• Εγγραφή

Home

 

Ο χρόνος τρέχει με τη μεγαλύτερη ταχύτητα. Είναι ασταμάτητος και εκεί που μιλάς για το δευτερόλεπτο συσσωρεύονται συνεχώς άλλα δευτερόλεπτα και γίνονται ώρες, ημέρες, μήνες, χρόνια. Πανικόβλητοι οι άνθρωποι βλέπουμε να έρχεται η φθορά, το γήρας και ο θάνατος. Στην απόγνωσή μας επάνω ευχόμαστε συνέχεια, "χρόνια πολλά".
 
Άλλοι πάλι, μεταχειρίζονται κάθε μέσον που φέρνει γούρι και είναι πιθανόν να καθυστερήσει το χρόνο, κρεμμύδες, ρόδια, πέταλα και ότι άλλο απίθανο μπορεί να φαντασθεί κανείς γίνεται φορέας καλών ελπίδων και αισιοδοξίας. 
 
Η αλήθεια είναι μια, χρειάζεται ένα πρόσωπο για να αναλάβει τη ζωή μας, να την παρακολουθεί, να την κατευθύνει και να την φθάσει στον ποθούμενο σκοπό. Το πρόσωπο αυτό δεν είναι άλλο από τον Ιησού Χριστό, τον αναστημένο και ζωντανό Χριστό. Τον Χριστό ο οποίος ακούει, βλέπει, απαντάει και επεμβαίνει δυναμικά στη ζωή μας.
 
Όχι άψυχα αντικείμενα, όχι μια εικόνα του Χριστού, έργο χειρών ανθρώπων που διαφημίζεται σαν θαυματουργή. Αυτό είναι άψυχο υλικό και δεν έχει καμία δύναμη. Υπάρχει ο αληθινός και ζωντανός Χριστός, αναστημένος και αληθινά θαυματουργός που μπορεί να τον ζητήσει και να τον βρει κάθε άνθρωπος.
 
Ο ίδιος ο Χριστός μας προκαλεί όλους και μας φωνάζει: "Αιτείτε και θέλει σας δοθή, ζητείτε και θέλετε ευρεί, κρούετε και θέλει σας ανοιχθή διότι πας ο αιτών λαμβάνει και ο ζητών ευρίσκει και εις τον κρούοντα θέλει ανοιχθεί" Ματθαίος ζ:7
 
Εμείς σαν ζωντανοί άνθρωποι μπορούμε να αναζητήσουμε και να βρούμε το ζωντανό και αληθινό Χριστό και να εξακριβώσουμε με τον πιο θετικό τρόπο ότι ο Χριστός που πέθανε για μας τώρα ζει και είναι έτοιμος να απαντήσει σε κάθε ένα που θα τον αναζητήσει. Αρχίζοντας το έτος 2014 θα είναι η πιο μεγάλη επιτυχία της ζωής μας, αν το αρχίσουμε με τον Ιησού Χριστό.
 
Αν γονατίσουμε σε κάποιο "ταμείο" και κλείσουμε την θύρα και μιλήσουμε στον Ιησού Χριστό και του πούμε: "Που είσαι Χριστέ μου; Ζεις; Είσαι αληθινός; Μπορείς να με σώσεις κι εμένα; Μπορείς να αναλάβεις τα προβλήματά μου; Μπορείς να θεραπεύσεις την ασθένειά μου;" Έτσι διαπιστώσαμε όλοι ότι ο Ιησούς Χριστός είναι αναστημένος και ζωντανός και όχι μια αφηρημένη προσωπικότητα ή μία "θαυματουργή" εικόνα ξύλινη ή αργυρένια ή χρυσαφένια.
 
Πιστεύουμε σ' ένα αληθινό Θεό που μας ακούει, μας απαντάει και σπεύδει σε βοήθεια μας όποτε τον επικαλεσθούμε. Ο Λόγος Του λέει: "Και πας όστις αν επικαλεσθή το όνομά του Κυρίου θέλει σωθή" Πράξεις β:21. Από εμάς λοιπόν εξαρτάται να δούμε ευλογία, υγεία και ευτυχία το νέο έτος.
 
