• Εγγραφή

Home  //  Νέα  //  Χριστιανισμός και Επιστήμη - Η ΑΝΑΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

 

Χριστιανισμός και Επιστήμη - Η ΑΝΑΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ
PDF
Εκτύπωση
E-mail
Κυριακή, 29 Ιούλιος 2012 10:17

 

Τα τελευταία χρόνια με όλο και πιο έντονο τρόπο γινόμαστε μάρτυρες σε παγκόσμιο επίπεδο φαινομένων ακραίας συμπεριφοράς με πρωταγωνιστές νέους. Επιθετικότητα, πρώιμη και άκρατη σεξουαλικότητα, ναρκωτικά, αλκοολισμός, αυτοκτονίες είναι το εκρηκτικό μίγμα με το οποίο όλο και περισσότερο οι νέοι όλου του κόσμου φαίνεται να εκφράζονται.
 
Μπροστά σε αυτό το φαινόμενο οι γονείς φοβισμένοι, σε σύγχυση ή παραιτημένοι πηγαίνουν τα παιδιά τους όλο και πιο συχνά σε ψυχολόγους για να βρουν βοήθεια.
 
Η τάση αυτή δεν φαίνεται να περιορίζεται μόνο στις πλούσιες αστικές περιοχές αλλά διατρέχει όλο τον κοινωνικό ιστό και εμφανίζεται ακόμη και στους αγροτικούς πληθυσμούς.
Τι συμβαίνει, πού οφείλεται το φαινόμενο αυτό και τι μπορεί να γίνει; Πολλοί μιλάνε ήδη για χαμένες γενιές.
 
Τελευταία (Μάιος 2009), με θάρρος και ευθύτητα ένας ψυχίατρος έθεσε το δάκτυλο στο σημείο που πονάει. «Τα παιδιά», γράφει στο ομώνυμο βιβλίο του «δεν θέλουν ψυχολόγο. Γονείς θέλουν…».
 
Φαίνεται ότι με καθυστέρηση χιλιάδων ετών η επιστήμη έρχεται, έστω και κατά μέρος, να συμφωνήσει με το Λόγο του Θεού. Και λέμε κατά μέρος διότι δεν φθάνει στη πραγματική διάγνωση και στη θεραπεία. Τι σημαίνει ότι τα παιδιά θέλουν τους γονείς τους; Να περνούν περισσότερο χρόνο μαζί τους; Ίσως. Να τους προσφέρουν περισσότερα υλικά αγαθά; Σίγουρα όχι.
 
Να συζητούν για αφηρημένες έννοιες ενώ οι ίδιοι οι γονείς ούτε ξέρουν, ούτε εφαρμόζουν καμία από αυτές; Ασφαλώς όχι. Τα παιδιά απαιτούν από τους γονείς τους να τους δώσουν με τη ζωή τους υγιή πρότυπα. Το πρόβλημα είναι ότι και οι γονείς δεν έχουν, αγνοούν ή συνειδητά έχουν απορρίψει το υγιές πρότυπο που θα πρέπει πρώτα αυτοί να ενσωματώσουν και να δώσουν μετά στα παιδιά τους.
 
Όταν ο άγγελος Γαβριήλ επισκέφθηκε το Ζαχαρία για να του πει τα καλά νέα, ότι η προσευχή του είχε εισακουσθεί ενώπιον του Θεού και ότι η γυναίκα του Ελισάβετ θα γεννούσε εις αυτόν υιό, τον ενημέρωσε για τη διακονία του Ιωάννου του βαπτιστή: “θέλει ελθεί προ προσώπου αυτού εν πνεύματι και δυνάμει Ηλίου, διά να επιστρέψη τας καρδίας των πατέρων εις τα τέκνα και τους απειθείς εις την φρόνησιν των δικαίων, διά να ετοιμάση εις τον Κύριον λαόν προδιατεθειμένον.” (Λουκ.1:17).
 
Η καρδιά της χριστιανικής ανατροφής είναι αυτή: Η καρδιά των γονιών να στραφεί προς την καρδιά του παιδιού για να φέρει την καρδιά του παιδιού σε επαφή με την καρδιά του Σωτήρα Χριστού.
 
