• Εγγραφή

Home

 

 

Τα τελευταία χρόνια με όλο και πιο έντονο τρόπο γινόμαστε μάρτυρες σε παγκόσμιο επίπεδο φαινομένων ακραίας συμπεριφοράς με πρωταγωνιστές νέους. Επιθετικότητα, πρώιμη και άκρατη σεξουαλικότητα, ναρκωτικά, αλκοολισμός, αυτοκτονίες είναι το εκρηκτικό μίγμα με το οποίο όλο και περισσότερο οι νέοι όλου του κόσμου φαίνεται να εκφράζονται.
 
Μπροστά σε αυτό το φαινόμενο οι γονείς φοβισμένοι, σε σύγχυση ή παραιτημένοι πηγαίνουν τα παιδιά τους όλο και πιο συχνά σε ψυχολόγους για να βρουν βοήθεια.
 
Η τάση αυτή δεν φαίνεται να περιορίζεται μόνο στις πλούσιες αστικές περιοχές αλλά διατρέχει όλο τον κοινωνικό ιστό και εμφανίζεται ακόμη και στους αγροτικούς πληθυσμούς.
Τι συμβαίνει, πού οφείλεται το φαινόμενο αυτό και τι μπορεί να γίνει; Πολλοί μιλάνε ήδη για χαμένες γενιές.
 
Τελευταία (Μάιος 2009), με θάρρος και ευθύτητα ένας ψυχίατρος έθεσε το δάκτυλο στο σημείο που πονάει. «Τα παιδιά», γράφει στο ομώνυμο βιβλίο του «δεν θέλουν ψυχολόγο. Γονείς θέλουν…».
 
Φαίνεται ότι με καθυστέρηση χιλιάδων ετών η επιστήμη έρχεται, έστω και κατά μέρος, να συμφωνήσει με το Λόγο του Θεού. Και λέμε κατά μέρος διότι δεν φθάνει στη πραγματική διάγνωση και στη θεραπεία. Τι σημαίνει ότι τα παιδιά θέλουν τους γονείς τους; Να περνούν περισσότερο χρόνο μαζί τους; Ίσως. Να τους προσφέρουν περισσότερα υλικά αγαθά; Σίγουρα όχι.
 
Να συζητούν για αφηρημένες έννοιες ενώ οι ίδιοι οι γονείς ούτε ξέρουν, ούτε εφαρμόζουν καμία από αυτές; Ασφαλώς όχι. Τα παιδιά απαιτούν από τους γονείς τους να τους δώσουν με τη ζωή τους υγιή πρότυπα. Το πρόβλημα είναι ότι και οι γονείς δεν έχουν, αγνοούν ή συνειδητά έχουν απορρίψει το υγιές πρότυπο που θα πρέπει πρώτα αυτοί να ενσωματώσουν και να δώσουν μετά στα παιδιά τους.
 
Όταν ο άγγελος Γαβριήλ επισκέφθηκε το Ζαχαρία για να του πει τα καλά νέα, ότι η προσευχή του είχε εισακουσθεί ενώπιον του Θεού και ότι η γυναίκα του Ελισάβετ θα γεννούσε εις αυτόν υιό, τον ενημέρωσε για τη διακονία του Ιωάννου του βαπτιστή: “θέλει ελθεί προ προσώπου αυτού εν πνεύματι και δυνάμει Ηλίου, διά να επιστρέψη τας καρδίας των πατέρων εις τα τέκνα και τους απειθείς εις την φρόνησιν των δικαίων, διά να ετοιμάση εις τον Κύριον λαόν προδιατεθειμένον.” (Λουκ.1:17).
 
Η καρδιά της χριστιανικής ανατροφής είναι αυτή: Η καρδιά των γονιών να στραφεί προς την καρδιά του παιδιού για να φέρει την καρδιά του παιδιού σε επαφή με την καρδιά του Σωτήρα Χριστού.
 
Οι γονείς πρέπει να είναι παραδείγματα χριστιανικής ζωής και συμπεριφοράς, ενδιαφερόμενοι περισσότερο για τη σωτηρία των παιδιών τους παρά για το επάγγελμά τους, την καριέρα τους ή την κοινωνική τους υπόληψη. “Ιδού, κληρονομία παρά του Κυρίου είναι τα τέκνα· μισθός αυτού ο καρπός της κοιλίας.” (Ψαλμός 127:3).
 
Ο Θεός έχει την τέλεια πατρότητα γιατί όλα τα χαρακτηριστικά τα οποία πρέπει να έχει ένας σωστός γονιός ο Θεός τα έχει και τα προσφέρει στον ύψιστο βαθμό. Εμείς καλούμαστε μέσα από το Λόγο Του να τα διακρίνουμε, να δούμε ότι και η σύγχρονη επιστήμη τα συστήνει και άλλη μια φορά να δοξάσουμε και να ευχαριστήσουμε το Θεό για τη Θεοπνευστία του Λόγου Του και για τις λύσεις που μπορεί Εκείνος να φέρει μέσα στις οικογένειές μας.
 
Όπως είπε και ο Αδαμάντιος Κοραής: “Μόνο το Ευαγγέλιο θα σώσει την Ελλάδα”. Ας επιστρέψουμε λοιπόν στο Χριστό διότι “Εάν ο Κύριος δεν οικοδομήση οίκον, εις μάτην κοπιάζουσιν οι οικοδομούντες αυτόν· εάν ο Κύριος δεν φυλάξη πόλιν, εις μάτην αγρυπνεί ο φυλάττων.” (Ψαλμός 127:1).
 
Και στην Παλαιά (Γένεσις 18:19, Δευτερονόμιον 6:7, Ψαλμός 78:5). και στην Καινή Διαθήκη (Εφεσίους 6:4, Κολοσσαείς 3:21) αναφέρεται ότι είναι ευθύνη και προνόμιο των γονιών να δώσουν στα παιδιά τους την ανατροφή, που τα προετοιμάζει για να ζήσουν μια ζωή ευάρεστη στο Θεό. Είναι η οικογένεια και όχι η Εκκλησία ή το Κυριακό σχολείο που είναι πρωταρχικά υπεύθυνη για την πνευματική εκπαίδευση των παιδιών. Η Εκκλησία και το Κυριακό σχολείο βοηθούν την εκπαίδευση από τους γονείς.

Η Χριστιανική ανατροφή δεν είναι επιβολή ενός συστήματος κανόνων αλλά είναι τεράστια αλήθεια η γνώση ότι για να δεχθούν τα παιδιά την αλήθεια του Ευαγγελίου πρέπει οι γονείς να αναπτύξουν το περιβάλλον εκείνο μέσα στο οποίο τα παιδιά θα ζητήσουν και θα δεχθούν πραγματικά στη ζωή τους το Χριστό.

Το ίδιο έκανε και κάνει ο Θεός. Εκείνος είναι το πρότυπό μας. “Γίνεσθε λοιπόν μιμηταί του Θεού ως τέκνα αγαπητά, και περιπατείτε εν αγάπη, καθώς και ο Χριστός ηγάπησεν ημάς και παρέδωκεν εαυτόν υπέρ ημών προσφοράν και θυσίαν εις τον Θεόν εις οσμήν ευωδίας.” (Εφεσίους 5:1-2).

Κανόνες χωρίς σχέσεις αγάπης οδηγούν σε απόρριψη.
Σε κάθε οικογένεια αλλά πολύ περισσότερο στη Χριστιανική, είναι σίγουρο ότι οι γονείς αγαπούν τα παιδιά τους. Αυτή η αγάπη όμως και το ενδιαφέρον πρέπει να εκφράζονται με το σωστό τρόπο, ώστε να δώσουν στα παιδιά να καταλάβουν ότι οι γονείς τους τα αγαπούν, τα αποδέχονται και έτσι αυτά να εκζητήσουν με την καρδιά τους την εν Χριστώ σωτηρία και ανατροφή.