Δεν γνωρίζω τι σου συνέβη το έτος 2013, ποιες περιπέτειες πέρασες και ποιες ταλαιπωρίες. Δεν ξέρω τι αισθάνθηκες αλλά μπορώ να σε βεβαιώσω ότι αν αρχίσεις το νέο έτος με τον Ιησού Χριστό, θα γευθείς μια νέα ζωή και θα ευλογηθείς πάρα πολύ. Θα ανοίξεις μια νέα σελίδα στη ζωή σου και θα ζήσεις για πρώτη φορά με ένα άλλο τρόπο από αυτόν που έζησες τα περασμένα χρόνια. Δεν θα λες πλέον "κάθε πέρυσι και καλύτερα και κάθε φέτος και χειρότερα", αλλά αντίθετα θα λες ότι ο Κύριος βοηθός μου, δεν με αφήνει, δεν με εγκαταλίπει.
 
Ξεκίνα από σήμερα. Πάρε την Καινή Διαθήκη, το Ευαγγέλιο του Χριστού και άρχισε να το διαβάζεις. Όταν έχεις ευκαιρία"είσελθε εις το ταμείο σου και κλείσας την θύρα σου προσευχήθητι εις τον πατέρα σου τον εν τω κρυπτώ και ο πατήρ σου ο βλέπων εν τω κρυπτώ θέλει σοι ανταποδώσει εν τω φανερώ" Ματθαίος ς:6.
 

Το κάνουμε συχνά στη ζωή μας. Πιστεύω όλοι μας έχουμε παρόμοιες εμπειρίες. Λέμε κάποια πράγματα, χρησιμοποιούμε έννοιες που δεν ξέρουμε ακριβώς το πραγματικό τους νόημα, την ιδιαίτερη βαρύτητα που έχουν και τις συνέπειες που συνήθως ακολουθούν. Και αν μείνει κανείς μόνο στα λόγια, ας πούμε ότι οι συνέπειες είναι ελαφρύτερες.

 

Αλλά η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σκληρή, διότι συνήθως δεν αρκούμαστε στα λόγια, αλλά προχωράμε σε έργα, σε πράξεις, σε ζωή. Κάποτε προχωράμε τόσο γρήγορα, είμαστε τόσο αποφασισμένοι, που δεν μπορούμε ούτε καν να σκεφτούμε να γυρίσουμε πίσω, ούτε να ανακόψουμε πορεία.

Και τότε η κατάληξη είναι συντρίμμια και ολοκληρωτικός όλεθρος. Σε αυτήν ακριβώς την κατηγορία ανήκει και η φράση, "Εγκαταλείπω το Θεό, …προσπερνάω το Θεό, …αγνοώ το Θεό"... όποιος κι αν τη λέει, ότι κι αν εννοεί ο ίδιος και οι γύρω απ’ αυτόν.  

 

Γιατί τα σκεφτήκαμε όλα αυτά και γιατί τώρα; Μα έχουμε ένα παράδειγμα, που καλύτερό του δεν γίνεται. Πιστή και ανάγλυφη αποτύπωση των αληθειών που αναφέραμε πιο πάνω. Οι τραγικές μέρες που περνάει ο τόπος μας και ο κόσμος μας.
 
Ένας κόσμος, που έχει την απειλή πάνω από τα κεφάλια του, και τον πόνο, την πικρία και το παράπονο μέσα στην ψυχή του καθημερινό πλέον σύντροφο. Δεν υπάρχει χειρότερο από ένα λαό που νιώθει προδομένος, από αυτούς που διάλεξε και εμπιστεύτηκε να τον κυβερνούν.
 