Οι γονείς πρέπει να είναι παραδείγματα χριστιανικής ζωής και συμπεριφοράς, ενδιαφερόμενοι περισσότερο για τη σωτηρία των παιδιών τους παρά για το επάγγελμά τους, την καριέρα τους ή την κοινωνική τους υπόληψη. “Ιδού, κληρονομία παρά του Κυρίου είναι τα τέκνα· μισθός αυτού ο καρπός της κοιλίας.” (Ψαλμός 127:3).
 
Ο Θεός έχει την τέλεια πατρότητα γιατί όλα τα χαρακτηριστικά τα οποία πρέπει να έχει ένας σωστός γονιός ο Θεός τα έχει και τα προσφέρει στον ύψιστο βαθμό. Εμείς καλούμαστε μέσα από το Λόγο Του να τα διακρίνουμε, να δούμε ότι και η σύγχρονη επιστήμη τα συστήνει και άλλη μια φορά να δοξάσουμε και να ευχαριστήσουμε το Θεό για τη Θεοπνευστία του Λόγου Του και για τις λύσεις που μπορεί Εκείνος να φέρει μέσα στις οικογένειές μας.
 
Όπως είπε και ο Αδαμάντιος Κοραής: “Μόνο το Ευαγγέλιο θα σώσει την Ελλάδα”. Ας επιστρέψουμε λοιπόν στο Χριστό διότι “Εάν ο Κύριος δεν οικοδομήση οίκον, εις μάτην κοπιάζουσιν οι οικοδομούντες αυτόν· εάν ο Κύριος δεν φυλάξη πόλιν, εις μάτην αγρυπνεί ο φυλάττων.” (Ψαλμός 127:1).
 
Και στην Παλαιά (Γένεσις 18:19, Δευτερονόμιον 6:7, Ψαλμός 78:5). και στην Καινή Διαθήκη (Εφεσίους 6:4, Κολοσσαείς 3:21) αναφέρεται ότι είναι ευθύνη και προνόμιο των γονιών να δώσουν στα παιδιά τους την ανατροφή, που τα προετοιμάζει για να ζήσουν μια ζωή ευάρεστη στο Θεό. Είναι η οικογένεια και όχι η Εκκλησία ή το Κυριακό σχολείο που είναι πρωταρχικά υπεύθυνη για την πνευματική εκπαίδευση των παιδιών. Η Εκκλησία και το Κυριακό σχολείο βοηθούν την εκπαίδευση από τους γονείς.

Η Χριστιανική ανατροφή δεν είναι επιβολή ενός συστήματος κανόνων αλλά είναι τεράστια αλήθεια η γνώση ότι για να δεχθούν τα παιδιά την αλήθεια του Ευαγγελίου πρέπει οι γονείς να αναπτύξουν το περιβάλλον εκείνο μέσα στο οποίο τα παιδιά θα ζητήσουν και θα δεχθούν πραγματικά στη ζωή τους το Χριστό.

Το ίδιο έκανε και κάνει ο Θεός. Εκείνος είναι το πρότυπό μας. “Γίνεσθε λοιπόν μιμηταί του Θεού ως τέκνα αγαπητά, και περιπατείτε εν αγάπη, καθώς και ο Χριστός ηγάπησεν ημάς και παρέδωκεν εαυτόν υπέρ ημών προσφοράν και θυσίαν εις τον Θεόν εις οσμήν ευωδίας.” (Εφεσίους 5:1-2).

Κανόνες χωρίς σχέσεις αγάπης οδηγούν σε απόρριψη.
Σε κάθε οικογένεια αλλά πολύ περισσότερο στη Χριστιανική, είναι σίγουρο ότι οι γονείς αγαπούν τα παιδιά τους. Αυτή η αγάπη όμως και το ενδιαφέρον πρέπει να εκφράζονται με το σωστό τρόπο, ώστε να δώσουν στα παιδιά να καταλάβουν ότι οι γονείς τους τα αγαπούν, τα αποδέχονται και έτσι αυτά να εκζητήσουν με την καρδιά τους την εν Χριστώ σωτηρία και ανατροφή.

