• Εγγραφή

Home  //  Νέα  //  Δανιήλ: Η Ζωή Εν Θεώ

 

Δανιήλ: Η Ζωή Εν Θεώ
PDF
Εκτύπωση
E-mail
Παρασκευή, 23 Νοέμβριος 2012 01:00

 

Βρισκόμαστε γύρω στο 600 π.Χ , την εποχή όπου ο βασιλέας Ναβουχοδονόσωρ ο Β΄ βασίλευε στην Βαβυλώνα (605-562). Η πολιτιστική και αρχιτεκτονική ανάπτυξη κατέστησαν εκείνη την χρονική περίοδο των 43 περίπου ετών την πιο ακμαία της Νεοβαβυλωνιακής αυτοκρατορίας.
 
Η Βαβυλώνα στις ημέρες του Ναβουχοδονόσωρ του Β΄ οχυρώθηκε με το λεγόμενο Μηδικό Τείχος που επάνω σ’ αυτό βρίσκονταν οι περίφημοι Κρεμαστοί Κήποι, ένα από τα επτά θαύματα όπως αποκαλούνται του αρχαίου κόσμου. Ο Ηρόδοτος ο οποίος είδε την πόλη με τα ίδια του τα μάτια λέει:
 
“Το κέντρο της πόλεως, που έχει πλήθος τριώροφα και τετραώροφα κτήρια , διασχίζεται από ολόισιους δρόμους, άλλους παράλληλους με το ποτάμι κι άλλους κάθετους που τους διασταυρώνουν και καταλήγουν σε αυτό.” (Ηρόδοτος - I. [Κλειώ]180).
 
Η Βαβυλώνα είχε σχέδιο πόλης που θύμιζε την ρυμοτομία των Αμερικανικών μεγαλουπόλεων και ξεπερνούσε σε μεγαλοπρέπεια όλες τις πόλεις της αρχαίας Ανατολής, ήταν δε και μεγαλύτερη από τις Θήβες, τη Μέμφιδα ακόμη κι από αυτή την Νινευή.
 
Επιγραφή, μας πληροφορεί πως ήταν και θρησκευτική μητρόπολη με: “53 ναούς των μεγάλων θεών, 55 παρεκκλήσια του Μαρδούκ, 300 παρεκκλήσια για τις γήινες θεότητες, 600 για τις ουράνιες θεότητες, 180 βωμοί της θεάς Ιστάρ, 180 για τους Νεργάλ και Αδάδ και 12 άλλοι βωμοί για διάφορους θεούς.
 
” (Βέρνερ Κέλλερ – «Η Βίβλος ως ιστορία λαών και πολιτισμών» σελ.409). Η φήμη της Βαβυλώνας όμως σαν αμαρτωλής πόλης παρέμεινε ως την εποχή του Κυρίου Ιησού Χριστού και έτσι διαβάζουμε στην Αποκάλυψη: «…Βαβυλών η μεγάλη, η μήτηρ των πορνών και των βδελυγμάτων της γής.» ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ – ιζ: 5.
 
Εκείνη την εποχή λοιπόν κατελήφθη (ενώ είχε ήδη πολιορκηθεί ανεπιτυχώς από τον ίδιο τον Ναβουχοδονόσωρ τον Β΄ το 597 π.Χ) η Ιερουσαλήμ. Ηταν το 586 π.Χ περίπου. Ο νικητής βασιλιάς έφερε λάφυρα από την Ιερουσαλήμ στη Βαβυλώνα την πρωτεύουσά του , αντικείμενα (χρυσαφικά, τιμαλφή κα) αλλά και δούλους οι οποίοι θα ήταν χρήσιμοι στους Βαβυλώνιους και στο παλάτι.
 
Σε εκείνο λοιπόν το ατελείωτο πλήθος δούλων που ήλθαν από την Ιερουσαλήμ, βρίσκονταν και τέσσερα νεαρά παιδιά που τα ονόματά τους ταξίδεψαν από τα βάθη των αιώνων, σε εμάς που τα αναφέρουμε τώρα και που τα διαβάζουμε στο βιβλίο του Δανιήλ στο α΄ κεφάλαιο και στο 6ο εδάφιο: «…μεταξύ τούτων ήσαν εκ των υιών του Ιούδα, Δανιήλ , Ανανίας ,Μισαήλ και Αζαρίας…».
 