Πικραμένοι, πληγωμένοι άνθρωποι γύρω μας. Μικροί και μεγάλοι. Με την απορία αποτυπωμένη στα πρόσωπά τους, και το ερώτημα πάντα το ίδιο, γιατί είμαστε έτσι, πως φτάσαμε ως εδώ, ποιος φταίει, τι φταίει; 
Οι απαντήσεις πολλές, ποικίλες, η προσφορά μεγάλη. Απαντήσεις, που όμως δεν έχουν το φως και την ικανοποίηση που θα θέλαμε.
 
Τουλάχιστον να παρηγορηθούμε ότι ξέρουμε την προέλευση όλων αυτών, και αν χρειαστεί, ξέρουμε ποιον ή ποιους να δείξουμε με το δάχτυλο σαν υπεύθυνους. Και εδώ βρίσκεται το πραγματικό μας πρόβλημα και η αιτία για το αδιέξοδό μας. Ψάχνουμε ανάμεσά μας, στο επίπεδό μας το ανθρώπινο, το γήινο, και είναι λάθος.
 
Τούτη η βαθιά κρίση, τούτη η παγκόσμια απειλή, είναι πολύ μεγάλη για να έχει μόνο ανθρώπινη προέλευση, για να είναι δηλαδή τα αίτιά της ανάμεσα στους ανθρώπους, που κάτι δεν έκαναν καλά, κάτι δεν πρόβλεψαν, κάτι δεν γνώριζαν ή δεν γνωρίζουν… 
 
Ο προσωπικός Θεός της Αγίας Γραφής, δεν εξαντλείται στη θρησκεία ή στα θρησκευτικά πράγματα, ούτε στις ποικίλες εκκλησίες ή στα δόγματα. Είναι κάτι πολύ περισσότερο και πολύ πιο άμεσο για τον άνθρωπο από όλα αυτά. Σε άπειρο και απόλυτο βαθμό ο ζωντανός, προσωπικός Θεός της Αγίας Γραφής είναι σοφός, είναι δίκαιος, είναι παντοδύναμος, έχει φως, έχει αγάπη για τον άνθρωπο, είναι αγαθός.
 
Όλα αυτά και πολλά περισσότερα τα έχει η προσωπικότητα του ζωντανού Θεού στον υπέρτατο βαθμό, και τα προσφέρει απλόχερα στον άνθρωπο που θα Του ζητήσει με μετάνοια, ταπείνωση και γνήσια πίστη να γίνει Κύριός του και Θεός του. 
Όταν ο άνθρωπος επιλέξει τον αντίθετο δρόμο, το δρόμο δηλαδή του "εγκαταλείπω τον Θεό, απομακρύνομαι και Τον απομακρύνω, Τον αγνοώ"… τότε, μαζί με το Θεό αποκλείει από τη ζωή του και όλες Του τις ιδιότητες που αναφέραμε πιο πάνω, όλα Του τα χαρακτηριστικά και τις άπειρες δυνατότητές Του.
 
Φεύγει διωγμένος από τη ζωή μας ο Θεός, και μαζί Του παίρνει και τον εαυτό Του. Επομένως ο άνθρωπος μένει χωρίς το φως, τη σοφία, τη δύναμη, την αλήθεια, τη στήριξη, τη βοήθεια και κυρίως την ευλογία του Θεού στη ζωή του. Μένει μόνος, αβοήθητος, απροσανατόλιστος, ανυπεράσπιστος.  
 
Οι αναλογίες και τα μεγέθη όμως είναι εντελώς σε βάρος του ανθρώπου. Το περιβάλλον είναι σκληρά ανταγωνιστικό, οι δυνάμεις του Σατανά πρόθυμες να τον κατασπαράξουν αλύπητα, τα προβλήματα συσσωρεύονται άλυτα και απειλητικά, η αμαρτία αφυδατώνει τον άνθρωπο και τον κρατά αιχμάλωτο, αλυσοδεμένο. Αυτήν την πραγματικότητα περιγράφει ο ίδιος ο Θεός με την πένα του προφήτη Του Ιερεμία (2:13, 17:5,6), πριν πολλά χρόνια:  
 