Σήμερα οι ειδικοί επί του θέματος, λίγο πολύ συμφωνούν σε επτά παραμέτρους που πρέπει, σύμφωνα με το Λόγο του Θεού, να λάβουμε υπ’ όψη και να εφαρμόζουμε ώστε να δημιουργήσουμε αυτό το περιβάλλον.
Θα τις αναφέρουμε συνοπτικά αλλά μπορεί κάθε ενδιαφερόμενος να τις παρακολουθήσει αναλυτικά στον ιστότοπο www.Christianity-Science.gr 

1.    ΒΕΒΑΙΩΣΗ ΟΤΙ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΑΝΟΜΑΣΤΕ
Ξέρει το παιδί σου ότι το συναισθάνεσαι; Ότι πραγματικά χαίρεσαι με τη χαρά του και λυπάσαι με τη λύπη του; Ότι το καταλαβαίνεις; Είναι το πρώτο που πρέπει να κάνουμε. Είναι το πρώτο που έκανε ο Θεός: “Ευλογητός ο Θεός και Πατήρ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ο Πατήρ των οικτιρμών και Θεός πάσης παρηγορίας, ο παρηγορών ημάς εν πάση τη θλίψει ημών, διά να δυνάμεθα ημείς να παρηγορώμεν τους εν πάση θλίψει διά της παρηγορίας, με την οποίαν παρηγορούμεθα ημείς αυτοί υπό του Θεού” (Β Κορινθίους 1:3-4).
 
Είναι το πρώτο που έκανε ο Χριστός επί της γης: “Και ιδών αυτήν ο Κύριος, εσπλαγχνίσθη δι' αυτήν και είπε προς αυτήν• Μη κλαίε” (Λουκάς 7:13). Είναι αυτό που κάνει ο Χριστός σαν Αρχιερέας μας στον ουρανό: “Διότι δεν έχομεν αρχιερέα μη δυνάμενον να συμπαθήση εις τας ασθενείας ημών, αλλά πειρασθέντα κατά πάντα καθ' ομοιότητα ημών χωρίς αμαρτίας.” (Εβραίους δ:15). Είναι αυτό που μας προτρέπει ο Λόγος του Θεού να κάνουμε: “Χαίρετε μετά χαιρόντων και κλαίετε μετά κλαιόντων.” (Ρωμαίους 12:15).

2.    ΑΠΟΔΟΧΗ
Ξέρουν τα παιδιά σου ότι τα αγαπάς κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, ό,τι και αν συμβεί; Μπορούν να έλθουν και να σου εκμυστηρευτούν οτιδήποτε;
Αν συμβαίνει αυτό τότε τα παιδιά σου έχουν τη βεβαίωση της πολύτιμης αυτής γνώσης ότι είναι αποδεκτά από εσένα.

Ο Κύριος μας αγαπάει ενώ γνωρίζει πολύ καλά ποιοι είμαστε. Αυτό που μας μεταμορφώνει είναι η αγάπη Του: “Διότι δεν ελάβετε πνεύμα δουλείας, διά να φοβήσθε πάλιν, αλλ' ελάβετε πνεύμα υιοθεσίας, διά του οποίου κράζομεν Αββά, ο Πατήρ.” (Ρωμαίους 8:15).
Όταν το παιδί δεν στοχεύει στις επιδόσεις για να κερδίσει την αποδοχή των γονιών του και ιδιαίτερα του πατέρα του, ελευθερώνεται από την υποκρισία και αποβλέπει στο να ενσωματώσει το χαρακτήρα του.
 

3. ΕΚΤΙΜΗΣΗ

Όταν εκφράζουμε την εκτίμησή μας στο παιδί, ουσιαστικά το βεβαιώνουμε ότι αυτό που είπε ή έκανε είναι σημαντικό, έχει αξία.

Ο απόστολος Παύλος εκφράζει την εκτίμησή του για τους αδελφούς στη Ρώμη διότι η πίστη τους και ο τρόπος ζωής τους διαφημίσθηκε, προς δόξα Θεού, σε όλη τη γη (Ρωμαίους α:8).

