• Εγγραφή

Home  //  Νέα  //  Οι ανθρώπινες παραδόσεις, οχυρώματα υπερηφάνειας;

 

Οι ανθρώπινες παραδόσεις, οχυρώματα υπερηφάνειας;
PDF
Εκτύπωση
E-mail
Τετάρτη, 07 Μάρτιος 2012 23:46

…Διά τι οι μαθηταί σου παραβαίνουσιν την παράδοσιν των πρεσβυτέρων; (Ματθαίος 15:2α) 

Συχνά οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι προέβαλαν με υπερηφάνεια τις παραδόσεις τους θέλοντας να συστήσουν την ανωτερότητά τους και την ιδιαίτερη σχέση που θεωρούσαν ότι είχαν με το Θεό. Διαβάζουμε από τη Γραφή ένα από τα πολλά σχετικά περιστατικά: «Τότε προσέρχονται προς τον Ιησούν οι από Ιεροσολύμων γραμματείς και Φαρισαίοι, λέγοντες• Διά τι οι μαθηταί σου παραβαίνουσιν την παράδοσιν των πρεσβυτέρων; διότι δεν νίπτονται τας χείρας αυτών όταν τρώγωσιν άρτον» (Ματθαίος 15:1-2) 


Σε ένα βιαστικό άκουσμα των λόγων αυτών, θα μπορούσε κάποιος να συμπεράνει λανθασμένα ότι οι μαθητές δεν έπλεναν τα χέρια τους πριν φάνε και ότι ο Χριστός ήταν προσωπικά υπεύθυνος για αυτό αφού ήταν ο διδάσκαλός τους, ενώ οι «θεοσεβείς» γραμματείς και Φαρισαίοι ενδιαφέρονταν για την προσωπική και δημόσια υγιεινή. 


Αν προσέξουμε όμως πιο καλά τα λόγια τους, θα καταλάβουμε ότι οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι δεν ενδιαφέρονταν για τίποτα άλλο παρά μόνο για τη δημόσια επίδειξη της προσκόλλησής τους στις ανθρώπινες παραδόσεις τους ώστε μέσω αυτών, να καυχηθούν στην (πλαστή) ανωτερότητά τους. 


Οι Φαρισαίοι ξεκίνησαν τη μομφή τους λέγοντας «Δια τι οι μαθηταί σου παραβαίνουσιν την παράδοσιν των πρεσβυτέρων...» (Ματθαίος 15:1-2α) φανερώνοντας έτσι ότι αυτό που είχαν πρώτα από όλα στο μυαλό τους ήταν κάποια από τις πολλές παραδόσεις τους. (Μάρκος 7:3-4) 


Έπειτα, δευτερευόντως, είπαν «...διότι δεν νίπτονται τας χείρας αυτών όταν τρώγωσιν άρτον» (Ματθαίος 15:1-2β), εννοώντας ότι δεν θεωρούσαν πως οι μαθητές έπλεναν τα χέρια τους πριν φάνε. Με μια πιο προσεκτική ματιά όμως, βλέπουμε ότι ακόμα και αυτό το επιχείρημά τους δεν έστεκε.

 

Πράγματι, διαβάζουμε στο κατά Μάρκον Ευαγγέλιο, (μετάφραση Ο´): «οι γαρ Φαρισαίοι και πάντες οι ιουδαίοι εάν μη πυγμή νίψωνται τας χείρας ουκ εσθίουσιν κρατούντες την παράδοσιν των πρεσβυτέρων» (Μάρκος 7:3). Η ένσταση των Φαρισαίων δεν ήταν ότι οι μαθητές δεν έπλεναν καθόλου τα χέρια τους, αλλά ότι δεν έπλεναν τα χέρια τους «πυγμή».

 

Η λέξη πυγμή (αρχ. «πυξ»), αφενός σημαίνει «με τις γροθιές» και αφετέρου υποδηλώνει τη στάση του σώματος κατά την οποία κάποιος υψώνει και κρατάει τις γροθιές του μέχρι το ύψος του προσώπου του. Η στάση αυτή μας είναι γνωστή από τον τρόπο που κρατούν τα χέρια τους οι αθλητές στους αγώνες πυγμαχίας, αλλά και από τον παρόμοιο τρόπο με τον οποίο πλένουν τα χέρια τους συνήθως οι χειρουργοί. Επειδή λοιπόν οι μαθητές δεν έπλεναν τα χέρια τους με αυτόν το συγκεκριμένο τρόπο, οι Φαρισαίοι έκριναν ότι τα χέρια τους ήταν άπλυτα και άρα μολυσμένα. (Μάρκος 7:2) 


Ακόμη περισσότερο φως στα ενδόμυχα της καρδιάς των Φαρισαίων, ήρθε να ρίξει η απάντηση του ίδιου του Ιησού, στην οποία έγινε φανερό ότι Εκείνος κατάλαβε αμέσως τι κρυβόταν πίσω από τη δήθεν ανησυχία τους: η σχολαστική προσκόλληση στις ανούσιες ανθρώπινες παραδόσεις τους, με την ταυτόχρονη απομάκρυνσή τους από τον καθαρό Λόγο του Θεού.