"Δύο κακά έπραξεν ο λαός μου· εμέ εγκατέλιπον την πηγήν των ζώντων υδάτων, και έσκαψαν εις εαυτούς λάκκους, λάκκους συντετριμμένους, οίτινες δεν δύνανται να κρατήσωσιν ύδωρ".  
"Επικατάρατος ο άνθρωπος, όστις ελπίζει επί άνθρωπον και κάμνει σάρκα βραχίονα αυτού και του οποίου η καρδία απομακρύνεται από του Κυρίου. Διότι θέλει είσθαι ως η αγριομυρίκη εν ερήμω, και δεν θέλει ιδεί όταν έλθη το αγαθόν· αλλά θέλει κατοικεί τόπους ξηρούς εν ερήμω, γην αλμυράν και ακατοίκητον".  
 
Ίσως το πιο σοφό που θα μπορούσε και θα έπρεπε να κάνει ο άνθρωπος, θα ήταν να ψάξει και να μάθει τι θα πει εγκαταλείπω το Θεό, Του γυρίζω την πλάτη, Τον προσπερνάω. Τι συνέπειες έχει μία τέτοια κίνηση; Δεν το έκανε. Δεν μπορούσε να το κάνει, γιατί ο Σατανάς, που τον έσπρωξε και τον παγίδευσε σε μια τέτοια επιλογή, του έκρυψε την αλήθεια, τον αποκοίμισε με ψεύτικα ταξίματα και με περισσή πλάνη.  
 
"Εγκαταλείπω το Θεό", σημαίνει εγκαταλείπω το συμφέρον μου, το καλό μου, εγκαταλείπω το φως που χρειάζομαι για να προσανατολιστώ σωστά, να διακρίνω, να χαράξω υγιή πορεία, εγκαταλείπω τη γνώση που μου είναι απαραίτητη για να αντιμετωπίσω τις δόλιες επιθέσεις του εχθρού. Ακριβώς αυτό βιώνουμε στις μέρες μας. Μένω χωρίς δύναμη νίκης κατά του κόσμου της αμαρτίας, χωρίς σοφία σχεδιασμού, χωρίς αλήθεια, χωρίς δικαιοσύνη.
 
Κοιταζόμαστε μεταξύ μας και ψάχνουμε για τον ένοχο. Ρωτιόμαστε ποιος φταίει και τι φταίει που φτάσαμε εδώ. Μα η απάντηση δεν μπορεί να είναι πιο απλή και λογική. Μείναμε μόνοι να στηρίζεται ο ένας άνθρωπος στον άλλον άνθρωπο, με τις δυνάμεις του κακού να μας κυκλώνουν λαίμαργα και αλύπητα να μας κατασπαράξουν.  
 
Κάναμε "σάρκα βραχίονά μας", να μας στηρίζει και να μας οδηγεί. Αυτό επιλέξαμε, αυτό προκρίναμε, αυτό ζούμε. Ψάχνουμε ανάμεσά μας για σοφούς και ικανούς να μας βγάλουν από την κρίση. Άνθρωποι μικροί, άπειροι, αδύναμοι, με άγνοια, με σκοτάδι. Ισχνοί ηγέτες, "μαθητευόμενοι μάγοι", που πειραματίζονται γιατί έχουν άγνοια και είναι ανεπαρκείς.
 
Περιμένουμε από τις διαδικασίες και τα συστήματά μας να αναδείξουν ικανούς τιμονιέρηδες για να αλλάξει πορεία ο κόσμος μας, να αποφύγουμε τα κοφτερά βράχια. Να βρούμε δηλαδή κάτι, κάποιον να βάλουμε στη θέση του Θεού, που είχαμε και αρνηθήκαμε και χάσαμε. Δεν γίνεται, δεν υπάρχει. Ο κόσμος μας είναι, με μαθηματική ακρίβεια, καταδικασμένος.
 