Σήμερα οι ειδικοί επί του θέματος, λίγο πολύ συμφωνούν σε επτά παραμέτρους που πρέπει, σύμφωνα με το Λόγο του Θεού, να λάβουμε υπ’ όψη και να εφαρμόζουμε ώστε να δημιουργήσουμε αυτό το περιβάλλον.
Θα τις αναφέρουμε συνοπτικά αλλά μπορεί κάθε ενδιαφερόμενος να τις παρακολουθήσει αναλυτικά στον ιστότοπο www.Christianity-Science.gr 

1.    ΒΕΒΑΙΩΣΗ ΟΤΙ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΑΝΟΜΑΣΤΕ
Ξέρει το παιδί σου ότι το συναισθάνεσαι; Ότι πραγματικά χαίρεσαι με τη χαρά του και λυπάσαι με τη λύπη του; Ότι το καταλαβαίνεις; Είναι το πρώτο που πρέπει να κάνουμε. Είναι το πρώτο που έκανε ο Θεός: “Ευλογητός ο Θεός και Πατήρ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ο Πατήρ των οικτιρμών και Θεός πάσης παρηγορίας, ο παρηγορών ημάς εν πάση τη θλίψει ημών, διά να δυνάμεθα ημείς να παρηγορώμεν τους εν πάση θλίψει διά της παρηγορίας, με την οποίαν παρηγορούμεθα ημείς αυτοί υπό του Θεού” (Β Κορινθίους 1:3-4).
 
Είναι το πρώτο που έκανε ο Χριστός επί της γης: “Και ιδών αυτήν ο Κύριος, εσπλαγχνίσθη δι' αυτήν και είπε προς αυτήν• Μη κλαίε” (Λουκάς 7:13). Είναι αυτό που κάνει ο Χριστός σαν Αρχιερέας μας στον ουρανό: “Διότι δεν έχομεν αρχιερέα μη δυνάμενον να συμπαθήση εις τας ασθενείας ημών, αλλά πειρασθέντα κατά πάντα καθ' ομοιότητα ημών χωρίς αμαρτίας.” (Εβραίους δ:15). Είναι αυτό που μας προτρέπει ο Λόγος του Θεού να κάνουμε: “Χαίρετε μετά χαιρόντων και κλαίετε μετά κλαιόντων.” (Ρωμαίους 12:15).

2.    ΑΠΟΔΟΧΗ
Ξέρουν τα παιδιά σου ότι τα αγαπάς κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, ό,τι και αν συμβεί; Μπορούν να έλθουν και να σου εκμυστηρευτούν οτιδήποτε;
Αν συμβαίνει αυτό τότε τα παιδιά σου έχουν τη βεβαίωση της πολύτιμης αυτής γνώσης ότι είναι αποδεκτά από εσένα.

Ο Κύριος μας αγαπάει ενώ γνωρίζει πολύ καλά ποιοι είμαστε. Αυτό που μας μεταμορφώνει είναι η αγάπη Του: “Διότι δεν ελάβετε πνεύμα δουλείας, διά να φοβήσθε πάλιν, αλλ' ελάβετε πνεύμα υιοθεσίας, διά του οποίου κράζομεν Αββά, ο Πατήρ.” (Ρωμαίους 8:15).
Όταν το παιδί δεν στοχεύει στις επιδόσεις για να κερδίσει την αποδοχή των γονιών του και ιδιαίτερα του πατέρα του, ελευθερώνεται από την υποκρισία και αποβλέπει στο να ενσωματώσει το χαρακτήρα του.
 

3. ΕΚΤΙΜΗΣΗ

Όταν εκφράζουμε την εκτίμησή μας στο παιδί, ουσιαστικά το βεβαιώνουμε ότι αυτό που είπε ή έκανε είναι σημαντικό, έχει αξία.

Ο απόστολος Παύλος εκφράζει την εκτίμησή του για τους αδελφούς στη Ρώμη διότι η πίστη τους και ο τρόπος ζωής τους διαφημίσθηκε, προς δόξα Θεού, σε όλη τη γη (Ρωμαίους α:8).

 

Πολλές φορές μεγαλώνουμε τα παιδιά μας με λάθος τρόπο. Ψάχνουμε να βρούμε τι κάνουν λάθος για να τα πειθαρχήσουμε. Πρέπει να το κάνουμε αυτό αλλά μέσα σε σωστές σχέσεις, αφού πρώτα με επιμέλεια βλέπουμε τι κάνουν καλά για να τα επαινέσουμε και να τα ενθαρρύνουμε.

 

Εκτιμούμε κάθε άνθρωπο και ιδιαίτερα τα παιδιά μας όχι μόνο για το τι κάνουν αλλά πρωτίστως διότι είναι ηθικές προσωπικότητες άπειρα πολύτιμες ενώπιον του Θεού, με τη δυνατότητα να αφομοιώσουν το χαρακτήρα Του.

 
4. ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΙ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ
Τίποτε δεν μπορούμε να πετύχουμε στη σχέση μας με τα παιδιά μας αν δεν τους διαθέτουμε χρόνο.

Ο Ουράνιος Πατέρας είναι πάντοτε διαθέσιμος για εμάς και με αυτό τον τρόπο καταλαβαίνουμε πόσο σημαντικοί είμαστε για Αυτόν. Μάλιστα για να μπορούμε να τον πλησιάζουμε έδωσε το Μονογενή Υιό Του για εμάς.

 

Ο λεγόμενος ποιοτικός χρόνος, εκεί που το παιδί θα ανοίξει την καρδιά του και θα μας εκμυστηρευτεί αυτό που το απασχολεί, ξεπηδάει ξαφνικά μέσα από τον ποσοτικό χρόνο, δηλαδή το συνολικό χρόνο που διαθέτουμε στα παιδιά μας.

 
5. ΣΤΟΡΓΗ

Τα παιδιά μας μαθαίνουν ότι είναι άξια αγάπης όταν τους δείχνουμε στοργή με λέξεις αγάπης και με στοργικό άγγιγμα. Μέσα στην Αγία Γραφή ο Θεός συνέχεια μας βεβαιώνει για την αγάπη Του.

 

Για πολλές κοπέλες, που ενεργοποιούνται πρώιμα σεξουαλικά, η κύρια αιτία είναι ότι αποζητούν την έλλειψη αγάπης του πατέρα. Μια μελέτη σε 49 διαφορετικούς πολιτισμούς έδειξε ότι οι πιο βίαιες κοινωνίες ήταν εκείνες που έλειπε από τις οικογένειες η στοργή και το τρυφερό άγγιγμα.

 

Όταν βλέπουμε νέους με εξτρεμιστική συμπεριφορά, η αιτία τις περισσότερες φορές βρίσκεται στην έλλειψη αγάπης ιδιαίτερα από τον πατέρα.

Ένας καταξιωμένος Χριστιανός συγγραφέας βεβαιώνει ότι τουλάχιστον δέκα φορές την ημέρα λέει στα παιδιά του ότι τα αγαπάει…
 
6. ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΟΥΣ

Γνωρίζεις τι ενδιαφέρει το παιδί σου τώρα; Όταν δείχνουμε ενδιαφέρον για αυτά που ενδιαφέρουν τα παιδιά μας τους δείχνουμε την αγάπη μας.

 

Μπαίνοντας στον κόσμο των παιδιών μας δημιουργούμε γέφυρες επικοινωνίας ώστε να μπορέσουμε να τους μιλήσουμε για το Χριστό. Έτσι έκανε και Εκείνος. Μπήκε στον κόσμο μας για να μας μιλήσει για το δικό Του.

 
7. ΥΠΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑ

Ο σκοπός της Χριστιανικής διαπαιδαγώγησης είναι να δημιουργήσει υπεύθυνες ηθικές προσωπικότητες που θα αγαπήσουν και θα αφομοιώσουν το χαρακτήρα του Χριστού.

 

Οι γονείς πρέπει να θέτουν λογικά όρια αγάπης και να καθιστούν τα παιδιά τους υπεύθυνα να τα τηρήσουν. Βέβαια οι γονείς πρώτοι καλούνται να είναι παραδείγματα υπακοής στο Λόγο του Θεού και σεβασμού προς την πολιτεία και τους συνανθρώπους τους. Τα παιδιά έτσι μεγαλώνουν με την επίγνωση ότι θα δώσουν λόγο στο Θεό για τη ζωή τους:“Έκαστος ημών περί αυτού θέλει δώσει λόγο στο Θεό” (Ρωμαίους 14:12) και “έκαστος το εαυτού φορτίο θέλει βαστάσει” (Γαλάτες 6:5)

 

Ο Θεός βάζει όρια τα οποία είναι απόρροια της φύσης Του και αποσκοπούν στην ασφάλεια και προκοπή μας, αποβλέποντας τελικά να εκτιμήσουμε και να ενσωματώσουμε το χαρακτήρα Του: “Άγιοι γίνεσθε, διότι εγώ είμαι άγιος.” ( Α’ Πέτρου α:16).