 

Πολλές φορές μεγαλώνουμε τα παιδιά μας με λάθος τρόπο. Ψάχνουμε να βρούμε τι κάνουν λάθος για να τα πειθαρχήσουμε. Πρέπει να το κάνουμε αυτό αλλά μέσα σε σωστές σχέσεις, αφού πρώτα με επιμέλεια βλέπουμε τι κάνουν καλά για να τα επαινέσουμε και να τα ενθαρρύνουμε.

 

Εκτιμούμε κάθε άνθρωπο και ιδιαίτερα τα παιδιά μας όχι μόνο για το τι κάνουν αλλά πρωτίστως διότι είναι ηθικές προσωπικότητες άπειρα πολύτιμες ενώπιον του Θεού, με τη δυνατότητα να αφομοιώσουν το χαρακτήρα Του.

 
4. ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΙ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ
Τίποτε δεν μπορούμε να πετύχουμε στη σχέση μας με τα παιδιά μας αν δεν τους διαθέτουμε χρόνο.

Ο Ουράνιος Πατέρας είναι πάντοτε διαθέσιμος για εμάς και με αυτό τον τρόπο καταλαβαίνουμε πόσο σημαντικοί είμαστε για Αυτόν. Μάλιστα για να μπορούμε να τον πλησιάζουμε έδωσε το Μονογενή Υιό Του για εμάς.

 

Ο λεγόμενος ποιοτικός χρόνος, εκεί που το παιδί θα ανοίξει την καρδιά του και θα μας εκμυστηρευτεί αυτό που το απασχολεί, ξεπηδάει ξαφνικά μέσα από τον ποσοτικό χρόνο, δηλαδή το συνολικό χρόνο που διαθέτουμε στα παιδιά μας.

 
5. ΣΤΟΡΓΗ

Τα παιδιά μας μαθαίνουν ότι είναι άξια αγάπης όταν τους δείχνουμε στοργή με λέξεις αγάπης και με στοργικό άγγιγμα. Μέσα στην Αγία Γραφή ο Θεός συνέχεια μας βεβαιώνει για την αγάπη Του.

 

Για πολλές κοπέλες, που ενεργοποιούνται πρώιμα σεξουαλικά, η κύρια αιτία είναι ότι αποζητούν την έλλειψη αγάπης του πατέρα. Μια μελέτη σε 49 διαφορετικούς πολιτισμούς έδειξε ότι οι πιο βίαιες κοινωνίες ήταν εκείνες που έλειπε από τις οικογένειες η στοργή και το τρυφερό άγγιγμα.

 

Όταν βλέπουμε νέους με εξτρεμιστική συμπεριφορά, η αιτία τις περισσότερες φορές βρίσκεται στην έλλειψη αγάπης ιδιαίτερα από τον πατέρα.

Ένας καταξιωμένος Χριστιανός συγγραφέας βεβαιώνει ότι τουλάχιστον δέκα φορές την ημέρα λέει στα παιδιά του ότι τα αγαπάει…
 
6. ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΟΥΣ

Γνωρίζεις τι ενδιαφέρει το παιδί σου τώρα; Όταν δείχνουμε ενδιαφέρον για αυτά που ενδιαφέρουν τα παιδιά μας τους δείχνουμε την αγάπη μας.

 

Μπαίνοντας στον κόσμο των παιδιών μας δημιουργούμε γέφυρες επικοινωνίας ώστε να μπορέσουμε να τους μιλήσουμε για το Χριστό. Έτσι έκανε και Εκείνος. Μπήκε στον κόσμο μας για να μας μιλήσει για το δικό Του.

 
7. ΥΠΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑ

Ο σκοπός της Χριστιανικής διαπαιδαγώγησης είναι να δημιουργήσει υπεύθυνες ηθικές προσωπικότητες που θα αγαπήσουν και θα αφομοιώσουν το χαρακτήρα του Χριστού.