Το σκοτάδι θα θεριεύει, η άγνοια, η ένταση, οι δυνάμεις του κακού, η αμαρτία, τα προβλήματα θα πολλαπλασιάζονται εκθετικά, και το τέλος δεν θα αργήσει να έρθει. Το τέλος που θα σημάνει και την αρχή της αιωνιότητας, όπως αποκαλύπτει η Αγία Γραφή.  
 
Υπάρχει όμως και ένα ακόμα σημείο, που πρέπει να προσέξουμε. Εμείς σχολιάζουμε και αναλύουμε τι σημαίνει και τι συνέπειες έχει το να εγκαταλείψουμε το Θεό. Υπάρχει και το υπόλοιπο αυτής της αλήθειας. Γιατί και ο Θεός, όταν Τον διώχνει ο άνθρωπος από τη ζωή του, φεύγει. Εγκαταλείπει και ο Θεός και όχι μόνο ο άνθρωπος.
 
Αυτό είναι το νόημα των λόγων του Κυρίου, που ισχύει από τότε μέχρι και σήμερα:  
"Ιερουσαλήμ, Ιερουσαλήμ, η φονεύουσα τους προφήτας, και λιθοβολούσα τους απεσταλμένους προς σε· ποσάκις ηθέλησα να συνάξω τα τέκνα σου, καθ' ον τρόπον συνάγει η όρνις τα ορνίθια εαυτής υπό τας πτέρυγας, και δεν ηθελήσατε; Ιδού, αφήνεται εις εσάς ο οίκος σας έρημος". (Ματθ.23:37,38)  
 
Έχουμε μία λάθος πλασμένη εικόνα και αντίληψη περί του Θεού. Μας αρέσει να είναι κάπως παθητικός, μαλακός, ήπιος, καρτερικός, συγχωρητικός, γεμάτος από μία κακώς εννοούμενη κατανόηση και αγάπη.  
Μας αρέσει να πιστεύουμε ότι εμείς έχουμε πάντα το πάνω χέρι, εμείς και την τελευταία κουβέντα, εμείς αποφασίζουμε και ο Κύριος αποδέχεται αδιαμαρτύρητα… Δεν είναι αυτός ο Θεός της Αγίας Γραφής. Εγκαταλείπουμε εμείς, αλλά εγκαταλείπει και Εκείνος. Τον διώχνουμε εμείς, αλλά μας αποβάλλει και Εκείνος. Αυτή ακριβώς είναι η αιτία και η εξήγηση όσων βιώνουμε καθημερινά στη χώρα μας και παγκόσμια. 
 
Αυτά τα εδάφια από την Αγία Γραφή μιλούν τόσο γλαφυρά, και με τόση ακρίβεια για την εποχή μας, για τις μέρες μας, και δίνουν όλες τις εξηγήσεις που χρειαζόμαστε.
 
Μπορεί να αναφέρονται στην Παλαιά Διαθήκη και στο λαό του Θεού, όμως ο Θεός και οι αρχές Του είναι οι ίδιες, η αμαρτία και ο άνθρωπος ακριβώς όπως τότε. Σημειώστε ότι ο Κύριος αναφέρεται στον αγαπημένο Του λαό και στο ναό του Σολομώντα, που σε λαμπρότητα και μεγαλείο δεν κατασκευάστηκε κάτι παρόμοιο πάνω στη Γη. Γι’ αυτό το ναό είπε ο Κύριος, "Ηγίασα τον οίκον τούτον, τον οποίον ωκοδόμησας, διά να θέσω εκεί το όνομά μου εις τον αιώνα· και θέλουσιν είσθαι οι οφθαλμοί μου και η καρδία μου εκεί διά παντός". (Α’ Βασιλ.9:3).
 
Μπροστά στην αμαρτία όμως ο Κύριος είναι απόλυτος, και οι αποφάσεις Του αμετάκλητες. Αυτά που θα διαβάσετε πιο κάτω είναι αλήθεια, είναι γεγονότα που τα έχει καταγράψει η Ιστορία.  
 
