και η δοκιμή της πίστης -που συχνά φαίνεται εγκατάλειψη του Θεού, όπως στην περίπτωση του Ιώβ- θα οδηγήσει στο επιθυμητό αποτέλεσμα: « Ιδού, υπάγω εμπρός, αλλά δεν είναι, και οπίσω αλλάδεν βλέπω αυτόν εις τα αριστερά, όταν εργάζηται, αλλά δεν δύναμαι να ίδω αυτόν κρύπτεται εις τα δεξιά και δεν βλέπω αυτόν. Γνωρίζει όμως την οδόν μου με εδοκίμασε θέλω εξέλθει ως χρυσίον» (Ιώβ κγ΄8-10).
 
O Θεός έχει υπερβολικές απαιτήσεις ιδιαίτερα από τους νέους ανθρώπους. Η εσφαλμένη αυτή εντύπωση έχει δημιουργηθεί καθώς σύμφωνα με το Λόγο του Θεού ο νέος και η νέα πρέπει να μην παρασυρθούν σε παροδικές σχέσεις, αλλά να περιμένουν την κατάλληλη ώρα ώστε να προχωρήσουν με προσοχή στην δημιουργία οικογένειας, ενός θεσμού δηλαδή για τον οποίο ενδιαφέρεται ιδιαίτερα ο Θεός.
 
Είναι αλήθεια ότι στην σημερινή εποχή ιδιαίτερα , όπου εξυμνείται υπερβολικά το ανθρώπινο σώμα και προωθείται εντατικά η «απελευθέρωση» των νέων στα θέματα προσωπικών σχέσεων, ο Λόγος του Θεού ακούγεται ίσως δύσκολος και υπερβολικός, αλλά πρέπει να εννοήσουμε ότι το Ευαγγέλιο είναι το ίδιο για όλες τις εποχές και εξάλλου ο άνθρωπος που αναγνωρίζει τη διαχρονικότητα του Ευαγγελίου και θέλει να το εφαρμόσει στη ζωή του, αποκτά χάρη και δύναμη από τον ίδιο τον Θεό και ακολουθεί χαρούμενος τις ευεργετικές συμβουλές Του.
 
Όταν ο απ. Παύλος αναφέρει ότι «επειδή τούτο είναι το θέλημα του Θεού, ο αγιασμός σας, αν απέχησθε από της πορνείας, να εξεύρη έκαστος υμών να κρατή το εαυτού σκεύος εν αγιασμώ και τιμή ουχί εις πάθον επιθυμίας, καθώς και τα έθνη τα μη γνωρίζοντα τον Θεόν»(Προς Θεσσαλ Α΄, δ΄3-5) δεν συνιστά κάτι ανέφικτο και απραγματοποίητο, αλλά δίνει μια σοφή κατεύθυνση προς όλους-και ιδιαίτερα τους νέους πώς να επιτύχουν τον αγιασμό, απαραίτητη προυπόθεση για να ευχαριστήσει κάποιος τον Κύριο.
 
Ο Θεός θέλει να μας προσφέρει τις πραγματικές χαρές της ζωής και όχι να μας τις στερήσει. Επιθυμεί να προστατέψει τον νέο άνθρωπο από επιπολαιότητες, προβληματικές σχέσεις, ακαταστασίες και αρρώστιες που πιθανόν να τον σημαδέψουν για ολόκληρη τη ζωή του. Η σοφία του Θεού έχει προνοήσει τα πάντα και αν ακολουθήσουμε -έστω και αν μερικές φορές φαίνεται δύσκολο- τις συμβουλές Του, θα πούμε όπως συνέβη στην περίπτωση του Ισαάκ και της Ρεβέκκας: « ο Κύριος κατευώδωσε την οδόν μου» (Γένεσις κδ΄56).
Τελευταία Ενημέρωση στις Τετάρτη, 15 Φεβρουάριος 2012 00:39
 

Χριστιανικό Ραδιόφωνο

You must have the Adobe Flash Player installed to view this player.

translate

Greek Albanian English Romanian

Ημέρες Συναθροίσεων

Κυριακή
     Προσευχή:10-11πμ
     Κήρυγμα ευαγγελίου:11-12πμ
Δευτέρα
     Προσευχή:7-8μμ
     Μάθημα  :8-9μμ
Τετάρτη
     Προσευχή:7-8μμ
     Κήρυγμα ευαγγελίου:8-9μμ
         Είσοδος Ελεύθερη
 

 

Προσευχή

 

"Κύριε, να τα χέρια μου. Ας μην αγγίξουν ποτέ κάτι που θα Σε ντρόπιαζε.
 
Να τα πόδια μου. Τα αφιερώνω σ' Εσένα. Ας μην πάνε ποτέ εκεί όπου Εσύ δεν θα πήγαινες.
 
 Κύριε, να τα μάτια μου. Ας μην κοιτάξουν ποτέ σε κάτι που θα λυπούσε το 'Αγιο Σου Πνεύμα.
 
 Τα αυτιά μου ας μην ακροαστούν ποτέ κάτι που θα ντρόπιαζε το Όνομά Σου.
 
Το στόμα μου ας μην ανοίξει ποτέ για να πει μια λέξη που δεν θα ήθελα ν' ακούσεις.
 
 Ο νους μου ας μην κρατήσει ποτέ ούτε μια σκέψη ή φαντασία που θα μείωνε την αίσθηση της παρουσίας Σου."
 
"Κύριε, κάνε με έναν άνθρωπο κατά την καρδιά Σου".

Συνδεμένοι Επισκέπτες

Έχουμε 8 επισκέπτες συνδεδεμένους
mod_vvisit_counterΣήμερα38
mod_vvisit_counterΕχθές143
mod_vvisit_counterΑυτή την εβδομάδα1364
mod_vvisit_counterΠροηγούμενη εβδομάδα5153
mod_vvisit_counterΑυτό τον μήνα8328
mod_vvisit_counterΠροηγούμενος μήνας10224
mod_vvisit_counterΣυνολικές επισκέψεις992761

Μην ξεχνάς πως...

Η πίστη είναι το μέσον που μεταβάλλει

το όραμα σε πραγματικότητα,

την αποκάλυψη σε γεγονός,

την εμπιστοσύνη σε εκπλήρωση,

την επιθυμία σε πείρα

και το αόρατο σε ορατό.