 

Οι γονείς πρέπει να θέτουν λογικά όρια αγάπης και να καθιστούν τα παιδιά τους υπεύθυνα να τα τηρήσουν. Βέβαια οι γονείς πρώτοι καλούνται να είναι παραδείγματα υπακοής στο Λόγο του Θεού και σεβασμού προς την πολιτεία και τους συνανθρώπους τους. Τα παιδιά έτσι μεγαλώνουν με την επίγνωση ότι θα δώσουν λόγο στο Θεό για τη ζωή τους:“Έκαστος ημών περί αυτού θέλει δώσει λόγο στο Θεό” (Ρωμαίους 14:12) και “έκαστος το εαυτού φορτίο θέλει βαστάσει” (Γαλάτες 6:5)

 

Ο Θεός βάζει όρια τα οποία είναι απόρροια της φύσης Του και αποσκοπούν στην ασφάλεια και προκοπή μας, αποβλέποντας τελικά να εκτιμήσουμε και να ενσωματώσουμε το χαρακτήρα Του: “Άγιοι γίνεσθε, διότι εγώ είμαι άγιος.” ( Α’ Πέτρου α:16).

Τα ανωτέρω δεν εξαντλούν βέβαια το μεγάλο θέμα της ανατροφής των παιδιών κατά Χριστό. Μπορούν όμως να αποτελέσουν ερέθισμα για περαιτέρω προσευχή και συζήτηση.

 

Ζούμε σε ένα ταραγμένο κόσμο. Όσο ποτέ άλλοτε χρειαζόμαστε τη σοφία του Λόγου του Θεού και τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος για την ανατροφή των παιδιών μας. Και να θυμόμαστε ότι ποτέ δεν είναι αργά για να αρχίσουμε…

Τελευταία Ενημέρωση στις Κυριακή, 29 Ιούλιος 2012 10:23
 

Χριστιανικό Ραδιόφωνο

You must have the Adobe Flash Player installed to view this player.

translate

Greek Albanian English Romanian

Ημέρες Συναθροίσεων

Κυριακή
     Προσευχή:10-11πμ
     Κήρυγμα ευαγγελίου:11-12πμ
Δευτέρα
     Προσευχή:7-8μμ
     Μάθημα  :8-9μμ
Τετάρτη
     Προσευχή:7-8μμ
     Κήρυγμα ευαγγελίου:8-9μμ
         Είσοδος Ελεύθερη
 

 

Προσευχή

 

"Κύριε, να τα χέρια μου. Ας μην αγγίξουν ποτέ κάτι που θα Σε ντρόπιαζε.
 
Να τα πόδια μου. Τα αφιερώνω σ' Εσένα. Ας μην πάνε ποτέ εκεί όπου Εσύ δεν θα πήγαινες.
 
 Κύριε, να τα μάτια μου. Ας μην κοιτάξουν ποτέ σε κάτι που θα λυπούσε το 'Αγιο Σου Πνεύμα.
 
 Τα αυτιά μου ας μην ακροαστούν ποτέ κάτι που θα ντρόπιαζε το Όνομά Σου.
 
Το στόμα μου ας μην ανοίξει ποτέ για να πει μια λέξη που δεν θα ήθελα ν' ακούσεις.
 
 Ο νους μου ας μην κρατήσει ποτέ ούτε μια σκέψη ή φαντασία που θα μείωνε την αίσθηση της παρουσίας Σου."
 
"Κύριε, κάνε με έναν άνθρωπο κατά την καρδιά Σου".

Συνδεμένοι Επισκέπτες

Έχουμε 50 επισκέπτες συνδεδεμένους
mod_vvisit_counterΣήμερα139
mod_vvisit_counterΕχθές133
mod_vvisit_counterΑυτή την εβδομάδα1598
mod_vvisit_counterΠροηγούμενη εβδομάδα5153
mod_vvisit_counterΑυτό τον μήνα8562
mod_vvisit_counterΠροηγούμενος μήνας10224
mod_vvisit_counterΣυνολικές επισκέψεις992995

Μην ξεχνάς πως...

Η πίστη είναι το μέσον που μεταβάλλει

το όραμα σε πραγματικότητα,

την αποκάλυψη σε γεγονός,

την εμπιστοσύνη σε εκπλήρωση,

την επιθυμία σε πείρα

και το αόρατο σε ορατό.