Τα ανωτέρω δεν εξαντλούν βέβαια το μεγάλο θέμα της ανατροφής των παιδιών κατά Χριστό. Μπορούν όμως να αποτελέσουν ερέθισμα για περαιτέρω προσευχή και συζήτηση.

 

Ζούμε σε ένα ταραγμένο κόσμο. Όσο ποτέ άλλοτε χρειαζόμαστε τη σοφία του Λόγου του Θεού και τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος για την ανατροφή των παιδιών μας. Και να θυμόμαστε ότι ποτέ δεν είναι αργά για να αρχίσουμε…

 

 

Ο Λόγος του Θεού στο βιβλίο της Γένεσης αναφέρει: "Και είπεν ο Θεός, ας κάμωμεν άνθρωπον κατ' εικόνα ημών, καθ' ομοίωσιν ημών· και ας εξουσιάζη επί των ιχθύων της θαλάσσης και επί των πετεινών του ουρανού και επί των κτηνών και επί πάσης της γης και επί παντός ερπετού, έρποντος επί της γης." Γέν. α:26
 
Μας έκανε δηλαδή ο Κύριος σαν τον εαυτό Του και τοποθέτησε εντός μας την ιδιότητα του "άρχειν"
 
Έβαλε δηλαδή μέσα στον άνθρωπο το "αρχικόν" και το "ηγεμονικόν" και έδωσε στον άνθρωπο την εξουσία να δημιουργεί και να κυριαρχεί επί της δημιουργίας και όλης της κτίσης. Μας επέτρεψε δηλαδή να κινούμεθα ελεύθερα, να κτίζουμε τη ζωή μας, να επιλέγουμε το περιβάλον μας και τις σχέσεις μας και γενικώς να κατεξουσιάζουμε και να κατακυριεύουμε στα πάντα.
 
"Και ευλόγησεν αυτούς ο Θεός· και είπε προς αυτούς ο Θεός, Αυξάνεσθε και πληθύνεσθε και γεμίσατε την γην και κυριεύσατε αυτήν, και εξουσιάζετε επί των ιχθύων της θαλάσσης και επί των πετεινών του ουρανού και επί παντός ζώου κινουμένου επί της γης."  Γεν. α:28
 
Κατά την πτώση του όμως ο άνθρωπος και παρακινούμενος από τον εμπνευστή της και πατέρα του ψεύδους, διάβολο, δεν αρκέστηκε στο να άρχει επί των θηρίων, των πτηνών και των ερπετών, αλλά θέλησε να γίνει και "κύριος" του εαυτού του, αποβάλλοντας μάλιστα με περισσή θρασύτητα τον "Κύριο" της ζωής του, θέλοντας να πάρει την τύχη του στα χέρια του.
 
Ο Κύριος του είχε δώσει την εξουσία και τη φροντίδα για όλη τη δημιουργία, αλλά για τον ίδιο τον άνθρωπο ήθελε να φροντίζει ο Θεός. "Και εφύτευσε Κύριος ο Θεός παράδεισον εν τη Εδέμ κατά ανατολάς και έθεσεν εκεί τον άνθρωπον, τον οποίον έπλασε. Και Κύριος ο Θεός έκαμε να βλαστήση εκ της γης παν δένδρον ώραίον εις την όρασιν και καλόν εις την γεύσιν..." Γεν. β:8-9
 
Ο άνθρωπος φτιάχτηκε από τον Θεό για να είναι κύριος στη δημιουργία  και να έχει Κύριο το δημιουργό του. 
 
Έγινε δηλαδή . ο άνθρωπος κύριος στη θέση του Κυρίου και θεός στη θέση του Θεού. Πήρε δηλαδή μία θέση για την οποία δεν ήταν κατάλληλος και το αποτέλεσμα είναι η τραγωδία που βιώνει σήμερα η ανθρωπότητα.
 
Σαν κύριος λοιπόν του εαυτού του ο άνθρωπος, αμαύρωσε την έννοια της κυριότητας και άρχισε να "σκηνοθετεί" το έργο της ζωής του μόνος του χωρίς να επιζητεί την θεία συγκατάθεση. Το σενάριο όμως που γράφτηκε από τον άνθρωπο ήταν πολύ διαφορετικό από αυτό που είχε προβλέψει ο Κύριος και έφερε διάσταση και απομάκρυνση του ανθρώπου από το Θεό.
 
Το σενάριο ήταν τραγωδία και φυσικά το τέλος αυτού του έργου κατέληξε σε ένα δράμα το οποίο παίζεται ακόμη γι’ αυτούς που δεν θέλησαν να δεχτούν το έργο της Θείας αποκατάστασης στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού, ο οποίος σταυρώθηκε για να επαναφέρει τον άνθρωπο και πάλι κοντά στο Θεό.
 
"Προς δε την γυναίκα είπε, θέλω υπερπληθύνει τας λύπας σου και τους πόνους της κυοφορίας σου· με λύπας θέλεις γεννά τέκνα· και προς τον άνδρα σου θέλει είσθαι η επιθυμία σου, και αυτός θέλει σε εξουσιάζει.
 
Προς δε τον Αδάμ είπεν, Επειδή υπήκουσας εις τον λόγον της γυναικός σου, και έφαγες από του δένδρου, από του οποίου προσέταξα εις σε λέγων, Μη φάγης απ' αυτού, κατηραμένη να ήναι η γη εξ αιτίας σου· με λύπας θέλεις τρώγει τους καρπούς αυτής πάσας τας ημέρας της ζωής σου· και ακάνθας και τριβόλους θέλει βλαστάνει εις σέ· και θέλεις τρώγει τον χόρτον του αγρού· εν τω ιδρώτι του προσώπου σου θέλεις τρώγει τον άρτον σου, εωσού επιστρέψης εις την γην, εκ της οποίας ελήφθης· επειδή γη είσαι, και εις γην θέλεις επιστρέψει...
 
Όθεν Κύριος ο Θεός εξαπέστειλεν αυτόν εκ του παραδείσου της Εδέμ, διά να εργάζηται την γην εκ της οποίας ελήφθη. Και εξεδίωξε τον Αδάμ· και κατά ανατολάς του παραδείσου της Εδέμ έθεσε τα Χερουβείμ, και την ρομφαίαν την φλογίνην, την περιστρεφομένην, διά να φυλάττωσι την οδόν του ξύλου της ζωής." Γεν. γ:16-19,23-24
 
Ο άνθρωπος δεν κατάλαβε πως έτσι και αλλιώς θα έχει πάντοτε κάποιον κύριο στη ζωή του και αν δεν επιλέξει για κύριό του Τον Ιησού Χριστό που τον αγαπάει, θα πέσει στην εξουσία του σκληρού καταδυνάστη που είναι: "ο πατάσσων εν θυμώ τον λαόν με ακατάπαυστον κτύπημα, ο δεσπόζων εν οργή επί τα έθνη..." Ησα. ιδ´:6.
 
Αποβάλοντας λοιπόν ο άνθρωπος το Θεό από τη ζωή του, έβαλλε πολλούς άλλους κυρίους πάνω του, πάθη, όπως σαρκολατρεία, πλουτισμό, φιλαργυρία, υπερηφάνεια, ζήλεια, φιλοδοξία κ.α.
 
Διότι όπως γράφει ο λόγος του Θεού " Δεν εξεύρετε ότι εις όντινα παριστάνετε εαυτούς δούλους προς υπακοήν, είσθε δούλοι εκείνου εις τον οποίον υπακούετε, ή της αμαρτίας προς θάνατον ή της υπακοής προς δικαιοσύνην;" Ρωμ. ς´:13 και κατ’ αυτόν τον τρόπο ο άνθρωπος αντί για έναν κύριο, έχει πολλούς, "Κύριε ο Θεός ημών, άλλοι κύριοι, πλην σου, εξουσίασαν εφ' ημάς· αλλά τώρα διά σου μόνον θέλομεν αναφέρει το όνομά σου." Ησα. κς´:13
 
Ο λόγος του Θεού μας φανερώνει ότι δεν είμεθα κύριοι εαυτών, διότι κάποιος πλήρωσε να μας εξαγοράσει από τη δουλεία της αμαρτίας και να μας χαρίσει την ελευθερία μας "Διά τιμής ηγοράσθητε· μη γίνεσθε δούλοι ανθρώπων." Α´ Κορ. ζ´:23.
 
