• Εγγραφή

Home  //  Νέα  //  Περισσότερη προσοχή σε όσα ακούσαμε ... διά να μη εκπέσωμεν ποτέ

 

Περισσότερη προσοχή σε όσα ακούσαμε ... διά να μη εκπέσωμεν ποτέ
PDF
Εκτύπωση
E-mail
Κυριακή, 22 Απρίλιος 2012 22:44

 

Το χαρμόσυνο μήνυμα της σωτηρίας που ο Θεός απευθύνει σήμερα σε όλους τους ανθρώπους, έχει πολύ μεγάλη σπουδαιότητα όχι μόνο γιατί είναι λόγοι αιώνιας ζωής αλλά και επειδή δόθηκε με έναν πολύ ξεχωριστό τρόπο: με την εξουσία και τη συνέργεια του Πατέρα Θεού, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Το ευαγγέλιο της σωτηρίας δεν ξεκίνησε από τους αποστόλους, ούτε ήρθε σε εμάς μέσω αγγέλων ή προφητών.
 
Oπως διαβάζουμε στη Γραφή, τη σωτηρία «...άρχισε να διακηρύττει ο Κύριος…» (Εβραίους 2:3γ, 1:2), έπειτα, «…ο Θεός πρόσθεσε τη μαρτυρία Του γι’ αυτήν (τη σωτηρία) με κάθε λογής θαυματουργικές ενέργειες…» (Εβραίους 2:4α) και τέλος η σωτηρία αυτή επιβεβαιώθηκε (και συνεχίζει να επιβεβαιώνεται) «…με τις διάφορες δωρεές των χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος, σύμφωνα με το θέλημά Του» (Εβραίους 2:4β).
 
Επίσης, για όλα τα παραπάνω υπήρξαν (και υπάρχουν) μάρτυρες που τα επιβεβαιώνουν (Εβραίους 2:3γ, Πράξεις 2:32, 3:15, 5:32, 10:39, 13:31, Λουκάς 1:2, Β' Πέτρου 1:16, κ.α.). Αν στην κοινωνία τα δικαστήρια δέχονται την επαλήθευση των γεγονότων βασιζόμενα στην κατάθεση μαρτύρων, πόσο περισσότερη ισχύ θα πρέπει να έχουν τα γεγονότα που επιβεβαιώνονται όχι μόνο από αυτόπτες μάρτυρες, αλλά και από τον ίδιο το Θεό;
 
Ακόμη, στο μήνυμα αυτό της σωτηρίας καλούμαστε να δώσουμε πολύ μεγάλη σημασία επειδή έχουμε παραδείγματα του αποτελέσματος της απείθειας του ανθρώπου στους λόγους του Θεού. Πριν την έλευση του Χριστού, ο Θεός μιλούσε στο λαό Του μέσω των προφητών (Εβραίους 1:1) και οι εντολές του Θεού είχαν δοθεί διά των αγγέλων, στον άνθρωπο που μεσίτευε (στην Παλαιά Διαθήκη) ανάμεσα στο Θεό και το λαό Ισραήλ, το Μωυσή (2:2α, Γαλάτες 3:19, Πράξεις 7:53, Δευτερονόμιο 33:2).
 
Εντούτοις, ο λαός απείθησε και το αποτέλεσμα ήταν να θερίσουν τον πολύ πικρό καρπό της ανυπακοής τους, χάνοντας την επαγγελία του Θεού (Εβραίους 2:2β, 3:10-11, 18-19).Για αυτούς τους λόγους, ο απ. Παύλος προτρέπει: «…Γι’ αυτό και εμείς πρέπει να προσέχουμε περισσότερο σε όσα ακούσαμε, επειδή ...πώς είναι δυνατόν εμείς να ξεφύγουμε, αν δεν δώσουμε την προσοχή που ταιριάζει σε μια τόσο σπουδαία σωτηρία;» (Εβραίους 2:1-3α)
 
Τα λόγια αυτά δεν είναι μια απειλή του Λόγου του Θεού για να δημιουργήσει πανικό, αλλά είναι καταρχήν μια πολύ λογική ερώτηση, ένας λόγος ικανός να προβληματίσει όλους τους ανθρώπους χωρίς εξαίρεση, είτε δέχονται το Χριστό είτε τον απορρίπτουν. Στους Χριστιανούς, ο λόγος αυτός λέει ότι δεν αρκεί απλά να «ξέρουμε για το Χριστό» και να έχουμε μια αρχική γνώση των βασικών στοιχείων της Χριστιανικής διδασκαλίας.
 
Πρέπει να ζούμε με το Χριστό, και να μένουμε ενωμένοι με το Χριστό. Ακόμη και αν «ξέρουμε» το Χριστό υπάρχουν πολλά που θα χάσουμε, αν δεν περπατάμε σε καθημερινή βάση μαζί Του. Σίγουρα θα χάσουμε την ειρήνη μας, τη χαρά, την υπομονή, την πραότητα, την αγάπη μας, την πίστη μας, την ελπίδα μας και θα διακινδυνεύουμε ακόμη και τη σωτηρία μας.
 
