• Εγγραφή

 

Νέα
Επτά αλήθειες που μπορούν να αλλάξουν την ζωή σου
PDF
Εκτύπωση
E-mail
Τετάρτη, 18 Ιούλιος 2012 23:08

 
Το να ακολουθείς και να περπατάς μαζί με τον Χριστό είναι ένα όμορφο ταξίδι που αξίζει να το κάνεις. Κανείς δεν λέει ότι είναι εύκολο. Υπάρχουν στιγμές που νοιώθεις ότι δεν μπορείς να κάνεις άλλο ένα βήμα μπροστά, αλλά σε όλα τα βήματα, ο Θεός σου δίνει κουράγιο. Και συνεχίζεις...
 
 Επιτρέψτε μου να μοιραστώ μαζί σας επτά από τις άπειρες αλήθειες του Θεού που χρησιμοποιεί για την προετοιμασία μας, για να μας διορθώνει και να μας διατηρεί σταθερούς στην πορεία μας μαζί Του με
 
στόχο να βρεθούμε στην Ουράνια Βασιλεία Του.
 
Αλήθεια 1: Ο Θεός με αγαπά και νοιάζεται για την κάθε λεπτομέρεια της ζωής μου.
 
Ο Θεός έδειξε την αγάπη του για μένα, στέλνοντας τον Ιησού Χριστό να πεθάνει στο σταυρό. Φέρνοντας με στον Ιησού, ο Θεός με έχει συμφιλιώσει με τον εαυτό Του. Είμαι παιδί Του. Με ήξερε πριν γεννηθώ και κάθε μέρα της ζωής μου καταγράφεται στο βιβλίο Του. Αυτός φροντίζει για κάθε λεπτομέρεια της ζωής μου: "Το αδιαμόρφωτον του σώματός μου είδον οι οφθαλμοί σου· και εν τω βιβλίω σου πάντα ταύτα ήσαν γεγραμμένα, ως και αι ημέραι καθ' ας εσχηματίζοντο, και ενώ ουδέν εκ τούτων υπήρχε."(Ψαλμός 139:16)
 
Αλήθεια 2: Το μόνο που χρειαζόμαστε είναι να έχουμε το Θεό με το μέρος μας.
 
Πρέπει να καταλάβω ότι όταν ο Θεός είναι μαζί μου, τότε η νίκη είναι σίγουρη. Με το Θεό στην πλευρά μου, μπορώ να κάνω όλα τα πράγματα που μου έχει ζητήσει να κάνω: "Τι λοιπόν θέλομεν ειπεί προς ταύτα; Εάν ο Θεός είναι υπέρ ημών, τις θέλει είσθαι καθ' ημών; Επειδή όστις τον ίδιον εαυτού Υιόν δεν εφείσθη, αλλά παρέδωκεν αυτόν υπέρ πάντων ημών, πώς και μετ' Αυτού δεν θέλει χαρίσει εις ημάς τα πάντα;" (Ρωμαίους η:31) 
Με τον Θεό στην πλευρά μου δεν θα φοβηθώ και δεν θα πρέπει να αποθαρρύνομαι . Με Αυτόν στο πλάι μου αποτελώ μια ισχυρή και γενναία ύπαρξη.
 
Αλήθεια 3: Τίποτα δεν είναι αδύνατο με το Θεό.
 
Είμαι πεπεισμένος ότι δεν υπάρχει τίποτα αδύνατο για το Θεό: "Τα αδύνατα παρά ανθρώποις είναι δυνατά παρά τω Θεώ." (Λουκάς 18:17) 
Μπορεί να σταματήσει τον ήλιο, να διαιρέσει τις θαλασσες, να αναστήσει τους νεκρούς, να θεραπεύσει ασθένειες, έκλεισε το στόμα των λιονταριών, μεταξύ άλλων. Αυτός είναι ο ίδιος Θεός χθες και σήμερα και για πάντα. Αυτά που ο Θεός μπορεί να κάνει, δεν τα κάνει ο άνθρωπος!
 
Αλήθεια 4: Το μεγαλύτερο Καθήκον μου είναι να αγαπώ τον Θεό και τους ανθρώπους.
Έχω μάθει ότι η μεγαλύτερη εντολή είναι να αγαπώ τον Θεό με όλη μου την καρδιά, με όλη την ψυχή μου, με όλο το μυαλό μου και με όλη τη δύναμή μου: "Και ο Ιησούς είπε προς αυτόν· Θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της διανοίας σου. Αύτη είναι πρώτη και μεγάλη εντολή. Δευτέρα δε ομοία αυτής· Θέλεις αγαπά τον πλησίον σου ως σεαυτόν. Εν ταύταις ταις δύο εντολαίς όλος ο νόμος και οι προφήται κρέμανται." (Ματθαίος κβ:37-40)
 
Η αγάπη του Θεού είναι το να υπακούει κάποιος τις εντολές Του. Και ο βασιλιάς Σολομώντας προσθέτει τη φωνή του να λέει: 
"Ας ακούσωμεν το τέλος της όλης υποθέσεως· φοβού τον Θεόν και φύλαττε τας εντολάς αυτού, επειδή τούτο είναι το παν του ανθρώπου. Διότι ο Θεός θέλει φέρει εις κρίσιν παν έργον και παν κρυπτόν, είτε αγαθόν είτε πονηρόν." (Εκκλησιαστής 12:13-14)
 
Το δεύτερο, που είναι εξίσου σημαντικό, είναι να αγαπάμε τον πλησίον μας, όπως τον εαυτό μας. Ο καλύτερος τρόπος για να αγαπάμε τον πλησίον μας είναι να τον υπηρετούμε, να ζούμε μαζί του σε αρμονία, να θεωρούμε ότι είναι καλύτερος από τον εαυτό μας και να είμαστε πιο κοντά σε αυτόν ακόμα και από έναν σαρκικό αδελφό.
 