 

«Ο δε αποκριθείς είπε προς αυτούς •Διά τι και σεις παραβαίνετε την εντολήν του Θεού διά την παράδοσίν σας;»(Ματθαίος 15:3) και «Υποκριταί, καλώς προεφήτευσε περί υμών ο Ησαΐας, λέγων,• ο λαός ούτος με πλησιάζει με το στόμα αυτών και με τα χείλη με τιμά, η δε καρδία αυτών μακράν απέχει απ' εμού.» (Ματθαίος 15:7-8)

 

Ο Χριστός δεν ασχολήθηκε καθόλου με τον τρόπο πλυσίματος των χεριών ενώ λαμβάνοντας την ευκαιρία, απηύθυνε ένα πολύ ηχηρό μήνυμα προς όλες τις συνειδήσεις, είτε πρόκειται για το Φαρισαίο του 33 μ.Χ., είτε για το «φαρισαίο» που υπάρχει ο κίνδυνος να κρύβεται μέσα μας, 20 αιώνες μετά: «Δεν μολύνει τον άνθρωπον το εισερχόμενον εις το στόμα, αλλά το εξερχόμενον εκ του στόματος τούτο μολύνει τον άνθρωπον... Διότι εκ της καρδίας εξέρχονται διαλογισμοί πονηροί, φόνοι, μοιχείαι, πορνείαι, κλοπαί, ψευδομαρτυρίαι, βλασφημίαι. Ταύτα είναι τα μολύνοντα τον άνθρωπον• το δε να φάγη τις με ανίπτους χείρας δεν μολύνει τον άνθρωπον. (Ματθαίος 15:11, 19-20) 


Κάποιες από τις παραδόσεις των ανθρώπων (όπως η παράδοση των Φαρισαίων για το πλύσιμο των χεριών μέχρι τον αγκώνα) από μόνες τους, δεν είναι απαραίτητα κακές. Χρειάζεται, όμως, προσοχή στη θέση που αυτές οι παραδόσεις παίρνουν στην καρδιά του ανθρώπου και ειδικότερα όταν τον οδηγούν στο να καταργήσει ή υποκαταστήσει ή γενικότερα παραβεί τον καθαρό και σαφή Λόγο του Θεού.

Τελευταία Ενημέρωση στις Τετάρτη, 07 Μάρτιος 2012 23:52
 

Χριστιανικό Ραδιόφωνο

You must have the Adobe Flash Player installed to view this player.

translate

Greek Albanian English Romanian

Ημέρες Συναθροίσεων

Κυριακή
     Προσευχή:10-11πμ
     Κήρυγμα ευαγγελίου:11-12πμ
Δευτέρα
     Προσευχή:7-8μμ
     Μάθημα  :8-9μμ
Τετάρτη
     Προσευχή:7-8μμ
     Κήρυγμα ευαγγελίου:8-9μμ
         Είσοδος Ελεύθερη
 

 

Προσευχή

 

"Κύριε, να τα χέρια μου. Ας μην αγγίξουν ποτέ κάτι που θα Σε ντρόπιαζε.
 
Να τα πόδια μου. Τα αφιερώνω σ' Εσένα. Ας μην πάνε ποτέ εκεί όπου Εσύ δεν θα πήγαινες.
 
 Κύριε, να τα μάτια μου. Ας μην κοιτάξουν ποτέ σε κάτι που θα λυπούσε το 'Αγιο Σου Πνεύμα.
 
 Τα αυτιά μου ας μην ακροαστούν ποτέ κάτι που θα ντρόπιαζε το Όνομά Σου.
 
Το στόμα μου ας μην ανοίξει ποτέ για να πει μια λέξη που δεν θα ήθελα ν' ακούσεις.
 
 Ο νους μου ας μην κρατήσει ποτέ ούτε μια σκέψη ή φαντασία που θα μείωνε την αίσθηση της παρουσίας Σου."
 
"Κύριε, κάνε με έναν άνθρωπο κατά την καρδιά Σου".

Συνδεμένοι Επισκέπτες

Έχουμε 45 επισκέπτες συνδεδεμένους
mod_vvisit_counterΣήμερα89
mod_vvisit_counterΕχθές133
mod_vvisit_counterΑυτή την εβδομάδα1548
mod_vvisit_counterΠροηγούμενη εβδομάδα5153
mod_vvisit_counterΑυτό τον μήνα8512
mod_vvisit_counterΠροηγούμενος μήνας10224
mod_vvisit_counterΣυνολικές επισκέψεις992945

Μην ξεχνάς πως...

Η πίστη είναι το μέσον που μεταβάλλει

το όραμα σε πραγματικότητα,

την αποκάλυψη σε γεγονός,

την εμπιστοσύνη σε εκπλήρωση,

την επιθυμία σε πείρα

και το αόρατο σε ορατό.