Αφιέρωσε λοιπόν τη ζωή σου και το έργο της στον Κύριο για να στερεωθείς. "Αφιέρονε τα έργα σου εις τον Κύριον, και αι βουλαί σου θέλουσι στερεωθή." Παρ. ις´:3 και μην προσπαθείς να γυρίσεις το έργο της ζωής σου μόνος σου, γιατί να θυμάσαι ότι μπορεί εσύ να είσαι ο σκηνοθέτης και να δημιουργείς τις πράξεις και τα επεισόδια αυτού του έργου, αλλά άλλος είναι ο παραγωγός που χρηματοδοτεί το γύρισμα της ταινίας και αν κάποια στιγμή για δικούς του λόγους σταματήσει τη χρηματοδότηση τότε το έργο μας θα μείνει ανολοκλήρωτο. 
 
Ίσως θυμόμαστε πρόσφατα το θλιβερό περιστατικό που συνέβη στην πατρίδα μας με έναν διεθνούς φήμης και πολύ γνωστό σε εμάς σκηνοθέτη, ο οποίος παρασύρθηκε από έναν μοτοσικλετιστή την ώρα που γύριζε κάποια πράξη του έργου του και σκοτώθηκε. Ο παραγωγός για άγνωστους σε εμάς λόγους διέκοψε τη χρηματοδότηση και το έργο κατέληξε σε δράμα όποια και αν ήταν η πλοκή του και όποιο και αν ήταν το σενάριό του. Όπως και αν ξεκινάει το έργο μας, ότι θέμα και αν έχει, αν αποβάλουμε τον Κύριο από τη ζωή μας, το τέλος του θα είναι μία φρικτή τραγωδία. 
 
Ο μόνος τρόπος για να αποκτήσει το έργο μας το λεγόμενο ‘happy end’ δηλ. ευχάριστο τέλος, όποιο και αν είναι τώρα το σενάριό του είναι να πάψουμε να είμαστε δούλοι της αμαρτίας, και να έχουμε στη ζωή μας για Κύριό μας το παραγωγό της ζωής, τον ζωοδότη Χριστό.
 
"Διότι ότε υπήρχετε δούλοι της αμαρτίας, υπήρχετε ελεύθεροι από της δικαιοσύνης. Τίνα λοιπόν καρπόν είχετε τότε εξ εκείνων των έργων, διά τα οποία τώρα αισχύνεσθε; διότι το τέλος εκείνων είναι θάνατος. Αλλά τώρα ελευθερωθέντες από της αμαρτίας και δουλωθέντες εις τον Θεόν, έχετε τον καρπόν σας εις αγιασμόν, το δε τέλος ζωήν αιώνιον. Διότι ο μισθός της αμαρτίας είναι θάνατος, το δε χάρισμα του Θεού ζωή αιώνιος διά Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών." Ρωμ.ς:20-23
 
Πραγματικός ΚΥΡΙΟΣ είναι αυτός που έχει εξουσία και στη ζωή και στο θάνατο και το απέδειξε αφού αναστήθηκε από τους νεκρούς, νικώντας το θάνατο. Κάνε λοιπόν Κύριό σου τον Κύριο της ζωής για να έχεις ζωή και μάλιστα "εν αφθονία"
 
Αυτόν που είναι ο παραγωγός της ζωής, της ατελείωτης και αιώνιας ζωής, γίνε δούλος δικός Του για να είσαι ελεύθερος από όλα τα άλλα ακόμη και από τον θάνατο, διότι  "Δεν υπάρχει άνθρωπος έχων εξουσίαν επί του πνεύματος, ώστε να εμποδίζη το πνεύμα· ουδέ έχων εξουσίαν επί της ημέρας του θανάτου· και εν τω πολέμω δεν είναι αποφυγή· και η ασέβεια δεν θέλει ελευθερώσει τους έχοντας αυτήν." Εκκλ. η´:8
 

 
Το να ακολουθείς και να περπατάς μαζί με τον Χριστό είναι ένα όμορφο ταξίδι που αξίζει να το κάνεις. Κανείς δεν λέει ότι είναι εύκολο. Υπάρχουν στιγμές που νοιώθεις ότι δεν μπορείς να κάνεις άλλο ένα βήμα μπροστά, αλλά σε όλα τα βήματα, ο Θεός σου δίνει κουράγιο. Και συνεχίζεις...
 
 Επιτρέψτε μου να μοιραστώ μαζί σας επτά από τις άπειρες αλήθειες του Θεού που χρησιμοποιεί για την προετοιμασία μας, για να μας διορθώνει και να μας διατηρεί σταθερούς στην πορεία μας μαζί Του με
 
στόχο να βρεθούμε στην Ουράνια Βασιλεία Του.
 
Αλήθεια 1: Ο Θεός με αγαπά και νοιάζεται για την κάθε λεπτομέρεια της ζωής μου.
 
Ο Θεός έδειξε την αγάπη του για μένα, στέλνοντας τον Ιησού Χριστό να πεθάνει στο σταυρό. Φέρνοντας με στον Ιησού, ο Θεός με έχει συμφιλιώσει με τον εαυτό Του. Είμαι παιδί Του. Με ήξερε πριν γεννηθώ και κάθε μέρα της ζωής μου καταγράφεται στο βιβλίο Του. Αυτός φροντίζει για κάθε λεπτομέρεια της ζωής μου: "Το αδιαμόρφωτον του σώματός μου είδον οι οφθαλμοί σου· και εν τω βιβλίω σου πάντα ταύτα ήσαν γεγραμμένα, ως και αι ημέραι καθ' ας εσχηματίζοντο, και ενώ ουδέν εκ τούτων υπήρχε."(Ψαλμός 139:16)
 
Αλήθεια 2: Το μόνο που χρειαζόμαστε είναι να έχουμε το Θεό με το μέρος μας.
 
Πρέπει να καταλάβω ότι όταν ο Θεός είναι μαζί μου, τότε η νίκη είναι σίγουρη. Με το Θεό στην πλευρά μου, μπορώ να κάνω όλα τα πράγματα που μου έχει ζητήσει να κάνω: "Τι λοιπόν θέλομεν ειπεί προς ταύτα; Εάν ο Θεός είναι υπέρ ημών, τις θέλει είσθαι καθ' ημών; Επειδή όστις τον ίδιον εαυτού Υιόν δεν εφείσθη, αλλά παρέδωκεν αυτόν υπέρ πάντων ημών, πώς και μετ' Αυτού δεν θέλει χαρίσει εις ημάς τα πάντα;" (Ρωμαίους η:31) 
Με τον Θεό στην πλευρά μου δεν θα φοβηθώ και δεν θα πρέπει να αποθαρρύνομαι . Με Αυτόν στο πλάι μου αποτελώ μια ισχυρή και γενναία ύπαρξη.
 
Αλήθεια 3: Τίποτα δεν είναι αδύνατο με το Θεό.
 
Είμαι πεπεισμένος ότι δεν υπάρχει τίποτα αδύνατο για το Θεό: "Τα αδύνατα παρά ανθρώποις είναι δυνατά παρά τω Θεώ." (Λουκάς 18:17) 
Μπορεί να σταματήσει τον ήλιο, να διαιρέσει τις θαλασσες, να αναστήσει τους νεκρούς, να θεραπεύσει ασθένειες, έκλεισε το στόμα των λιονταριών, μεταξύ άλλων. Αυτός είναι ο ίδιος Θεός χθες και σήμερα και για πάντα. Αυτά που ο Θεός μπορεί να κάνει, δεν τα κάνει ο άνθρωπος!
 
Αλήθεια 4: Το μεγαλύτερο Καθήκον μου είναι να αγαπώ τον Θεό και τους ανθρώπους.
Έχω μάθει ότι η μεγαλύτερη εντολή είναι να αγαπώ τον Θεό με όλη μου την καρδιά, με όλη την ψυχή μου, με όλο το μυαλό μου και με όλη τη δύναμή μου: "Και ο Ιησούς είπε προς αυτόν· Θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της διανοίας σου. Αύτη είναι πρώτη και μεγάλη εντολή. Δευτέρα δε ομοία αυτής· Θέλεις αγαπά τον πλησίον σου ως σεαυτόν. Εν ταύταις ταις δύο εντολαίς όλος ο νόμος και οι προφήται κρέμανται." (Ματθαίος κβ:37-40)
 
Η αγάπη του Θεού είναι το να υπακούει κάποιος τις εντολές Του. Και ο βασιλιάς Σολομώντας προσθέτει τη φωνή του να λέει: 
"Ας ακούσωμεν το τέλος της όλης υποθέσεως· φοβού τον Θεόν και φύλαττε τας εντολάς αυτού, επειδή τούτο είναι το παν του ανθρώπου. Διότι ο Θεός θέλει φέρει εις κρίσιν παν έργον και παν κρυπτόν, είτε αγαθόν είτε πονηρόν." (Εκκλησιαστής 12:13-14)
 
Το δεύτερο, που είναι εξίσου σημαντικό, είναι να αγαπάμε τον πλησίον μας, όπως τον εαυτό μας. Ο καλύτερος τρόπος για να αγαπάμε τον πλησίον μας είναι να τον υπηρετούμε, να ζούμε μαζί του σε αρμονία, να θεωρούμε ότι είναι καλύτερος από τον εαυτό μας και να είμαστε πιο κοντά σε αυτόν ακόμα και από έναν σαρκικό αδελφό.
 
Αλήθεια 5: Είμαι μοναδικός, ξεχωριστός και ήρθα Στη Γη για ένα σκοπό.
Ο Θεός με έκανε ιδιαίτερο, μοναδικό και αναντικατάστατο. Δεν έχω λόγο να αρέσω ή να συμπεριφέρομαι όπως κάποιος άλλος. Είμαι ένα πρωτότυπο και πρέπει να ζήσω ανάλογα . Βοηθά επίσης να θυμάμαι ότι βρίσκομαι εδώ στη γη για ένα σκοπό. Δεν ήταν μια σύμπτωση. Ο Θεός ήξερε ακριβώς ποια γενιά θα χρειαστεί τα χαρίσματα μου, τις ικανότητες μου και τα δώρα του Αγίου Πνεύματος.
 
Και η προσευχή μου είναι να επιτύχω το σκοπό του Θεού στη γενιά μου, όπως έκανε ο Δαβίδ: "Διότι ο μεν Δαβίδ, αφού υπηρέτησε την βουλήν του Θεού εν τη γενεά αυτού, εκοιμήθη και προσετέθη εις τους πατέρας αυτού" (Πράξεις ιγ:36)
 
Αλήθεια 6: Οι δυσκολίες στην ζωή μου έχουν ως στόχο να με κάνουν πλήρη, τέλειο και έτοιμο να ζήσω μαζί του αιώνια.
 
Κάποτε όλοι θεωρήσαμε ότι ο Θεός δεν μας αγαπά όσο αγάπησε τους άλλους, ιδιαίτερα όταν περάσαμε δύσκολες στιγμές, και αυτό μας έκανε και αισθανθήκαμε σαν να μας είχε ξεχάσει. Αλλά αυτό είναι λάθος. Μ 'αγαπάει προσωπικά ο Θεός. Δεν με είχε ξεχάσει. Αυτός επιτρέπει δύσκολες στιγμές να έρχονται στη ζωή μου για να πειθαρχήσω και να γίνω καλύτερος Χριστιανός.
 
Η επιθυμία Του είναι να αυξηθεί η πίστη μου και η υπομονή μου και να γίνει τέλεια και πλήρης: "Πάσαν χαράν νομίσατε, αδελφοί μου, όταν περιπέσητε εις διαφόρους πειρασμούς γνωρίζοντες ότι η δοκιμασία της πίστεώς σας εργάζεται υπομονήν. Η δε υπομονή ας έχη έργον τέλειον, διά να ήσθε τέλειοι και ολόκληροι, μη όντες εις μηδέν ελλιπείς." (Ιάκωβος α:2-4) 
 
Η πειθαρχία προς τον Θεό στην ζωή μου είναι καλή για μένα, αν και οδυνηρή, καθώς στόχο έχει να προχωρήσω στον αγιασμό, να Του μοιάσω δηλαδή όσο το δυνατόν περισσότερο.
 
Αλήθεια 7: O Θεός με έχει ελευθερώσει από το βάρος της αμαρτίας.
Ο Λόγος του Θεού γράφει για τον Ιησού Χριστό: "όστις ων απαύγασμα της δόξης και χαρακτήρ της υποστάσεως αυτού, και βαστάζων τα πάντα με τον λόγον της δυνάμεως αυτού, αφού δι' εαυτού έκαμε καθαρισμόν των αμαρτιών ημών, εκάθησεν εν δεξιά της μεγαλωσύνης εν υψηλοίς." (Εβραίους α:3) 
 
Ο λόγος και οι υποσχέσεις του Θεού είναι αλήθεια. Δεν δίστασε ο Ουράνιος Πατέρας μας να στείλει στην Γη τον μοναδικό Του Υιό για να πεθάνει για εμάς και να μας καθαρίσει από τα λάθη μας και τις αμαρτίες μας. Είναι πολύ σημαντικό πράγμα να μην κουβαλάω το βάρος της αμαρτίας στην καθημερινή μου ζωή. Είναι κάτι που με κάνει και αισθάνομαι τελείως ελεύθερος. Ο λόγος Του δίνει ζωή , μας δείχνει το δρόμο, και μας ανανεώνει. 
 
Τέλος, καλό θα είναι να θυμόμαστε ότι ο Θεός δεν είναι ένας άνθρωπος για να πει ψέματα. Ό,τι υπόσχεται το εκτελεί την κατάλληλη στιγμή. Όταν υπακούμε κάθε λέξη Του, είμαστε σαν ένας άνθρωπος που οικοδόμησε το σπίτι του πάνω σε ένα βράχο και όταν έρθουν οι δυσκολίες (βροχές, άνεμοι και καταιγίδες) το σπίτι μας θα μείνει όρθιο.
 

 

Αυτός που μας καλεί να σηκώσουμε τα κεφάλια μας και να κοιτάξουμε ψηλά, δεν είναι άλλος από τον Ιησού Χριστό. Και τούτο μας λέγει περί των εσχάτων ημερών, γνωρίζοντας ότι στη γη θα γίνονται τρομερά πράγματα και βεβαίως όποιος κοιτάζει σ' αυτά, αισθάνεται απογοήτευση και απελπισία.
 
Αυτοί που κοιτάζουν ψηλά, είναι φανερό ότι εμπιστεύονται το Λόγο του Θεού και περιμένουν βοήθεια από Αυτόν που τους καλεί να βλέψουν σ’ Αυτόν. Και Αυτός δεν είναι άλλος από τον Ιησού Χριστό, ο Οποίος μας αγάπησε με αγάπη αιώνιον, έδωκε τον εαυτόν Του για μας επάνω στο σταυρό του Γολγοθά, έχυσε το αίμα Του για τις αμαρτίες μας και το σημαντικότερο, αναστήθηκε για τη δικαίωσή μας. 
 
Ο Λόγος του Θεού λέγει: «Τις θέλει εγκαλέσει τους εκλεκτούς του Θεού; Θεός είναι ο δικαιών. Τις θέλει είσθαι ο κατακρίνων; Χριστός ο αποθανών, μάλλον δε και αναστάς, όστις και είναι εν τη δεξιά του Θεού όστις και μεσιτεύει υπέρ ημών». Ρωμαίους η:33,34 
 
Πρόθυμος ο Κύριος να μας βοηθήσει σε κάθε δύσκολη στιγμή μας επάνω στον κόσμο αυτό. Και πολύ περισσότερο αυτές τις τελευταίες ημέρες που διερχόμεθα επάνω σ' αυτή τη γη, όπου τα προβλήματα γίνονται όλο και μεγαλύτερα, όλο και περισσότερα, ο Ιησούς Χριστός μας καλεί να βλέψουμε σ' Αυτόν, να στρέψουμε το βλέμμα μας στον ουρανό, στη δόξα του Θεού, για να καταλάβουμε ότι κάτι πολύ σημαντικό, κάτι πολύ όμορφο έχει ο Θεός για όλους αυτούς που Τον αγαπούν. 
 
Ο Δαβίδ λέγει: «Υψώνω τους οφθαλμούς μου προς τα όρη, πόθεν θέλει ελθει η βοήθειά μου; Η βοήθειά μου έρχεται από του Κυρίου, του ποιήσαντος τον ουρανόν και την γην». Ψαλμός ρκα:1,2 
 
Βοήθεια οι άνθρωποι του Θεού περιμένουν από τον ουρανό, από όπου ο Κύριος θέλει καταβεί δια να πάρει τους δικούς του. Δια τούτο ο Κύριος έλεγε στους μαθητές Του όλα αυτά, τα οποία επρόκειτο να γίνουν στη γη, τις έσχατες ημέρες και τα οποία εμείς βλέπουμε σήμερα. Παράλληλα καλούσε αυτούς και όλους όσους πιστεύουν σ’ Αυτόν, να βλέπουν προς τον ουρανό. 
 