Αλήθεια 5: Είμαι μοναδικός, ξεχωριστός και ήρθα Στη Γη για ένα σκοπό.
Ο Θεός με έκανε ιδιαίτερο, μοναδικό και αναντικατάστατο. Δεν έχω λόγο να αρέσω ή να συμπεριφέρομαι όπως κάποιος άλλος. Είμαι ένα πρωτότυπο και πρέπει να ζήσω ανάλογα . Βοηθά επίσης να θυμάμαι ότι βρίσκομαι εδώ στη γη για ένα σκοπό. Δεν ήταν μια σύμπτωση. Ο Θεός ήξερε ακριβώς ποια γενιά θα χρειαστεί τα χαρίσματα μου, τις ικανότητες μου και τα δώρα του Αγίου Πνεύματος.
 
Και η προσευχή μου είναι να επιτύχω το σκοπό του Θεού στη γενιά μου, όπως έκανε ο Δαβίδ: "Διότι ο μεν Δαβίδ, αφού υπηρέτησε την βουλήν του Θεού εν τη γενεά αυτού, εκοιμήθη και προσετέθη εις τους πατέρας αυτού" (Πράξεις ιγ:36)
 
Αλήθεια 6: Οι δυσκολίες στην ζωή μου έχουν ως στόχο να με κάνουν πλήρη, τέλειο και έτοιμο να ζήσω μαζί του αιώνια.
 
Κάποτε όλοι θεωρήσαμε ότι ο Θεός δεν μας αγαπά όσο αγάπησε τους άλλους, ιδιαίτερα όταν περάσαμε δύσκολες στιγμές, και αυτό μας έκανε και αισθανθήκαμε σαν να μας είχε ξεχάσει. Αλλά αυτό είναι λάθος. Μ 'αγαπάει προσωπικά ο Θεός. Δεν με είχε ξεχάσει. Αυτός επιτρέπει δύσκολες στιγμές να έρχονται στη ζωή μου για να πειθαρχήσω και να γίνω καλύτερος Χριστιανός.
 
Η επιθυμία Του είναι να αυξηθεί η πίστη μου και η υπομονή μου και να γίνει τέλεια και πλήρης: "Πάσαν χαράν νομίσατε, αδελφοί μου, όταν περιπέσητε εις διαφόρους πειρασμούς γνωρίζοντες ότι η δοκιμασία της πίστεώς σας εργάζεται υπομονήν. Η δε υπομονή ας έχη έργον τέλειον, διά να ήσθε τέλειοι και ολόκληροι, μη όντες εις μηδέν ελλιπείς." (Ιάκωβος α:2-4) 
 
Η πειθαρχία προς τον Θεό στην ζωή μου είναι καλή για μένα, αν και οδυνηρή, καθώς στόχο έχει να προχωρήσω στον αγιασμό, να Του μοιάσω δηλαδή όσο το δυνατόν περισσότερο.
 
Αλήθεια 7: O Θεός με έχει ελευθερώσει από το βάρος της αμαρτίας.
Ο Λόγος του Θεού γράφει για τον Ιησού Χριστό: "όστις ων απαύγασμα της δόξης και χαρακτήρ της υποστάσεως αυτού, και βαστάζων τα πάντα με τον λόγον της δυνάμεως αυτού, αφού δι' εαυτού έκαμε καθαρισμόν των αμαρτιών ημών, εκάθησεν εν δεξιά της μεγαλωσύνης εν υψηλοίς." (Εβραίους α:3) 
 
Ο λόγος και οι υποσχέσεις του Θεού είναι αλήθεια. Δεν δίστασε ο Ουράνιος Πατέρας μας να στείλει στην Γη τον μοναδικό Του Υιό για να πεθάνει για εμάς και να μας καθαρίσει από τα λάθη μας και τις αμαρτίες μας. Είναι πολύ σημαντικό πράγμα να μην κουβαλάω το βάρος της αμαρτίας στην καθημερινή μου ζωή. Είναι κάτι που με κάνει και αισθάνομαι τελείως ελεύθερος. Ο λόγος Του δίνει ζωή , μας δείχνει το δρόμο, και μας ανανεώνει. 
 
Τέλος, καλό θα είναι να θυμόμαστε ότι ο Θεός δεν είναι ένας άνθρωπος για να πει ψέματα. Ό,τι υπόσχεται το εκτελεί την κατάλληλη στιγμή. Όταν υπακούμε κάθε λέξη Του, είμαστε σαν ένας άνθρωπος που οικοδόμησε το σπίτι του πάνω σε ένα βράχο και όταν έρθουν οι δυσκολίες (βροχές, άνεμοι και καταιγίδες) το σπίτι μας θα μείνει όρθιο.
Τελευταία Ενημέρωση στις Τετάρτη, 18 Ιούλιος 2012 23:18
 
ΑΝΑΚΥΨΑΤΕ ΤΑΣ ΚΕΦΑΛΑΣ ΣΑΣ
PDF
Εκτύπωση
E-mail
Τρίτη, 10 Ιούλιος 2012 22:29

 

Αυτός που μας καλεί να σηκώσουμε τα κεφάλια μας και να κοιτάξουμε ψηλά, δεν είναι άλλος από τον Ιησού Χριστό. Και τούτο μας λέγει περί των εσχάτων ημερών, γνωρίζοντας ότι στη γη θα γίνονται τρομερά πράγματα και βεβαίως όποιος κοιτάζει σ' αυτά, αισθάνεται απογοήτευση και απελπισία.
 
Αυτοί που κοιτάζουν ψηλά, είναι φανερό ότι εμπιστεύονται το Λόγο του Θεού και περιμένουν βοήθεια από Αυτόν που τους καλεί να βλέψουν σ’ Αυτόν. Και Αυτός δεν είναι άλλος από τον Ιησού Χριστό, ο Οποίος μας αγάπησε με αγάπη αιώνιον, έδωκε τον εαυτόν Του για μας επάνω στο σταυρό του Γολγοθά, έχυσε το αίμα Του για τις αμαρτίες μας και το σημαντικότερο, αναστήθηκε για τη δικαίωσή μας. 
 