"Εάν ποτέ στραφήτε απ' εμού, σεις ή τα τέκνα σας, και δεν φυλάξητε τας εντολάς μου, τα διατάγματά μου, τα οποία έθεσα έμπροσθέν σας, αλλά υπάγητε και λατρεύσητε άλλους θεούς και προσκυνήσητε αυτούς, τότε θέλω εκριζώσει τον Ισραήλ από προσώπου της γης, την οποίαν έδωκα εις αυτούς· και τον οίκον τούτον, τον οποίον ηγίασα διά το όνομά μου, θέλω απορρίψει από προσώπου μου· και ο Ισραήλ θέλει είσθαι εις παροιμίαν και εμπαιγμόν μεταξύ πάντων των λαών.
 
Περί δε του οίκου τούτου, όστις έγεινε τόσον υψηλός, πας ο διαβαίνων πλησίον αυτού θέλει μένει έκθαμβος και θέλει κάμνει συριγμόν· και θέλουσι λέγει, Διά τι ο Κύριος έκαμεν ούτως εις την γην ταύτην και εις τον οίκον τούτον; Και θέλουσιν αποκρίνεσθαι, Επειδή εγκατέλιπον Κύριον τον Θεόν αυτών, όστις εξήγαγε τους πατέρας αυτών εκ γης Αιγύπτου, και προσεκολλήθησαν εις άλλους θεούς και προσεκύνησαν αυτούς και ελάτρευσαν αυτούς, διά τούτο ο Κύριος επέφερεν επ' αυτούς άπαν τούτο το κακόν". (Α’ Βασ.9:1-9)  
 
Δεν υπάρχει χειρότερη κατάσταση για τον άνθρωπο, από το να μείνει μόνος, εγκαταλειμμένος, αβοήθητος στην άγνοια, στο σκοτάδι, να παλεύει με τα αφρισμένα κύματα, και αντί να πλησιάζει στην ακτή, να βαθαίνει στον αλύπητο ωκεανό.
 
Και από την αρρώστια, την ανέχεια, τα σκληρά χτυπήματα της ζωής, τούτο είναι το πιο τραγικό και αγιάτρευτο. Αυτό δυστυχώς επιλέξαμε και προκρίναμε. Εμείς απλώσαμε το χέρι μας και πήραμε το Ιδού, αφήνεται εις εσάς ο οίκος σας έρημος.
 
Αυτή η πορεία είναι που θα οδηγήσει την ανθρωπότητα στην προσδοκία, και τη λατρεία του Αντίχριστου, που θα είναι η ενσάρκωση του ανθρωποκτόνου Σατανά, στο πρόσωπο ενός παγκόσμιου Ηγέτη. Θα προσπαθήσει να πάρει τη θέση του Θεού που εμείς επιλέξαμε να εγκαταλείψουμε. Και ήδη τα συστήματα του κόσμου μας, που είναι τα δικά του συστήματα, τον ερχομό του προλειαίνουν.  
 
Μετά από τούτες τις αλήθειες, που όλοι βιώνουμε και αντιλαμβανόμαστε καθημερινά, αντί για οποιαδήποτε άλλη πρόταση ή προτροπή, θα αφήσω το λόγο του Θεού να μας μιλήσει για άλλη μία φορά, κάτι που έχει κάνει εκατοντάδες, χιλιάδες φορές στο παρελθόν. Να μιλήσει σε όποιον θέλει να ξυπνήσει, να αλλάξει πορεία, να σωθεί από την αιώνια απώλεια.  "Ευλογημένος ο άνθρωπος ο ελπίζων επί Κύριον, και του οποίου ο Κύριος είναι η ελπίς.
 
Διότι θέλει είσθαι ως δένδρον πεφυτευμένον πλησίον των υδάτων, το οποίον εξαπλώνει τας ρίζας αυτού πλησίον του ποταμού, και δεν θέλει ιδεί όταν έρχηται το καύμα, αλλά το φύλλον αυτού θέλει θάλλει· και δεν θέλει μεριμνήσει εν τω έτει της ανομβρίας, ουδέ θέλει παύσει από του να κάμνη καρπόν". (Ιερεμ.17:7,8).  
 