Θα ασχοληθούμε με το πορτρέτο του Δανιήλ σαν ένα έξοχο δείγμα ανθρώπου που αγάπησε τον Θεό και θυσίασε χωρίς φόβο και δισταγμό την ύπαρξή του στον αγαπημένο του Ένα και Μοναδικό Θεό, μέσα σε μια εποχή και σε ένα περιβάλλον που ήταν πλήρες πολυθεϊσμού (όπως προείπαμε) αλλά και αμαρτίας.
 
Τον συναντούμε στην αυλή του πανίσχυρου βασιλιά Ναβουχοδονόσωρ να μην έχει ενσωματωθεί με το αυλικό περιβάλλον που έσφυζε από απολαύσεις της σαρκός και των αισθήσεων.
 
Μαζί με τους άλλους τρείς συμπατριώτες του, τον Σεδράχ, τον Μισάχ και τον Αβδενεγώ (έτσι ονομάστηκαν από τους βαβυλώνιους ο Ανανίας, ο Μισαήλ και ο Αζαρίας), ο Δανιήλ αντιστάθηκε και γι’ αυτό διαβάζουμε: «Αλλ΄ ο Δανιήλ έβαλεν εν τη καρδία αυτού να μη μιανθή από των εδεσμάτων του βασιλέως , ουδέ από του οίνου τον οποίον εκείνος έπινε, δια τούτο παρεκάλεσε τον αρχιευνούχο να μη μιανθή.»
 
Δανιήλ α: 8. Ο Δανιήλ μας λέει η Αγία Γραφή, θεωρούσε μίασμα όλα όσα οι βασιλικές απολαύσεις του προσέφεραν και όλα όσα απλώνονταν μπροστά του. Ο Ι. Χρυσόστομος λέει: “Τα αισθητά αγαθά είναι επίκαιρα και πρόσκαιρα ενώ τα πνευματικά αποκτώνται δια της πίστεως και της ελπίδος.” (MPG 51,350).
 
Στην Α΄ επιστολή Ιωάννου διαβάζουμε: «Μη αγαπάτε τον κόσμο μηδέ τα εν τω κόσμω. Εάν τις αγαπά τον κόσμον, η αγάπη του Πατρός δεν είναι εν αυτώ, διότι παν το εν τω κόσμω, η επιθυμία της σαρκός, και η επιθυμία των οφθαλμών, και η αλαζονεία του βίου, δεν είναι εκ του Πατρός, αλλ’ είναι εκ του κόσμου. Και ο κόσμος παρέρχεται, και η επιθυμία αυτού, όστις όμως πράττει το θέλημα του Θεού, μένει εις τον αιώνα.» Α΄ Ιωάννου β:15-17.
 
Πολύ σοβαρό στοιχείο του χαρακτήρα του Δανιήλ όπως αποτυπώνεται στην Αγία Γραφή λοιπόν, είναι ότι η αγάπη του στον Θεό και η ακεραιότητά του δεν τον άφηναν να κάνει χρήση πραγμάτων και παροχών που ο Θεός δεν ήθελε, γιατί προέρχονταν από ένα αμαρτωλό και ειδωλολατρικό περιβάλλον που ο ίδιος ο Δανιήλ ήταν σε θέση να δει και να επιλέξει να μην ενσωματωθεί σ’ αυτό.
 
Όπως τότε έτσι και σήμερα ο Θεός μας καλεί σε φυγή–αποχή από τον κόσμο και το φρόνημα της σαρκός: «…δεν εξεύρετε ότι η φιλία του κόσμου είναι έχθρα του Θεού; όστις θελήση να είναι φίλος του κόσμου , εχθρός του Θεού καθίσταται.» Ιακώβου δ:4.
 