Ο Λόγος του Θεού λέγει: «Τις θέλει εγκαλέσει τους εκλεκτούς του Θεού; Θεός είναι ο δικαιών. Τις θέλει είσθαι ο κατακρίνων; Χριστός ο αποθανών, μάλλον δε και αναστάς, όστις και είναι εν τη δεξιά του Θεού όστις και μεσιτεύει υπέρ ημών». Ρωμαίους η:33,34 
 
Πρόθυμος ο Κύριος να μας βοηθήσει σε κάθε δύσκολη στιγμή μας επάνω στον κόσμο αυτό. Και πολύ περισσότερο αυτές τις τελευταίες ημέρες που διερχόμεθα επάνω σ' αυτή τη γη, όπου τα προβλήματα γίνονται όλο και μεγαλύτερα, όλο και περισσότερα, ο Ιησούς Χριστός μας καλεί να βλέψουμε σ' Αυτόν, να στρέψουμε το βλέμμα μας στον ουρανό, στη δόξα του Θεού, για να καταλάβουμε ότι κάτι πολύ σημαντικό, κάτι πολύ όμορφο έχει ο Θεός για όλους αυτούς που Τον αγαπούν. 
 
Ο Δαβίδ λέγει: «Υψώνω τους οφθαλμούς μου προς τα όρη, πόθεν θέλει ελθει η βοήθειά μου; Η βοήθειά μου έρχεται από του Κυρίου, του ποιήσαντος τον ουρανόν και την γην». Ψαλμός ρκα:1,2 
 
Βοήθεια οι άνθρωποι του Θεού περιμένουν από τον ουρανό, από όπου ο Κύριος θέλει καταβεί δια να πάρει τους δικούς του. Δια τούτο ο Κύριος έλεγε στους μαθητές Του όλα αυτά, τα οποία επρόκειτο να γίνουν στη γη, τις έσχατες ημέρες και τα οποία εμείς βλέπουμε σήμερα. Παράλληλα καλούσε αυτούς και όλους όσους πιστεύουν σ’ Αυτόν, να βλέπουν προς τον ουρανό. 
 
Ο Ίδιος έλεγε: «Και θέλουσιν είσθαι σημεία εν τω ηλίω και τη σελήνη και τοις άστροις και επί της γης στενοχωρία εθνών εν απορία, και θέλει ηχεί η θάλασσα και τα κύματα, οι άνθρωποι θέλουσιν αποψυχεί εκ του φόβου και προσδοκίας των επερχομένων δεινών εις την οικουμένην, διότι αι δυνάμεις των ουρανών θέλουσι σαλευθή.
Και τότε θέλουσιν ιδεί τον Υιόν του ανθρώπου ερχόμενον εν νεφέλη μετά δυνάμεως και δόξης πολλής. Όταν δε ταύτα αρχίσωσι να γίνωνται, ανακύψατε και σηκώσατε τας κεφαλάς σας, διότι πλησιάζει η απολύτρωσίς σας». Λουκάς κα:25-28 
 
Ενώ λοιπόν όλα τα μηνύματα, τα οποία έρχονται από τη γη είναι απογοητευτικά, το μήνυμα που έρχεται από τον ουρανό είναι μήνυμα χαράς και ευλογίας. Ο Ιησούς Χριστός δε θα αφήσει αυτούς που Τον αγαπάνε, επάνω σ' αυτή τη γη να καταστραφούν, αλλά θα έλθει να τους παραλάβει για να ζήσουν σε μια νέα γη, την οποίαν ο Θεός έχει ετοιμάσει γι αυτούς. 
 
Ο Πέτρος λέγει: «Επειδή λοιπόν πάντα ταύτα διαλύονται, οποίοι πρέπει να ήσθε σεις εις πολίτευμα άγιον και ευσέβειαν, προσμένοντες και σπεύδοντες εις την παρουσίαν τας ημέρας του Θεού, καθ' ην οι ουρανοί πυρούμενοι θέλουσι διαλυθή, και τα στοιχεία πυρακτούμενα θέλουσι χωνευθή; Κατά δε την υπόσχεσιν αυτού νέους ουρανούς και νέαν γην προσμένομεν, εν οις δικαιοσύνη κατοικεί». Β’ Πέτρου γ:11-13 
 
Εάν λοιπόν θέλουμε να μη φοβόμαστε για οτιδήποτε γίνεται επάνω εις τον κόσμο, αλλά να απολαμβάνουμε χαρά και ευλογία, θα πρέπει να εμπιστευτούμε Αυτόν, να δώσουμε την καρδιά μας σ' Αυτόν, και με τα μάτια στραμμένα στον ουρανό, να Τον περιμένουμε να έλθει να μας παραλάβει. 
Τελευταία Ενημέρωση στις Τρίτη, 10 Ιούλιος 2012 22:45
 
«ΑΛΛΑΖΩ»
PDF
Εκτύπωση
E-mail
Δευτέρα, 02 Ιούλιος 2012 23:18

 

Άλλαξα, Ελευθερώθηκα, Σώθηκα
 
Αλλάζω… Ελευθερώνομαι… Σώζομαι...
 
Τι αλήθεια μπορεί να συμβαίνει και οι άνθρωποι -κάποιες φορές ακόμα και οι κατ’ επίγνωση Χριστιανοί- δεν μπορούμε να απολαύσουμε τη ζωή που μας έχει χαριστεί; Γιατί δεν μπορούμε να δούμε και να χαρούμε τα δώρα του Θεού στην καθημερινότητά μας; Γιατί «είμεθα εν μέσω των αγαθών ως νεκροί»; (Ησαΐας νθ’:10) Σίγουρα ο Θεός κάτι καλύτερο έχει για μάς και θέλει να μας το φανερώσει.
 
 
Δύο προϋποθέσεις μας χρειάζονται: α) Να αναγνωρίσουμε την κατάστασή μας και β) Να θελήσουμε να αλλάξουμε. Αυτήν την αλλαγή μπορεί και την κάνει μόνο ο Θεός διά του Ιησού Χριστού.
 
Ο τελώνης της παραβολής (Λουκάς ιη’:10-14) άλλαξε. Πήγε στο Θεό αμαρτωλός, απογοητευμένος, με ενοχές και Του ζήτησε έλεος. Έτσι βρήκε χάρη και έφυγε δικαιωμένος από τον ίδιο το Θεό. Όμως ο φαρισαίος πήγε -ή νόμιζε πως πήγε - στο Θεό και έφυγε ίδιος, χωρίς καμία αλλαγή να σημαδέψει τη ζωή του. Έφυγε, με την αυτοδικαίωσή του να του κρύβει τη δικαιοσύνη και τη χάρη του Θεού.
 
Και ας ήταν πιστός, δεν άφησε το Θεό να συνεχίσει να τον αλλάζει και να τον διαμορφώνει κατά το θέλημά Του. Έμεινε ίδιος, ένας τυπικός θρησκευόμενος, όπως και πριν.
 
Ο απ. Παύλος που ήταν και αυτός θρησκευόμενος -και μάλιστα φανατικός- ομολογεί ότι παράλληλα υπήρξε βλάσφημος, διώκτης και υβριστής (Τιμόθεον Α’ α’:12-13) αλλά όταν τον επισκέφτηκε ο Κύριος, τα πάντα άλλαξαν στη ζωή του (Πράξεις θ’, κβ’, κς’). Φως άγιο, πιο λαμπρό και από τον ήλιο, έλαμψε μπροστά του και ο Παύλος τυφλώθηκε.
 
Έτσι μπόρεσε να αναλογιστεί και να καταλάβει ποιός πραγματικά ήταν, ότι παρ’ όλη τη θρησκευτικότητά του, περπατούσε στο σκοτάδι. Αργότερα, όταν και πάλι είδε, ήταν ένας νέος άνθρωπος. Στη ζωή του είχε συντελεστεί μια μεγάλη αλλαγή και έτσι ετάχθη από τον Ιησού στη διακονία. «Εκλέγων σε… διά να ανοίξης τους οφθαλμούς αυτών, ώστε να επιστρέψωσιν από του σκότους εις το φως» (Πράξεις κς’:17-18).
 
Αλλά δεν επαναπαύθηκε, μετά από πολλά χρόνια και καρπό πολύ, ομολογεί την δίψα του να γνωρίσει καλύτερα το Χριστό και τη δύναμή Του, «διά να γνωρίσω αυτόν και την δύναμιν της αναστάσεως αυτού» και αυτό γιατί γνώριζε καλά ότι «ουχί ότι έλαβον ήδη το βραβείον ή έγεινα ήδη τέλειος, τρέχω όμως κατόπιν, ίσως λάβω αυτό, διά το οποίον και ελήφθην υπό του Ιησού Χριστού». (Φιλιππησίους γ’:10,12)
 
Μην πούμε λοιπόν, εγώ αναγεννήθηκα, άλλαξα και τελείωσε το έργο του Θεού στη ζωή μου. Όλοι έχουμε την ανάγκη, όχι να αλλάξουμε μόνο μια φορά, με την αναγέννησή μας, αλλά να αλλάζουμε συνέχεια κατά Θεό. Η Γραφή σημειώνει: «Μη συμμορφώνεστε με τον αιώνα τούτον, αλλά μεταμορφώνεστε διά της ανακαινίσεως του νοός σας, ώστε να δοκιμάζετε τι είναι το θέλημα του Θεού, το αγαθόν και ευάρεστον και τέλειον». (Ρωμαίους ιβ’:2)
 
«Απεκδύθητε τον παλαιόν άνθρωπον μετά των πράξεων αυτού και ενεδύθητε τον νέον, τον ανακαινιζόμενον εις επίγνωσιν κατά την εικόνα του κτίσαντος αυτόν». (Κολοσσαείς γ’:9-10)
 
Ας θυμηθούμε την αλλαγή του απ. Πέτρου. Από ψαράς, έγινε μαθητής του Κυρίου, όμως ακολούθησε και άλλη αλλαγή στη ζωή του την ημέρα της Πεντηκοστής. Από πεσμένος και φοβισμένος μαθητής, έγινε άφοβος κήρυκας του ευαγγελίου, πλήρης Πνεύματος Αγίου. Και σίγουρα συνέχισε να αλλάζει, «εωσού μορφωθεί ο Χριστός» μέσα του (Γαλάτες δ’:19).
 
Έτσι και εμείς, ας ήμαστε επιδεκτικοί στις αλλαγές που ο Θεός θέλει να φέρει στη ζωή μας, «εωσού καταντήσωμεν πάντες εις την ενότητα της πίστεως και της επιγνώσεως του Υιού του Θεού, εις άνδρα τέλειον, εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος του Χριστού» (Εφεσίους δ’:13).
Ποικιλότροπες είναι οι εκφράσεις της αλλαγής μας και της μετέπειτα καρποφορίας μας και δεν πρέπει να σταματούν ή να περιορίζονται.
 
Στον αρχιτελώνη Ζακχαίο, η αλλαγή φάνηκε με τα έργα του, την προσφορά του (Λουκάς ιθ’:8). Στο δαιμονισμένο Γαδαρηνό, φάνηκε πρώτα στην εμφάνιση και τη συμπεριφορά του και κατόπιν στο ζήλο και την ομολογία του (Λουκάς η’:26-39). Στη αμαρτωλή γυναίκα, με τη θυσία του πολύτιμου μύρου της (Μάρκος ιδ’:3) και τόσα άλλα περιστατικά.
 
Φυσικά δεν αγνοούμε ότι οι αλλαγές στη ζωή μας, δημιουργούν αντιδράσεις, από την όποια συντήρηση υπάρχει γύρω μας, ακόμα και από τους δικούς μας, «…και εχθροί του ανθρώπου θέλουσιν είσθαι οι οικιακοί αυτού» (Ματθαίος ι’:36), ίσως γιατί αναγκάζονται να πάρουν θέση και να ξεβολευτούν, κάτι για το οποίο, συνήθως, δεν είναι διατεθειμένοι.
 
Όμως η εσωτερική ανάγκη μας να πλησιάσουμε τον Θεό, να γνωρίσουμε καλύτερα το Χριστό, μας δίνει την δύναμη να υπερβούμε τα όποια εμπόδια και να αποφασίσουμε αυτές τις αλλαγές τις οποίες, τελικά, ο Θεός συντελεί στη ζωή μας.
 
Ο ίδιος ο Θεός επέβαλε αλλαγές. Η διαθήκη Του άλλαξε, τότε η Παλαιά, τώρα η Καινή. Ο λαός του Θεού άλλαξε, τότε ο Ισραήλ, τώρα τα παιδιά Του, οι κατ’ επίγνωση Χριστιανοί απ’ όλα τα έθνη. Τότε οι δέκα εντολές, τώρα μία εντολή, «εντολήν καινήν σας δίδω, να αγαπάτε αλλήλους» (Ιωάννης ιγ’:34), γιατί «είναι εκπλήρωσις του νόμου η αγάπη» (Ρωμαίους ιγ’:10).
 
Και ο Θεός μας επιφυλάσσει και νέες αλλαγές. Ο ουρανός και η γη θα αλλάξουν και θα γίνουν νέα (Πέτρου Β’ γ’:13), ακόμα και εμείς θα αλλάξουμε και θα λάβουμε νέα σώματα (Κορινθίους Α’ ιε’:51-54).
 
Τα πάντα γύρω μας αλλάζουν και θα αλλάξουν, «ο λόγος όμως του Κυρίου μένει εις τον αιώνα» (Πέτρου Α’ α’:25). Μόνο ότι έχει φτάσει στο τέλειο δεν επιδέχεται αλλαγή. Μόνο ο Ιησούς Χριστός μένει αναλλοίωτος, «είναι ο αυτός χθες και σήμερον και εις τους αιώνας» (Εβραίους ιγ’:8).
 
Αυτός και ο Λόγος Του είναι η πυξίδα, ώστε να αλλάξουμε προς τη σωστή κατεύθυνση, προχωρώντας μπροστά και όχι γυρίζοντας προς τα πίσω. «Ο λόγος του Θεού δεν δεσμεύεται» (Τιμόθεον Β’ β’:9), αν το θελήσουμε, θα φέρει ευλογημένες αλλαγές στη ζωή μας και μόνο κερδισμένοι θα βγούμε από αυτές.
 
Θέλεις η ζωή σου να αλλάξει και να συνεχίζει να αλλάζει σύμφωνα με το θέλημα του Θεού; Όχι μία προσωρινή, επιφανειακή αλλαγή, αλλά μία αλλαγή, σε μία νέα στάση ζωής, με ειλικρίνεια, δικαιοσύνη, συγχωρητικότητα, ταπεινοφροσύνη, ανοχή, ομόνοια, ενότητα. Τότε θα μπορούσες και θα μπορούσα να φωνάξουμε με όλη μας την καρδιά «Άλλαξα», σαν να φωνάζαμε «Ελευθερώθηκα» και ακόμα καλύτερα, σαν να φωνάζαμε «Σώθηκα».
 
Υ.Γ. Η μέγιστη αλλαγή: «Μετά του Χριστού συνεσταυρώθην· ζω δε ουχί πλέον εγώ, αλλ' ο Χριστός ζη εν εμοί», απ. Παύλος (Γαλάτες β’:20).
Τελευταία Ενημέρωση στις Δευτέρα, 02 Ιούλιος 2012 23:22
 
Χριστιανισμός και Επιστήμη - Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΚΑΙ Η ΣΧΕΣΗ ΤΗΣ ΜΕ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ
PDF
Εκτύπωση
E-mail
Τετάρτη, 27 Ιούνιος 2012 23:10

Τα τελευταία χρόνια δισεκατομμύρια δολάρια ξοδεύονται για να καταλάβουν οι επιστήμονες πού βρίσκεται η έδρα της συνείδησης, δηλαδή η επίγνωση του ανθρώπου για το ποιος είναι και το πώς σκέπτεται και αισθάνεται.

 

Ο John Searle, διακεκριμένος ερευνητής στον τομέα της έρευνας της συνείδησης, δηλώνει: "Στην παρούσα φάση της έρευνάς μας για τη συνείδηση, δε γνωρίζουμε πώς αυτή λειτουργεί και πρέπει να δοκιμάσουμε όλες τις ιδέες"!
 
O Jerry A. Fodor παρατηρεί: "Κανένας δεν έχει την παραμικρή ιδέα πως κάτι το υλικό, όπως το σώμα του ανθρώπου, μπορεί να έχει συνείδηση." Πολύ σοβαρή διαπίστωση, όταν μάλιστα βγαίνει από τα χείλη διακεκριμένων κατά κόσμο επιστημόνων και σύγχρονων φιλοσόφων.
Φανερώνει το απόλυτο σκοτάδι μέσα στο οποίο βρίσκεται ο σύγχρονος άνθρωπος, μακριά από την απόλυτη αλήθεια, που είναι ο Λόγος του Θεού.
 
Πρόσφατα ο Sir John Maddox, πρώην εκδότης του φημισμένου περιοδικού Nature, δήλωσε: "Ο κατάλογος των αντικειμένων στα οποία έχουμε άγνοια, πρέπει να περιλάβει και τη λειτουργία του ανθρωπίνου εγκεφάλου. Είναι ένα μεγάλο αίνιγμα από τι συνίσταται η συνείδηση του ανθρώπου. Παρά τις μεγάλες προόδους της νευροεπιστήμης τον τελευταίο αιώνα, βρισκόμαστε τόσο μακριά από την κατανόηση του θέματος αυτού, όσο και πριν από ένα αιώνα."
 