Ο Ίδιος έλεγε: «Και θέλουσιν είσθαι σημεία εν τω ηλίω και τη σελήνη και τοις άστροις και επί της γης στενοχωρία εθνών εν απορία, και θέλει ηχεί η θάλασσα και τα κύματα, οι άνθρωποι θέλουσιν αποψυχεί εκ του φόβου και προσδοκίας των επερχομένων δεινών εις την οικουμένην, διότι αι δυνάμεις των ουρανών θέλουσι σαλευθή.
Και τότε θέλουσιν ιδεί τον Υιόν του ανθρώπου ερχόμενον εν νεφέλη μετά δυνάμεως και δόξης πολλής. Όταν δε ταύτα αρχίσωσι να γίνωνται, ανακύψατε και σηκώσατε τας κεφαλάς σας, διότι πλησιάζει η απολύτρωσίς σας». Λουκάς κα:25-28 
 
Ενώ λοιπόν όλα τα μηνύματα, τα οποία έρχονται από τη γη είναι απογοητευτικά, το μήνυμα που έρχεται από τον ουρανό είναι μήνυμα χαράς και ευλογίας. Ο Ιησούς Χριστός δε θα αφήσει αυτούς που Τον αγαπάνε, επάνω σ' αυτή τη γη να καταστραφούν, αλλά θα έλθει να τους παραλάβει για να ζήσουν σε μια νέα γη, την οποίαν ο Θεός έχει ετοιμάσει γι αυτούς. 
 
Ο Πέτρος λέγει: «Επειδή λοιπόν πάντα ταύτα διαλύονται, οποίοι πρέπει να ήσθε σεις εις πολίτευμα άγιον και ευσέβειαν, προσμένοντες και σπεύδοντες εις την παρουσίαν τας ημέρας του Θεού, καθ' ην οι ουρανοί πυρούμενοι θέλουσι διαλυθή, και τα στοιχεία πυρακτούμενα θέλουσι χωνευθή; Κατά δε την υπόσχεσιν αυτού νέους ουρανούς και νέαν γην προσμένομεν, εν οις δικαιοσύνη κατοικεί». Β’ Πέτρου γ:11-13 
 
Εάν λοιπόν θέλουμε να μη φοβόμαστε για οτιδήποτε γίνεται επάνω εις τον κόσμο, αλλά να απολαμβάνουμε χαρά και ευλογία, θα πρέπει να εμπιστευτούμε Αυτόν, να δώσουμε την καρδιά μας σ' Αυτόν, και με τα μάτια στραμμένα στον ουρανό, να Τον περιμένουμε να έλθει να μας παραλάβει. 
 

 

Άλλαξα, Ελευθερώθηκα, Σώθηκα
 
Αλλάζω… Ελευθερώνομαι… Σώζομαι...
 
Τι αλήθεια μπορεί να συμβαίνει και οι άνθρωποι -κάποιες φορές ακόμα και οι κατ’ επίγνωση Χριστιανοί- δεν μπορούμε να απολαύσουμε τη ζωή που μας έχει χαριστεί; Γιατί δεν μπορούμε να δούμε και να χαρούμε τα δώρα του Θεού στην καθημερινότητά μας; Γιατί «είμεθα εν μέσω των αγαθών ως νεκροί»; (Ησαΐας νθ’:10) Σίγουρα ο Θεός κάτι καλύτερο έχει για μάς και θέλει να μας το φανερώσει.
 
 
Δύο προϋποθέσεις μας χρειάζονται: α) Να αναγνωρίσουμε την κατάστασή μας και β) Να θελήσουμε να αλλάξουμε. Αυτήν την αλλαγή μπορεί και την κάνει μόνο ο Θεός διά του Ιησού Χριστού.
 
Ο τελώνης της παραβολής (Λουκάς ιη’:10-14) άλλαξε. Πήγε στο Θεό αμαρτωλός, απογοητευμένος, με ενοχές και Του ζήτησε έλεος. Έτσι βρήκε χάρη και έφυγε δικαιωμένος από τον ίδιο το Θεό. Όμως ο φαρισαίος πήγε -ή νόμιζε πως πήγε - στο Θεό και έφυγε ίδιος, χωρίς καμία αλλαγή να σημαδέψει τη ζωή του. Έφυγε, με την αυτοδικαίωσή του να του κρύβει τη δικαιοσύνη και τη χάρη του Θεού.
 
Και ας ήταν πιστός, δεν άφησε το Θεό να συνεχίσει να τον αλλάζει και να τον διαμορφώνει κατά το θέλημά Του. Έμεινε ίδιος, ένας τυπικός θρησκευόμενος, όπως και πριν.
 
Ο απ. Παύλος που ήταν και αυτός θρησκευόμενος -και μάλιστα φανατικός- ομολογεί ότι παράλληλα υπήρξε βλάσφημος, διώκτης και υβριστής (Τιμόθεον Α’ α’:12-13) αλλά όταν τον επισκέφτηκε ο Κύριος, τα πάντα άλλαξαν στη ζωή του (Πράξεις θ’, κβ’, κς’). Φως άγιο, πιο λαμπρό και από τον ήλιο, έλαμψε μπροστά του και ο Παύλος τυφλώθηκε.
 
Έτσι μπόρεσε να αναλογιστεί και να καταλάβει ποιός πραγματικά ήταν, ότι παρ’ όλη τη θρησκευτικότητά του, περπατούσε στο σκοτάδι. Αργότερα, όταν και πάλι είδε, ήταν ένας νέος άνθρωπος. Στη ζωή του είχε συντελεστεί μια μεγάλη αλλαγή και έτσι ετάχθη από τον Ιησού στη διακονία. «Εκλέγων σε… διά να ανοίξης τους οφθαλμούς αυτών, ώστε να επιστρέψωσιν από του σκότους εις το φως» (Πράξεις κς’:17-18).
 
Αλλά δεν επαναπαύθηκε, μετά από πολλά χρόνια και καρπό πολύ, ομολογεί την δίψα του να γνωρίσει καλύτερα το Χριστό και τη δύναμή Του, «διά να γνωρίσω αυτόν και την δύναμιν της αναστάσεως αυτού» και αυτό γιατί γνώριζε καλά ότι «ουχί ότι έλαβον ήδη το βραβείον ή έγεινα ήδη τέλειος, τρέχω όμως κατόπιν, ίσως λάβω αυτό, διά το οποίον και ελήφθην υπό του Ιησού Χριστού». (Φιλιππησίους γ’:10,12)
 
Μην πούμε λοιπόν, εγώ αναγεννήθηκα, άλλαξα και τελείωσε το έργο του Θεού στη ζωή μου. Όλοι έχουμε την ανάγκη, όχι να αλλάξουμε μόνο μια φορά, με την αναγέννησή μας, αλλά να αλλάζουμε συνέχεια κατά Θεό. Η Γραφή σημειώνει: «Μη συμμορφώνεστε με τον αιώνα τούτον, αλλά μεταμορφώνεστε διά της ανακαινίσεως του νοός σας, ώστε να δοκιμάζετε τι είναι το θέλημα του Θεού, το αγαθόν και ευάρεστον και τέλειον». (Ρωμαίους ιβ’:2)
 
«Απεκδύθητε τον παλαιόν άνθρωπον μετά των πράξεων αυτού και ενεδύθητε τον νέον, τον ανακαινιζόμενον εις επίγνωσιν κατά την εικόνα του κτίσαντος αυτόν». (Κολοσσαείς γ’:9-10)
 
Ας θυμηθούμε την αλλαγή του απ. Πέτρου. Από ψαράς, έγινε μαθητής του Κυρίου, όμως ακολούθησε και άλλη αλλαγή στη ζωή του την ημέρα της Πεντηκοστής. Από πεσμένος και φοβισμένος μαθητής, έγινε άφοβος κήρυκας του ευαγγελίου, πλήρης Πνεύματος Αγίου. Και σίγουρα συνέχισε να αλλάζει, «εωσού μορφωθεί ο Χριστός» μέσα του (Γαλάτες δ’:19).
 
Έτσι και εμείς, ας ήμαστε επιδεκτικοί στις αλλαγές που ο Θεός θέλει να φέρει στη ζωή μας, «εωσού καταντήσωμεν πάντες εις την ενότητα της πίστεως και της επιγνώσεως του Υιού του Θεού, εις άνδρα τέλειον, εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος του Χριστού» (Εφεσίους δ’:13).
Ποικιλότροπες είναι οι εκφράσεις της αλλαγής μας και της μετέπειτα καρποφορίας μας και δεν πρέπει να σταματούν ή να περιορίζονται.
 
Στον αρχιτελώνη Ζακχαίο, η αλλαγή φάνηκε με τα έργα του, την προσφορά του (Λουκάς ιθ’:8). Στο δαιμονισμένο Γαδαρηνό, φάνηκε πρώτα στην εμφάνιση και τη συμπεριφορά του και κατόπιν στο ζήλο και την ομολογία του (Λουκάς η’:26-39). Στη αμαρτωλή γυναίκα, με τη θυσία του πολύτιμου μύρου της (Μάρκος ιδ’:3) και τόσα άλλα περιστατικά.
 
Φυσικά δεν αγνοούμε ότι οι αλλαγές στη ζωή μας, δημιουργούν αντιδράσεις, από την όποια συντήρηση υπάρχει γύρω μας, ακόμα και από τους δικούς μας, «…και εχθροί του ανθρώπου θέλουσιν είσθαι οι οικιακοί αυτού» (Ματθαίος ι’:36), ίσως γιατί αναγκάζονται να πάρουν θέση και να ξεβολευτούν, κάτι για το οποίο, συνήθως, δεν είναι διατεθειμένοι.
 
Όμως η εσωτερική ανάγκη μας να πλησιάσουμε τον Θεό, να γνωρίσουμε καλύτερα το Χριστό, μας δίνει την δύναμη να υπερβούμε τα όποια εμπόδια και να αποφασίσουμε αυτές τις αλλαγές τις οποίες, τελικά, ο Θεός συντελεί στη ζωή μας.
 
Ο ίδιος ο Θεός επέβαλε αλλαγές. Η διαθήκη Του άλλαξε, τότε η Παλαιά, τώρα η Καινή. Ο λαός του Θεού άλλαξε, τότε ο Ισραήλ, τώρα τα παιδιά Του, οι κατ’ επίγνωση Χριστιανοί απ’ όλα τα έθνη. Τότε οι δέκα εντολές, τώρα μία εντολή, «εντολήν καινήν σας δίδω, να αγαπάτε αλλήλους» (Ιωάννης ιγ’:34), γιατί «είναι εκπλήρωσις του νόμου η αγάπη» (Ρωμαίους ιγ’:10).
 
Και ο Θεός μας επιφυλάσσει και νέες αλλαγές. Ο ουρανός και η γη θα αλλάξουν και θα γίνουν νέα (Πέτρου Β’ γ’:13), ακόμα και εμείς θα αλλάξουμε και θα λάβουμε νέα σώματα (Κορινθίους Α’ ιε’:51-54).
 
Τα πάντα γύρω μας αλλάζουν και θα αλλάξουν, «ο λόγος όμως του Κυρίου μένει εις τον αιώνα» (Πέτρου Α’ α’:25). Μόνο ότι έχει φτάσει στο τέλειο δεν επιδέχεται αλλαγή. Μόνο ο Ιησούς Χριστός μένει αναλλοίωτος, «είναι ο αυτός χθες και σήμερον και εις τους αιώνας» (Εβραίους ιγ’:8).
 
Αυτός και ο Λόγος Του είναι η πυξίδα, ώστε να αλλάξουμε προς τη σωστή κατεύθυνση, προχωρώντας μπροστά και όχι γυρίζοντας προς τα πίσω. «Ο λόγος του Θεού δεν δεσμεύεται» (Τιμόθεον Β’ β’:9), αν το θελήσουμε, θα φέρει ευλογημένες αλλαγές στη ζωή μας και μόνο κερδισμένοι θα βγούμε από αυτές.
 
Θέλεις η ζωή σου να αλλάξει και να συνεχίζει να αλλάζει σύμφωνα με το θέλημα του Θεού; Όχι μία προσωρινή, επιφανειακή αλλαγή, αλλά μία αλλαγή, σε μία νέα στάση ζωής, με ειλικρίνεια, δικαιοσύνη, συγχωρητικότητα, ταπεινοφροσύνη, ανοχή, ομόνοια, ενότητα. Τότε θα μπορούσες και θα μπορούσα να φωνάξουμε με όλη μας την καρδιά «Άλλαξα», σαν να φωνάζαμε «Ελευθερώθηκα» και ακόμα καλύτερα, σαν να φωνάζαμε «Σώθηκα».
 
Υ.Γ. Η μέγιστη αλλαγή: «Μετά του Χριστού συνεσταυρώθην· ζω δε ουχί πλέον εγώ, αλλ' ο Χριστός ζη εν εμοί», απ. Παύλος (Γαλάτες β’:20).
 

Τα τελευταία χρόνια δισεκατομμύρια δολάρια ξοδεύονται για να καταλάβουν οι επιστήμονες πού βρίσκεται η έδρα της συνείδησης, δηλαδή η επίγνωση του ανθρώπου για το ποιος είναι και το πώς σκέπτεται και αισθάνεται.

 

Ο John Searle, διακεκριμένος ερευνητής στον τομέα της έρευνας της συνείδησης, δηλώνει: "Στην παρούσα φάση της έρευνάς μας για τη συνείδηση, δε γνωρίζουμε πώς αυτή λειτουργεί και πρέπει να δοκιμάσουμε όλες τις ιδέες"!
 
O Jerry A. Fodor παρατηρεί: "Κανένας δεν έχει την παραμικρή ιδέα πως κάτι το υλικό, όπως το σώμα του ανθρώπου, μπορεί να έχει συνείδηση." Πολύ σοβαρή διαπίστωση, όταν μάλιστα βγαίνει από τα χείλη διακεκριμένων κατά κόσμο επιστημόνων και σύγχρονων φιλοσόφων.
Φανερώνει το απόλυτο σκοτάδι μέσα στο οποίο βρίσκεται ο σύγχρονος άνθρωπος, μακριά από την απόλυτη αλήθεια, που είναι ο Λόγος του Θεού.
 
Πρόσφατα ο Sir John Maddox, πρώην εκδότης του φημισμένου περιοδικού Nature, δήλωσε: "Ο κατάλογος των αντικειμένων στα οποία έχουμε άγνοια, πρέπει να περιλάβει και τη λειτουργία του ανθρωπίνου εγκεφάλου. Είναι ένα μεγάλο αίνιγμα από τι συνίσταται η συνείδηση του ανθρώπου. Παρά τις μεγάλες προόδους της νευροεπιστήμης τον τελευταίο αιώνα, βρισκόμαστε τόσο μακριά από την κατανόηση του θέματος αυτού, όσο και πριν από ένα αιώνα."
 
Δυστυχώς, από την εποχή του Αναξίμανδρου του Έλληνα φιλοσόφου του 6ου π.Χ. αιώνα, ο οποίος πρώτος διατύπωσε την άποψη ότι η ζωή προέρχεται από τη λάσπη, επειδή έβλεπε από αυτήν να βγαίνουν σκουλήκια και μύγες, ο τρόπος σκέψης του ανθρώπου μακριά από την αλήθεια του Λόγου του Θεού δεν άλλαξε.
 
Ο Αναξίμανδρος διατύπωσε κατά βάση τη θεωρία της αυτόματης γένεσης, η οποία βέβαια καταρρίφθηκε από τον Pasteur που απέδειξε ότι τα σκουλήκια και οι μύγες δε γεννιόνταν αυτομάτως από το νερό και τη λάσπη, αλλά από τα αυγά που υπήρχαν μέσα σε αυτά.
Αργότερα, ο Δαρβίνος επαναδιατύπωσε την ίδια κατά βάση άποψη της "αρχέγονης σούπας", για να εξηγήσει την προέλευση και την εξέλιξη των ειδών, θεωρία που παντελώς καταρρίφθηκε από τη σύγχρονη επιστήμη.
 