Είναι φανερό εκτός αυτών πως ο Δανιήλ ήταν ακέραιος σαν χαρακτήρας και αυτό αποκαλύπτεται στο 5ο κεφάλαιο και στο 17ο εδάφιο: «Τότε ο Δανιήλ απεκρίθη, και είπεν έμπροσθεν του βασιλέως, Τα δώρα σου ας είναι εν σοί, και δος είς άλλον τας αμοιβάς σου, εγώ δε, θέλω αναγνώσει την γραφήν είς τον βασιλέα, και θέλω φανερώσει την ερμηνείαν προς αυτόν.» Δανιήλ ε:17.
 
Δεν δέχεται δώρα γιατί γνωρίζει ότι αυτά προκαλούν δέσμευση, αλλά εξυπηρετεί με την σοφία και την αποκάλυψη που ο Θεός του δίνει, ουσιαστικά το έργο του Θεού και βέβαια δεν οικειοποιείται την δωρεά αυτή προς ίδιον όφελος.
 
Βλέπουμε στο θ’ κεφάλαιο τον Δανιήλ να δέεται και να εξομολογείται ενώπιον του Θεού σε πρώτο πληθυντικό πρόσωπο (ημαρτήσαμε, ηνομήσαμε, δεν υπηκούσαμε κα) για αμαρτήματα του λαού του, για τα οποία ο λαός ήταν ουσιαστικά ένοχος, σαν να πρόκειται και για δικά του αμαρτήματα, πενθών και νηστεύων ενώπιον του Θεού για τρείς ολόκληρες εβδομάδες.
 
Ο χαρακτήρας του Δανιήλ ήταν ευχαριστιακός και ευλογούσε τον Θεό όπως βλέπουμε στο Δανιήλ β:20 και για όλα αυτά ο Θεός του έδωσε πνεύμα έξοχο (στ: 3) και πολλές αποκαλύψεις. Ο αβάς Ισαάκ ο Σύρος λέει: «Αν ο άνθρωπος δεν γίνει πρώτα άξιος της αποκαλύψεως δεν μπορεί να την γνωρίσει. Κι αν δεν φτάσει στην καθαρότητα δεν μπορεί να είναι τα νοήματά του φωτεινά ώστε να θεωρεί τα κρυπτά.» (Ε.Π.Ε ΛΟΓΟΣ ΛΕ΄ 2).
 
Ας φανταστούμε τώρα ένα άνθρωπο να κρατάει την πίστη του στον Ένα και Μοναδικό Θεό, μέσα σε ένα απίστευτα σαρκικό και ειδωλολατρικό περιβάλλον όπου αξιωνόταν προσκύνησης ακόμη και ο βασιλιάς!! Είναι θαυμάσια η αποτύπωση του χαρακτήρα και της συμπεριφοράς του Δανιήλ στο ομώνυμο βιβλίο της Αγίας Γραφής.
 
Τώρα, ένα από τα πολλά διδάγματα που βγαίνουν από το πορτρέτο του Δανιήλ είναι πως κι εμείς για να ευαρεστήσουμε τον Θεό πρέπει να αποχωριστούμε από το κοσμικό φρόνημα όπως ο απ. Παύλος που ομολογεί: «…ο κόσμος εσταυρώθη ως προς εμέ, και εγώ ως προς τον κόσμον.΄΄ Γαλάτας ς:14
 
και ο απ. Ιάκωβος συστήνει ποια είναι η καθαρή και θεάρεστη θρησκεία: «…να επισκέπτηται τους ορφανούς και τας χήρας εν τη θλίψει αυτών, και να φυλάττη εαυτόν αμόλυντον από του κόσμου. Ιακώβου α:27.
 
Αυτό το χαρακτηριστικό του Δανιήλ το ότι δηλαδή φυλάχτηκε αμόλυντος από το αμαρτωλό περιβάλλον του, αλλά και όλα τα χαρίσματα του χαρακτήρα του, έκαναν τον ίδιο τον Θεό να τον αποκαλέσει «ανήρ σφόδρα αγαπητό» Δανιήλ ι:11
 
και ο ίδιος ο Θεός στο βιβλίο του Ιεζεκιήλ στο κεφάλαιο ιδ’ και από το 12ο ως το 20ο εδάφιο, παραδέχεται μόνον τρείς ανθρώπους στο πέρασμα του χρόνου σαν δίκαιους και θα λέγαμε πώς μόνον αυτοί οι τρείς (στην Παλαιά Διαθήκη) “εντυπωσίασαν” τον Θεό στο πέρασμα των αιώνων: ο Νώε, ο Δανιήλ και ο Ιώβ!! Τρείς άνθρωποι, τρείς διαφορετικές εποχές.
 