Δυστυχώς, από την εποχή του Αναξίμανδρου του Έλληνα φιλοσόφου του 6ου π.Χ. αιώνα, ο οποίος πρώτος διατύπωσε την άποψη ότι η ζωή προέρχεται από τη λάσπη, επειδή έβλεπε από αυτήν να βγαίνουν σκουλήκια και μύγες, ο τρόπος σκέψης του ανθρώπου μακριά από την αλήθεια του Λόγου του Θεού δεν άλλαξε.
 
Ο Αναξίμανδρος διατύπωσε κατά βάση τη θεωρία της αυτόματης γένεσης, η οποία βέβαια καταρρίφθηκε από τον Pasteur που απέδειξε ότι τα σκουλήκια και οι μύγες δε γεννιόνταν αυτομάτως από το νερό και τη λάσπη, αλλά από τα αυγά που υπήρχαν μέσα σε αυτά.
Αργότερα, ο Δαρβίνος επαναδιατύπωσε την ίδια κατά βάση άποψη της "αρχέγονης σούπας", για να εξηγήσει την προέλευση και την εξέλιξη των ειδών, θεωρία που παντελώς καταρρίφθηκε από τη σύγχρονη επιστήμη.
 
Σήμερα, οι επιστήμονες πάλι προσπαθούν να εντοπίσουν την έδρα της συνείδησης-της ψυχής μέσα στον εγκέφαλο του ανθρώπου. Είναι κατά βάση η υλιστική άποψη κατά την οποία η πνευματική υπόσταση του ανθρώπου, η αυτογνωσία, η συνείδηση, με λίγα λόγια ο εσωτερικός πνευματικός άνθρωπος είναι αποτέλεσμα και απόρροια της ύλης, του εγκεφάλου, ή κατά άλλους, της κοιλιάς, του κοιλιακού νευρικού πλέγματος που περιβάλλει τα κοιλιακά σπλάχνα!
 
Η ερώτηση με απορία του αγγέλου προς τις μυροφόρες, θα μπορούσε να απευθύνεται και στους σύγχρονους επιστήμονες: " Τι ζητείτε τον ζώντα μετά των νεκρών". (Λουκάς 24:5)
Ο Λόγος του Θεού μας ενημερώνει ότι αυτογνωσία και συνείδηση υπάρχουν ανεξάρτητα από το υλικό σώμα.
 
Όταν ο αρχάγγελος Γαβριήλ εστάλη από το Θεό στο Ζαχαρία για να τον ενημερώσει ότι εισακούσθηκαν οι προσευχές του και ότι η γυναίκα του Ελισάβετ επρόκειτο να συλλάβει και να γεννήσει υιό, τον Ιωάννη τον βαπτιστή, είπε στο δυσπιστούντα Ζαχαρία.: "εγώ είμαι Γαβριήλ ο παριστάμενος ενώπιον του Θεού και απεστάλην δια να λαλήσω προς σε, και να σε ευαγγελίσω ταύτα..". Δηλαδή ο άγγελος, αν και δεν έχει υλικό σώμα, έχει αυτογνωσία και συνείδηση του ποιος είναι και τι κάνει.
 
Ο Λόγος του Θεού μας πληροφορεί ότι το υλικό μας σώμα δεν είναι η πηγή της αυτογνωσίας και της συνείδησης, αλλά είναι το προσωρινό, επίγειο σκήνωμα, μέσα στο οποίο κατοικεί ο εσωτερικός άνθρωπος. "Διότι εξεύρομεν, ότι, εάν η επίγειος οικία του σκηνώματος ημών χαλασθή, έχομεν εκ του Θεού οικοδομήν, οικίαν αχειροποίητον, αιώνιον , εν τοις ουρανοίς." (Β Κορινθίους 5:1).
 
Ο Ιώβ, περίπου 2000 χρόνια π.Χ., λέει: "Διότι εξεύρω ότι ζη ο Λυτρωτής μου, και θέλει εγερθή εν τοις εσχάτοις καιροίς επί της γης. Και αφού μετά το δέρμα μου το σώμα τούτο φθαρή, πάλιν με την σάρκα μου θέλω ιδεί τον Θεόν, τον οποίον αυτός εγώ θέλω ιδεί και θέλουσι θεωρήσει οι οφθαλμοί μου και ουχί άλλος. Οι νεφροί μου κατατήκονται εν τω κόλπω μου.
 
O απόστολος Πέτρος δηλώνει: "…επειδή εξεύρω ότι εντός ολίγου θέλω αποθέσει το σκήνωμά μου, καθώς και ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός μοι εφανέρωσε.." (Β Πέτρου 1:14). Ο δε απόστολος Παύλος διευκρινίζει: "στενοχωρούμαι υπό των δύο, έχων μεν την επιθυμίαν να αναχωρήσω, και να είμαι με τον Χριστόν, διότι είναι πολύ πλέον καλύτερον. Το να μένω όμως εν τη σαρκί, είναι αναγκαιότερον διά σας." (Φιλιππησίους 1:23-24).
 
Η παραμονή μας μέσα στο επίγειο αυτό σκήνωμα είναι πολύ σημαντική διότι πρόκειται όλοι να δώσουμε λόγο ενώπιον του Θεού για το τι πράξαμε κατά τη διάρκεια αυτής της ενοίκησης. "Όθεν και φιλοτιμούμεθα, είτε ενδημούντες, είτε αποδημούντες, να ήμεθα ευάρεστοι εις Αυτόν. Διότι πρέπει πάντες να εμφανισθώμεν έμπροσθεν του βήματος του Χριστού, διά να ανταμειφθή έκαστος κατά τα πεπραγμένα διά του σώματος, καθ' α έπραξεν, είτε αγαθόν, είτε κακόν." (Β Κορινθίους 5:9-10).
 
O Κύριος ημών Ιησούς Χριστός μας αποκάλυψε με την ιστορία του πλούσιου και του Λαζάρου ότι ο άνθρωπος έχει συνείδηση και αυτογνωσία και μετά την αποχώρηση από το επίγειο σκήνωμά του. Ο πλούσιος γνώριζε ποιος είναι ο Αβραάμ, ο Λάζαρος και δυστυχώς γνώριζε και ποιος είναι ο ίδιος και ακόμη, και το τι έκανε όσο ήταν μέσα στο επίγειο σκήνωμά του. Θυμόταν ακόμα ότι είχε πέντε αδελφούς.. (Λουκάς 16:19-31).
 
Δεν είμαστε αντίθετοι με την επιστημονική σκέψη και αναζήτηση. Όταν όμως αυτή είναι έξω και αντίθετη με το Λόγο του Θεού, είναι φυσικό να καταλήγει σε αδιέξοδα και αντιφάσεις. Ας μην ξεχνάμε δε ότι , όπως έχουμε κατ'επανάληψη αναφέρει, οι μεγαλύτεροι επιστήμονες ήσαν θεοσεβείς άνθρωποι, οι οποίοι έβλεπαν την επιστημονική προσπάθεια σαν μία ψηλάφηση των σκέψεων του Θεού, που έφτιαξε και συντηρεί τον ορατό και τον αόρατο κόσμο.
 
1. Searle J. Quoted on front cover J Consciousness Stud.1995;2 (1)
2. Fodor JA. The big idea. Times Literary Supplement. July 3, 1992:20
3. Maddox J. The unexpected science to come. Sci Am..December 1999;281:62-69
Τελευταία Ενημέρωση στις Τετάρτη, 27 Ιούνιος 2012 23:16
 
Tα χαρακτηριστικά της ευπρόσδεκτης προσευχής
PDF
Εκτύπωση
E-mail
Κυριακή, 24 Ιούνιος 2012 22:59

"Εισάκουσον, Κύριε, της προσευχής μου και δος ακρόασιν εις την κραυγήν μου..." (Ψαλμοί 39:1)

Διαβάζουμε στο Λόγο του Θεού ότι οι Χριστιανοί καλούνται να προσφέρουν "πνευματικές θυσίες" ευπρόσδεκτες στο Θεό (Α' Πέτρου 2:5). Ειδικότερα για την προσευχή, ως πνευματική θυσία, υπάρχουν πολλές αναφορές για το πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος της αλλά και ποιες είναι οι προϋποθέσεις ώστε μια προσευχή να είναι ευπρόσδεκτη από το Θεό. Διαβάζουμε λοιπόν ότι η ευπρόσδεκτη προσευχή θα πρέπει…
 
Να προσφέρεται με πίστη. Ο Ιησούς είπε, "…και πάντα όσα αν ζητήσητε εν τη προσευχή έχοντες πίστιν θέλετε λάβει (Ματθαίος 21:22). Στην προς Εβραίους επιστολή διαβάζουμε ότι χωρίς πίστη, "αδύνατον είναι να ευαρεστήση τις εις αυτόν" (Εβραίους 11:6α) και στην επιστολή του Ιακώβου διαβάζουμε ότι όποιος προσέρχεται στο Θεό με δισταγμό και αμφιβολία, "ας μη νομίζη ο άνθρωπος εκείνος ότι θέλει λάβει τι παρά του Κυρίου" (Ιακώβου 1:5-7).
 
Να προσφέρεται με ταπεινό πνεύμα που φανερώνει την επίγνωση της μεγαλειότητας του Θεού απέναντι στην ευτέλεια και αναξιοσύνη του ανθρώπου. Ο συντετριμμένος στην καρδιά τελώνης που πλησίασε το Θεό με επίγνωση της θέσης του, "κατέβη… εις τον οίκον αυτού δεδικαιωμένος" (Λουκάς 18:14α, βλ. 9-14). Σε άλλο σημείο διαβάζουμε σχετικά, "Ο Κύριος είναι πλησίον των συντετριμμένων την καρδίαν, και σώζει τους ταπεινούς το πνεύμα" (Ψαλμοί 34:18, βλ. σχ. Ιακώβου 4:6β).
 
Να βρίσκεται σε αρμονία με το θέλημα του Θεού. Στη Γραφή διαβάζουμε ότι η προσευχή που απευθύνουμε στο Θεό είναι πραγματικά ευπρόσδεκτη όταν είναι σύμφωνη με το θέλημά Του. Πρώτος ο Κύριος Ιησούς παραδειγμάτισε προσευχόμενος, "Πάτερ, εάν θέλης να απομακρύνης το ποτήριον τούτο απ' εμού· πλην ουχί το θέλημά μου, αλλά το σον ας γείνη (Λουκάς 22:42). Ο απ. Ιωάννης, θα γράψει, "Και αύτη είναι η παρρησία, την οποίαν έχουν προς αυτόν, ότι εάν ζητώμέν τι κατά το θέλημα αυτού, ακούει ημάς" (Α' Ιωάννου 5:14). Στο θέμα αυτό αναφέρεται και ο απ. Ιάκωβος γράφοντας, "ζητείτε και δεν λαμβάνετε, διότι κακώς ζητείτε, διά να δαπανήσητε εις τας ηδονάς σας" (Ιακώβου 4:3).
 
Να πηγάζει από μια καρδιά που εκζητά, υποτάσσεται και απολαμβάνει τη δικαιοσύνη του Θεού. Διαβάζουμε, "... οι οφθαλμοί του Κυρίου είναι επί τους δικαίους και τα ώτα αυτού εις την δέησιν αυτών..." (Α' Πέτρου 3:12α, βλ. κ. Ψαλμοί 34:15) και αλλού, "πολύ ισχύει η δέησις του δικαίου ενθέρμως γενομένη" (Ιακώβου 5:16γ). Αντιθέτως,η προσευχή του ασεβούς προκαλεί αποστροφή στο Θεό (Παροιμίες 28:9β) και "οι αμαρτίες  κρύβουν το πρόσωπό Του [Θεού]  για να μην ακούει" (Ησαΐας 59:2β, βλ. κ. Ψαλμοί 66:18). Ειδικότερα οι διαπροσωπικές σχέσεις μπορούν να αποτελέσουν κριτήριο για το αν μια προσευχή είναι ευπρόσδεκτη ή όχι από το Θεό (βλ. Ματθαίος 5:23-25, Α' Πέτρου 3:7, κ.α.).
 
Να συνοδεύεται από ευχαριστία. Η έκφραση της ευχαριστίας προς το Θεό για κάθε τι, είναι μια βέβαιη ένδειξη της συναίσθησης ότι τα πάντα στη ζωή του ανθρώπου πηγάζουν από τη χάρη και όχι την "υποχρέωση" του Θεού. Ο απ. Παύλος έγραψε σχετικά, "...ας γνωρίζωνται τα ζητήματά σας προς τον Θεόν μετ' ευχαριστίας διά της προσευχής και της δεήσεως (Φιλιππησίους" 4:6) και σε άλλο σημείο, "Εμμένετε εις την προσευχήν... μετά ευχαριστίας" (Κολοσσαείς 4:2), ενώ στην Α' Θεσσαλονικείς επιστολή γράφει, "αδιαλείπτως προσεύχεσθε, κατά πάντα ευχαριστείτε· διότι τούτο είναι το θέλημα του Θεού προς εσάς εν Χριστώ Ιησού" (Α' Θεσσαλονικείς 5:17-18, βλ. κ. Εφεσίους 5:20).
 
Να γίνεται με επιμονή. Ο Ιησούς Χριστός δίδαξε τη σημασία της επιμονής στην προσευχή με δύο παραβολικές ιστορίες (βλ. Λουκάς 11:5-10, Λουκάς 18:1-8). Εκτός αυτού διαβάζουμε επίσης ότι και ο ίδιος ο Κύριος επέμεινε στην προσευχή Του στον κήπο της Γεθσημανή: "...υπήγε πάλιν και προσευχήθη εκ τρίτου..." (Ματθαίος 26:44). Ομοίως και ο απ. Παύλος γράφει σχετικά με το πρόβλημα της υγείας του ότι, "Περί τούτου τρίς παρεκάλεσα τον Κύριον διά να απομακρυνθή απ' εμού"(Β' (Κορινθίους 12:8).
 
Να απευθύνεται στο Θεό, στο όνομα του Ιησού Χριστού. Ο Κύριος Ιησούς είπε, "...και ο, τι αν ζητήσητε εν τω ονόματί μου, θέλω κάμει τούτο, διά να δοξασθή ο Πατήρ εν τω Υιώ" (Ιωάννης 14:13). Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι το όνομα του Ιησού Χριστού είναι κάποιου είδους "ξόρκι", απαραίτητο για να απαντώνται οι προσευχές (βλ. Πράξεις 19:13-19). Η επίκληση του ονόματος του Ιησού Χριστού στην προσευχή έχει την έννοια της αληθινής, βιωματικής πίστης (Εβραίους 11:1) στο πρόσωπο, την υπόσταση, το έργο και τους λόγους Του ως προϋπόθεση και βεβαιότητα που καθιστά την προσευχή ευπρόσδεκτη από το Θεό, στον οποίον αποδίδεται και η δόξα. Και καθώς λέει και σε άλλο σημείο η Γραφή, "...πάσαι αι επαγγελίαι του Θεού είναι εν αυτώ, το ναι και εν αυτώ το αμήν, προς δόξαν του Θεού δι' ημών" (Β' Κορινθίους 1:20).
Τελευταία Ενημέρωση στις Κυριακή, 24 Ιούνιος 2012 23:08
 
Σελίδα 6 από 30

Χριστιανικό Ραδιόφωνο

You must have the Adobe Flash Player installed to view this player.

translate

Greek Albanian English Romanian

Ημέρες Συναθροίσεων

Κυριακή
     Προσευχή:10-11πμ
     Κήρυγμα ευαγγελίου:11-12πμ
Δευτέρα
     Προσευχή:7-8μμ
     Μάθημα  :8-9μμ
Τετάρτη
     Προσευχή:7-8μμ
     Κήρυγμα ευαγγελίου:8-9μμ
         Είσοδος Ελεύθερη
 

 

Προσευχή

 

"Κύριε, να τα χέρια μου. Ας μην αγγίξουν ποτέ κάτι που θα Σε ντρόπιαζε.
 
Να τα πόδια μου. Τα αφιερώνω σ' Εσένα. Ας μην πάνε ποτέ εκεί όπου Εσύ δεν θα πήγαινες.
 
 Κύριε, να τα μάτια μου. Ας μην κοιτάξουν ποτέ σε κάτι που θα λυπούσε το 'Αγιο Σου Πνεύμα.
 
 Τα αυτιά μου ας μην ακροαστούν ποτέ κάτι που θα ντρόπιαζε το Όνομά Σου.
 
Το στόμα μου ας μην ανοίξει ποτέ για να πει μια λέξη που δεν θα ήθελα ν' ακούσεις.
 
 Ο νους μου ας μην κρατήσει ποτέ ούτε μια σκέψη ή φαντασία που θα μείωνε την αίσθηση της παρουσίας Σου."
 
"Κύριε, κάνε με έναν άνθρωπο κατά την καρδιά Σου".

Συνδεμένοι Επισκέπτες

Έχουμε 62 επισκέπτες συνδεδεμένους
mod_vvisit_counterΣήμερα117
mod_vvisit_counterΕχθές143
mod_vvisit_counterΑυτή την εβδομάδα1443
mod_vvisit_counterΠροηγούμενη εβδομάδα5153
mod_vvisit_counterΑυτό τον μήνα8407
mod_vvisit_counterΠροηγούμενος μήνας10224
mod_vvisit_counterΣυνολικές επισκέψεις992840

Μην ξεχνάς πως...

Η πίστη είναι το μέσον που μεταβάλλει

το όραμα σε πραγματικότητα,

την αποκάλυψη σε γεγονός,

την εμπιστοσύνη σε εκπλήρωση,

την επιθυμία σε πείρα

και το αόρατο σε ορατό.