 
Ο ένας δρόμος, ο δρόμος της αμαρτίας, της αστοχίας, της αποτυχίας είναι αυτός που επιλέξαμε, και τώρα θερίζουμε από τη σπορά της επιλογής μας. Ο άλλος δρόμος είναι ο δρόμος της ταπείνωσης του ανθρώπου, της αναγνώρισης της πλήρους αποτυχίας του, της επιστροφής του με μετάνοια και πίστη στο σπίτι του Πατέρα Θεού. Να αποκτήσει αυτά που πλάστηκε να έχει και που τα έχασε εξαιτίας της αμαρτίας του.  
 
Ακόμα υπάρχει δυνατότητα επιλογής και η επιλογή είναι ατομική υπόθεση και είναι στο χέρι μας!...
 
 
 
Ματθ. 13:10 Και προσελθόντες οι μαθηταί, είπον προς αυτόν· Διά τι λαλείς προς αυτούς διά παραβολών; Ο δε αποκριθείς είπε προς αυτούς· Διότι εις εσάς εδόθη να γνωρίσητε τα μυστήρια της βασιλείας των ουρανών, εις εκείνους όμως δεν εδόθη.
 
Τα μυστήρια της Βασιλείας των ουρανών εδόθησαν και απεκαλύφθησαν στους μαθητές του Χριστού.
 
Σήμερα, μπορούμε να είμεθα μαθητές με τον ίδιο ζήλο, και αγάπη στο πρόσωπό του και τότε θα δοθεί και σε μας αυτή η αποκάλυψη.
 
Ας δούμε συνοπτικά από το κεφάλαιο 13, του Ματθαίου, αυτές τις επτά παραβολές που όλες μαζί δίδουν ένα μήνυμα, το ευαγγέλιο της Βασιλείας των ουρανών και πως ο άνθρωπος το δέχεται με χαρά, το απορρίπτει, ή στέκεται αδιάφορος.
 
Η πρώτη παραβολή, μας διαχωρίζει τις κατηγορίες των ανθρώπων, αναλύοντας την συμπεριφορά της καρδίας των, των συναισθημάτων των, ως:
 
1. Ο μη νοών (κλειστή διάνοια).
 
2. Ο μη έχων ρίζα (χωρίς πνευματικές αναζητήσεις).
 
3. Ο άκαρπος λόγος (πολλές μέριμνες, πάρα πολλές)
 
4. Ο νοών και καρποφορών (κατά το θέλημα του Θεού).
 
Η δεύτερη παραβολή, μας φανερώνει τον εχθρό του Θεού, που σπέρνει τα ζιζάνια ανάμεσα στους πιστούς. Επίσης μας λέγει ότι δεν μας επιτρέπεται να αφαιρέσουμε εμείς τα ζιζάνια, διότι
 
κινδυνεύουν οι άγιοι, οι πιστοί, διότι είναι ευαίσθητοι, ώστε να χαθούν. Θα έρθει η ώρα στην συντέλεια του αιώνα (δεύτερη παρουσία του Ιησού Χριστού) ώστε να διαχωριστούν και να απολεσθούν.
 
 Η τρίτη παραβολή, μας ομοιάζει την Βασιλεία των ουρανών, με κόκκο συνάπεως (η γνωστή μας μουστάρδα). Είναι μικρότερο των σπερμάτων, όμως γίνεται δένδρο με κλάδους. Έτσι αναπτύσσεται η Βασιλεία των ουρανών, με ανθρώπους ασήμαντους και αμαρτωλούς, που γίνονται άγιοι, άνδρες πίστεως και κρατούν κοντά τους νέες ψυχές, ομολογώντας το όνομα του Ιησού.
 
 Η τέταρτη παραβολή, μας ομοιάζει την Βασιλεία των ουρανών με προζύμι (μικρή μαγιά ή μικρό ποίμνιο). