• Εγγραφή

Home  //  Νέα  //  Πιστοί, κάθε μέρα...

 

Πιστοί, κάθε μέρα...
PDF
Εκτύπωση
E-mail
Τρίτη, 17 Απρίλιος 2012 22:16

"... και ιδού, εγώ είμαι μεθ' υμών πάσας τας ημέρας έως της συντελείας του αιώνος..." (Ματθαίος 28:20)

 
Ανάμεσα στα τελευταία λόγια που είπε ο Χριστός στους μαθητές Του προτού αναληφθεί στον ουρανό, ήταν και η υπόσχεση ότι θα είναι μαζί τους όλες τις ημέρες της ζωής τους. Αυτά τα λόγια όμως του Χριστού, εκτός από πολύτιμη παρηγοριά, φέρνουν και ένα μήνυμα στην καρδιά κάθε Χριστιανού: ότι πρέπει και ο ίδιος να είναι μαζί με το Χριστό "πάσας τας ημέρας της ζωής του". Προϋπόθεση για αυτό, είναι ο άνθρωπος του Θεού να αποφασίσει να ζήσει τη ζωή του περπατώντας κάθε του ημέρα με την πίστη στον Ιησού Χριστό.
 
Μέσα από το Λόγο του Θεού που περιγράφει όλο το πλαίσιο της ζωής με την πίστη, σημειώνουμε μερικά στοιχεία:
 
Πρώτα από όλα διαβάζουμε ότι έχει μεγάλη σημασία η ομολογία της πίστης και μάλιστα τόσο μεγάλη ώστε αποτελεί πρακτικά μιας μορφής 'προϋπόθεση' για την ίδια τη σωτηρία του ανθρώπου.
 
Έτσι, διαβάζουμε για "το λόγο της πίστεως", "ότι εάν ομολογήσης διά του στόματός σου τον Κύριον Ιησούν, και πιστεύσης εν τη καρδία σου ότι ο Θεός ανέστησεν αυτόν εκ νεκρών, θέλεις σωθή · διότι με την καρδίαν πιστεύει τις προς δικαιοσύνην, και με το στόμα γίνεται ομολογία προς σωτηρίαν" (Ρωμαίους 10:8-10).
 
Σε άλλο σημείο ο Ιησούς Χριστός λέει ξεκάθαρα, "Πας λοιπόν όστις με ομολογήση έμπροσθεν των ανθρώπων, θέλω ομολογήσει και εγώ αυτόν έμπροσθεν του Πατρός μου του εν ουρανοίς." (Ματθαίος 10:32). Επιπλέον, η ομολογία της πίστης στο Χριστό είναι ένα από τα "τεκμήρια" της αληθινής και βαθειάς προσωπικής σχέσης του Χριστιανού με το Θεό (Α' Ιωάννου 4:15). Ακόμη, η καθημερινή ζωή με την πίστη μαθαίνει να μην "ντρέπεται" για τη δύναμη του Θεού που σώζει κάθε έναν που θα την αποδεχτεί (Ρωμαίους 1:16).
 
Έπειτα, ο άνθρωπος του Θεού καλείται να ζει την πίστη του σε κάθε στιγμή της ζωής του. Ο Απ. Παύλος γράφει ότι η πίστη στο Χριστό δεν ήταν κάτι που επικαλείτο σε κάποιες συγκεκριμένες στιγμές που είχε ανάγκη, αλλά ήταν μια συνθήκη και προϋπόθεση για την ίδια του τη ζωή: "Μετά του Χριστού συνεσταυρώθην· ζω δε ουχί πλέον εγώ, αλλ' ο Χριστός ζη εν εμοί· καθ' ο δε τώρα ζω εν σαρκί, ζω εν τη πίστει του Υιού του Θεού,..." (Γαλάτες 2:20).
 
Επιπλέον, το καθημερινό περπάτημα με την πίστη έχει νόημα μόνο όταν βασίζεται και αναπαύεται αποκλειστικά στο έργο που έχει ήδη επιτελέσει ο Ίδιος ο Ιησούς, και όχι σε οποιοδήποτε ανθρώπινο 'κατόρθωμα', όσο εντυπωσιακό και 'πνευματικό' και αν φαίνεται (Ρωμαίους 2:29, Β' Κορινθίους 4:7, Γαλάτες 2:16, Εφεσίους 2:9, Τίτος 3:5-7).
 
Επίσης, για τη ζωή που βασίζεται στην πίστη είναι απαραίτητη η απόλαυση της πίστης αυτής μέσα από τα "δώρα" που αυτή συνεπάγεται, όπως η χαρά, η ειρήνη, η ελπίδα, η δύναμη του Αγίου Πνεύματος, η παρρησία να πλησιάζουμε το Θεό κ.α..
 
Διαβάζουμε σχετικά, "Ο δε Θεός της ελπίδος είθε να σας εμπλήση πάσης χαράς και ειρήνης διά της πίστεως, ώστε να περισσεύητε εις την ελπίδα διά της δυνάμεως του Πνεύματος του Αγίου" (Ρωμαίους 15:13), "Και διά του οποίου [Ιησού Χριστού] έχομεν την παρρησίαν και την είσοδον με πεποίθησιν διά της εις αυτόν πίστεως" (Εφεσίους 3:12, βλ. και Φιλιππησίους 4:6-7, 13). Έτσι, η πίστη στο Χριστό ανταμείβεται ήδη από αυτήν τη ζωή (Α' Πέτρου 1:9) μολονότι ατενίζει κατά κύριο λόγο στη μέλλουσα (Ρωμαίους 8:18, Εβραίους 13:14).
 
Τέλος, η ζωή με την πίστη πρέπει απαραίτητα να έχει το στοιχείο της καθημερινής φροντίδας για τη διατήρηση, αύξηση, και οικοδομή της πίστης αυτής, επειδή υπάρχει πάντοτε ο κίνδυνος, να οδηγηθεί κάποιος στο να "ναυαγήσει" (Α' Τιμόθεος 1:19-20), να αθετήσει (Α' Τιμόθεος 5:12) ή -ακόμη χειρότερα- να αρνηθεί (Α' Τιμόθεος 5:8) την πίστη του.
 
Στη Γραφή υπάρχουν παραδείγματα ανθρώπων του Θεού, οι οποίοι ενώ ξεκίνησαν το πνευματικό τους περπάτημα με τις καλύτερες προοπτικές, τελικά κατέληξαν στην απιστία (Εβραίους 3:12,19), την απείθεια (Εβραίους 3:18 4:11) και την αποτυχία (Εβραίους 3:17). Ο Απ. Παύλος προειδοποιεί για τον κίνδυνο της "μάταιης πίστης", λέγοντας στην Α' προς Κορινθίους επιστολή του "εκτός εάν επιστεύσατε ματαίως" (15:2δ).
 
Αντιθέτως, η προτροπή του Λόγου του Θεού είναι να διατηρεί ο Χριστιανός την πίστη του με το να εποικοδομείται επάνω σε αυτήν (Ιούδα 1:20), με "τάξη και σταθερότητα" (Κολοσσαείς 2:5) 'επιχορηγώντας' όλα εκείνα τα στοιχεία όπως η αρετή, η γνώση, η εγκράτεια, η ευσέβεια, κ.α. που την καθιστούν βεβαιότερη και καρποφόρα (Β' Πέτρου 1:5-11).
Τελευταία Ενημέρωση στις Τρίτη, 17 Απρίλιος 2012 22:48
 

Χριστιανικό Ραδιόφωνο

You must have the Adobe Flash Player installed to view this player.

translate

Greek Albanian English Romanian

Ημέρες Συναθροίσεων

Κυριακή
     Προσευχή:10-11πμ
     Κήρυγμα ευαγγελίου:11-12πμ
Δευτέρα
     Προσευχή:7-8μμ
     Μάθημα  :8-9μμ
Τετάρτη
     Προσευχή:7-8μμ
     Κήρυγμα ευαγγελίου:8-9μμ
         Είσοδος Ελεύθερη
 

 

Προσευχή

 

"Κύριε, να τα χέρια μου. Ας μην αγγίξουν ποτέ κάτι που θα Σε ντρόπιαζε.
 
Να τα πόδια μου. Τα αφιερώνω σ' Εσένα. Ας μην πάνε ποτέ εκεί όπου Εσύ δεν θα πήγαινες.
 
 Κύριε, να τα μάτια μου. Ας μην κοιτάξουν ποτέ σε κάτι που θα λυπούσε το 'Αγιο Σου Πνεύμα.
 
 Τα αυτιά μου ας μην ακροαστούν ποτέ κάτι που θα ντρόπιαζε το Όνομά Σου.
 
Το στόμα μου ας μην ανοίξει ποτέ για να πει μια λέξη που δεν θα ήθελα ν' ακούσεις.
 
 Ο νους μου ας μην κρατήσει ποτέ ούτε μια σκέψη ή φαντασία που θα μείωνε την αίσθηση της παρουσίας Σου."
 
"Κύριε, κάνε με έναν άνθρωπο κατά την καρδιά Σου".

Συνδεμένοι Επισκέπτες

Έχουμε 50 επισκέπτες συνδεδεμένους
mod_vvisit_counterΣήμερα118
mod_vvisit_counterΕχθές133
mod_vvisit_counterΑυτή την εβδομάδα1577
mod_vvisit_counterΠροηγούμενη εβδομάδα5153
mod_vvisit_counterΑυτό τον μήνα8541
mod_vvisit_counterΠροηγούμενος μήνας10224
mod_vvisit_counterΣυνολικές επισκέψεις992974

Μην ξεχνάς πως...

Η πίστη είναι το μέσον που μεταβάλλει

το όραμα σε πραγματικότητα,

την αποκάλυψη σε γεγονός,

την εμπιστοσύνη σε εκπλήρωση,

την επιθυμία σε πείρα

και το αόρατο σε ορατό.