Κλείνοντας, ας αναφέρουμε ότι ο Δανιήλ αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση και για τους σημερινούς Χριστιανούς, για την αγάπη του στον ζωντανό Θεό, για την πίστη του, για την ευχαριστιακή και εξομολογητική του συμπεριφορά ενώπιον Εκείνου, για την δικαιοσύνη και ακεραιότητά του.
 
Η εποχή μας έχει ανάγκη από τέτοια παραδείγματα και πάντοτε πρέπει να μένουν ζωντανά στις καρδιές των Χριστιανών γιατί: «…έδωσαν τύπον είς το να μιμούμαστε αυτούς» Α΄Θεσσαλινικείς γ:9 και ο Δανιήλ είναι ένα άριστο παράδειγμα προς μίμηση, βγαλμένο μέσα από τον αιώνιο Λόγο του Θεού ο οποίος είναι ωφέλιμος και διαχρονικός για τους Χριστιανούς σε όλους τους αιώνες όλες τις εποχές.
Τελευταία Ενημέρωση στις Παρασκευή, 23 Νοέμβριος 2012 01:08
 

Χριστιανικό Ραδιόφωνο

You must have the Adobe Flash Player installed to view this player.

translate

Greek Albanian English Romanian

Ημέρες Συναθροίσεων

Κυριακή
     Προσευχή:10-11πμ
     Κήρυγμα ευαγγελίου:11-12πμ
Δευτέρα
     Προσευχή:7-8μμ
     Μάθημα  :8-9μμ
Τετάρτη
     Προσευχή:7-8μμ
     Κήρυγμα ευαγγελίου:8-9μμ
         Είσοδος Ελεύθερη
 

 

Προσευχή

 

"Κύριε, να τα χέρια μου. Ας μην αγγίξουν ποτέ κάτι που θα Σε ντρόπιαζε.
 
Να τα πόδια μου. Τα αφιερώνω σ' Εσένα. Ας μην πάνε ποτέ εκεί όπου Εσύ δεν θα πήγαινες.
 
 Κύριε, να τα μάτια μου. Ας μην κοιτάξουν ποτέ σε κάτι που θα λυπούσε το 'Αγιο Σου Πνεύμα.
 
 Τα αυτιά μου ας μην ακροαστούν ποτέ κάτι που θα ντρόπιαζε το Όνομά Σου.
 
Το στόμα μου ας μην ανοίξει ποτέ για να πει μια λέξη που δεν θα ήθελα ν' ακούσεις.
 
 Ο νους μου ας μην κρατήσει ποτέ ούτε μια σκέψη ή φαντασία που θα μείωνε την αίσθηση της παρουσίας Σου."
 
"Κύριε, κάνε με έναν άνθρωπο κατά την καρδιά Σου".

Συνδεμένοι Επισκέπτες

Έχουμε 50 επισκέπτες συνδεδεμένους
mod_vvisit_counterΣήμερα126
mod_vvisit_counterΕχθές133
mod_vvisit_counterΑυτή την εβδομάδα1585
mod_vvisit_counterΠροηγούμενη εβδομάδα5153
mod_vvisit_counterΑυτό τον μήνα8549
mod_vvisit_counterΠροηγούμενος μήνας10224
mod_vvisit_counterΣυνολικές επισκέψεις992982

Μην ξεχνάς πως...

Η πίστη είναι το μέσον που μεταβάλλει

το όραμα σε πραγματικότητα,

την αποκάλυψη σε γεγονός,

την εμπιστοσύνη σε εκπλήρωση,

την επιθυμία σε πείρα

και το αόρατο σε ορατό.