Σήμερα, οι επιστήμονες πάλι προσπαθούν να εντοπίσουν την έδρα της συνείδησης-της ψυχής μέσα στον εγκέφαλο του ανθρώπου. Είναι κατά βάση η υλιστική άποψη κατά την οποία η πνευματική υπόσταση του ανθρώπου, η αυτογνωσία, η συνείδηση, με λίγα λόγια ο εσωτερικός πνευματικός άνθρωπος είναι αποτέλεσμα και απόρροια της ύλης, του εγκεφάλου, ή κατά άλλους, της κοιλιάς, του κοιλιακού νευρικού πλέγματος που περιβάλλει τα κοιλιακά σπλάχνα!
 
Η ερώτηση με απορία του αγγέλου προς τις μυροφόρες, θα μπορούσε να απευθύνεται και στους σύγχρονους επιστήμονες: " Τι ζητείτε τον ζώντα μετά των νεκρών". (Λουκάς 24:5)
Ο Λόγος του Θεού μας ενημερώνει ότι αυτογνωσία και συνείδηση υπάρχουν ανεξάρτητα από το υλικό σώμα.
 
Όταν ο αρχάγγελος Γαβριήλ εστάλη από το Θεό στο Ζαχαρία για να τον ενημερώσει ότι εισακούσθηκαν οι προσευχές του και ότι η γυναίκα του Ελισάβετ επρόκειτο να συλλάβει και να γεννήσει υιό, τον Ιωάννη τον βαπτιστή, είπε στο δυσπιστούντα Ζαχαρία.: "εγώ είμαι Γαβριήλ ο παριστάμενος ενώπιον του Θεού και απεστάλην δια να λαλήσω προς σε, και να σε ευαγγελίσω ταύτα..". Δηλαδή ο άγγελος, αν και δεν έχει υλικό σώμα, έχει αυτογνωσία και συνείδηση του ποιος είναι και τι κάνει.
 
Ο Λόγος του Θεού μας πληροφορεί ότι το υλικό μας σώμα δεν είναι η πηγή της αυτογνωσίας και της συνείδησης, αλλά είναι το προσωρινό, επίγειο σκήνωμα, μέσα στο οποίο κατοικεί ο εσωτερικός άνθρωπος. "Διότι εξεύρομεν, ότι, εάν η επίγειος οικία του σκηνώματος ημών χαλασθή, έχομεν εκ του Θεού οικοδομήν, οικίαν αχειροποίητον, αιώνιον , εν τοις ουρανοίς." (Β Κορινθίους 5:1).
 
Ο Ιώβ, περίπου 2000 χρόνια π.Χ., λέει: "Διότι εξεύρω ότι ζη ο Λυτρωτής μου, και θέλει εγερθή εν τοις εσχάτοις καιροίς επί της γης. Και αφού μετά το δέρμα μου το σώμα τούτο φθαρή, πάλιν με την σάρκα μου θέλω ιδεί τον Θεόν, τον οποίον αυτός εγώ θέλω ιδεί και θέλουσι θεωρήσει οι οφθαλμοί μου και ουχί άλλος. Οι νεφροί μου κατατήκονται εν τω κόλπω μου.
 
O απόστολος Πέτρος δηλώνει: "…επειδή εξεύρω ότι εντός ολίγου θέλω αποθέσει το σκήνωμά μου, καθώς και ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός μοι εφανέρωσε.." (Β Πέτρου 1:14). Ο δε απόστολος Παύλος διευκρινίζει: "στενοχωρούμαι υπό των δύο, έχων μεν την επιθυμίαν να αναχωρήσω, και να είμαι με τον Χριστόν, διότι είναι πολύ πλέον καλύτερον. Το να μένω όμως εν τη σαρκί, είναι αναγκαιότερον διά σας." (Φιλιππησίους 1:23-24).
 
Η παραμονή μας μέσα στο επίγειο αυτό σκήνωμα είναι πολύ σημαντική διότι πρόκειται όλοι να δώσουμε λόγο ενώπιον του Θεού για το τι πράξαμε κατά τη διάρκεια αυτής της ενοίκησης. "Όθεν και φιλοτιμούμεθα, είτε ενδημούντες, είτε αποδημούντες, να ήμεθα ευάρεστοι εις Αυτόν. Διότι πρέπει πάντες να εμφανισθώμεν έμπροσθεν του βήματος του Χριστού, διά να ανταμειφθή έκαστος κατά τα πεπραγμένα διά του σώματος, καθ' α έπραξεν, είτε αγαθόν, είτε κακόν." (Β Κορινθίους 5:9-10).
 
O Κύριος ημών Ιησούς Χριστός μας αποκάλυψε με την ιστορία του πλούσιου και του Λαζάρου ότι ο άνθρωπος έχει συνείδηση και αυτογνωσία και μετά την αποχώρηση από το επίγειο σκήνωμά του. Ο πλούσιος γνώριζε ποιος είναι ο Αβραάμ, ο Λάζαρος και δυστυχώς γνώριζε και ποιος είναι ο ίδιος και ακόμη, και το τι έκανε όσο ήταν μέσα στο επίγειο σκήνωμά του. Θυμόταν ακόμα ότι είχε πέντε αδελφούς.. (Λουκάς 16:19-31).
 
Δεν είμαστε αντίθετοι με την επιστημονική σκέψη και αναζήτηση. Όταν όμως αυτή είναι έξω και αντίθετη με το Λόγο του Θεού, είναι φυσικό να καταλήγει σε αδιέξοδα και αντιφάσεις. Ας μην ξεχνάμε δε ότι , όπως έχουμε κατ'επανάληψη αναφέρει, οι μεγαλύτεροι επιστήμονες ήσαν θεοσεβείς άνθρωποι, οι οποίοι έβλεπαν την επιστημονική προσπάθεια σαν μία ψηλάφηση των σκέψεων του Θεού, που έφτιαξε και συντηρεί τον ορατό και τον αόρατο κόσμο.
 
1. Searle J. Quoted on front cover J Consciousness Stud.1995;2 (1)
2. Fodor JA. The big idea. Times Literary Supplement. July 3, 1992:20
3. Maddox J. The unexpected science to come. Sci Am..December 1999;281:62-69
 
Σελίδα 5 από 24

Χριστιανικό Ραδιόφωνο

You must have the Adobe Flash Player installed to view this player.

translate

Greek Albanian English Romanian

Ημέρες Συναθροίσεων

Κυριακή
     Προσευχή:10-11πμ
     Κήρυγμα ευαγγελίου:11-12πμ
Δευτέρα
     Προσευχή:7-8μμ
     Μάθημα  :8-9μμ
Τετάρτη
     Προσευχή:7-8μμ
     Κήρυγμα ευαγγελίου:8-9μμ
         Είσοδος Ελεύθερη
 

 

Προσευχή

 

"Κύριε, να τα χέρια μου. Ας μην αγγίξουν ποτέ κάτι που θα Σε ντρόπιαζε.
 
Να τα πόδια μου. Τα αφιερώνω σ' Εσένα. Ας μην πάνε ποτέ εκεί όπου Εσύ δεν θα πήγαινες.
 
 Κύριε, να τα μάτια μου. Ας μην κοιτάξουν ποτέ σε κάτι που θα λυπούσε το 'Αγιο Σου Πνεύμα.
 
 Τα αυτιά μου ας μην ακροαστούν ποτέ κάτι που θα ντρόπιαζε το Όνομά Σου.
 
Το στόμα μου ας μην ανοίξει ποτέ για να πει μια λέξη που δεν θα ήθελα ν' ακούσεις.
 
 Ο νους μου ας μην κρατήσει ποτέ ούτε μια σκέψη ή φαντασία που θα μείωνε την αίσθηση της παρουσίας Σου."
 
"Κύριε, κάνε με έναν άνθρωπο κατά την καρδιά Σου".

Συνδεμένοι Επισκέπτες

Έχουμε 6 επισκέπτες συνδεδεμένους
mod_vvisit_counterΣήμερα209
mod_vvisit_counterΕχθές87
mod_vvisit_counterΑυτή την εβδομάδα1091
mod_vvisit_counterΠροηγούμενη εβδομάδα2611
mod_vvisit_counterΑυτό τον μήνα9128
mod_vvisit_counterΠροηγούμενος μήνας7326
mod_vvisit_counterΣυνολικές επισκέψεις972492

Μην ξεχνάς πως...

Η πίστη είναι το μέσον που μεταβάλλει

το όραμα σε πραγματικότητα,

την αποκάλυψη σε γεγονός,

την εμπιστοσύνη σε εκπλήρωση,

την επιθυμία σε πείρα

και το αόρατο σε ορατό.