Ο Ιησούς Χριστός επεσήμανε το θέμα αυτό στους μαθητές του, λέγοντας, «...Εγώ είμαι η άμπελος, εσείς τα κλήματα... Όπως το κλήμα δεν μπορεί να καρποφορήσει από μόνο του αν δεν είναι ενωμένο με την άμπελο, το ίδιο και εσείς αν δεν μείνετε ενωμένοι μαζί μου» (Ιωάννης 15:5α, 4β).
 
Σε όσους απορρίπτουν το Χριστό, ο λόγος αυτός λέει, «πώς νομίζεις ότι μπορείς να υπάρξεις έξω από το σύμπαν του Θεού; Πώς μπορείς να αποφύγεις το αναπόφευκτο – να έρθεις αντιμέτωπος με Αυτόν που γνωρίζει τα πάντα και που έχει ήδη προσδιορίσει την ημέρα που θα κρίνει την οικουμένη; (Πράξεις 17:31) Και γιατί, καν, να προσπαθήσεις να ξεφύγεις, αφού η επιθυμία του Θεού είναι η ευλογία σου και όχι η κατάρα σου, η ζωή σου και όχι ο θάνατός σου; (Ιωάννης 3:16-17, Ιεζεκιήλ 33:11)
 
Την αλήθεια αυτή την εξέφρασε και ο Δαυίδ στους Ψαλμούς λέγοντας, «…Πού να πάω μακριά από το Πνεύμα σου; Και μακριά από την παρουσία σου πού να φύγω; Αν ανεβώ στους ουρανούς, εσύ είσ’ εκεί. Αν στρώσω το κρεβάτι μου στον άδη, εκεί είσαι πάλι» (Ψαλμοί 139:7-8). 
Οι μαθητές του Χριστού πάντως, μέσα από τη γνωριμία τους με τον Ιησού, κατέληξαν αυθόρμητα σε ένα πολύ λογικό συμπέρασμα: «σε ποιον να πάμε Κύριε; Εσύ έχεις λόγια αιώνιας ζωής!» (Ιωάννης 6:68)
Τελευταία Ενημέρωση στις Κυριακή, 22 Απρίλιος 2012 22:47
 

Χριστιανικό Ραδιόφωνο

You must have the Adobe Flash Player installed to view this player.

translate

Greek Albanian English Romanian

Ημέρες Συναθροίσεων

Κυριακή
     Προσευχή:10-11πμ
     Κήρυγμα ευαγγελίου:11-12πμ
Δευτέρα
     Προσευχή:7-8μμ
     Μάθημα  :8-9μμ
Τετάρτη
     Προσευχή:7-8μμ
     Κήρυγμα ευαγγελίου:8-9μμ
         Είσοδος Ελεύθερη
 

 

Προσευχή

 

"Κύριε, να τα χέρια μου. Ας μην αγγίξουν ποτέ κάτι που θα Σε ντρόπιαζε.
 
Να τα πόδια μου. Τα αφιερώνω σ' Εσένα. Ας μην πάνε ποτέ εκεί όπου Εσύ δεν θα πήγαινες.
 
 Κύριε, να τα μάτια μου. Ας μην κοιτάξουν ποτέ σε κάτι που θα λυπούσε το 'Αγιο Σου Πνεύμα.
 
 Τα αυτιά μου ας μην ακροαστούν ποτέ κάτι που θα ντρόπιαζε το Όνομά Σου.
 
Το στόμα μου ας μην ανοίξει ποτέ για να πει μια λέξη που δεν θα ήθελα ν' ακούσεις.
 
 Ο νους μου ας μην κρατήσει ποτέ ούτε μια σκέψη ή φαντασία που θα μείωνε την αίσθηση της παρουσίας Σου."
 
"Κύριε, κάνε με έναν άνθρωπο κατά την καρδιά Σου".

Συνδεμένοι Επισκέπτες

Έχουμε 45 επισκέπτες συνδεδεμένους
mod_vvisit_counterΣήμερα75
mod_vvisit_counterΕχθές143
mod_vvisit_counterΑυτή την εβδομάδα1401
mod_vvisit_counterΠροηγούμενη εβδομάδα5153
mod_vvisit_counterΑυτό τον μήνα8365
mod_vvisit_counterΠροηγούμενος μήνας10224
mod_vvisit_counterΣυνολικές επισκέψεις992798

Μην ξεχνάς πως...

Η πίστη είναι το μέσον που μεταβάλλει

το όραμα σε πραγματικότητα,

την αποκάλυψη σε γεγονός,

την εμπιστοσύνη σε εκπλήρωση,

την επιθυμία σε πείρα

και το αόρατο σε ορατό.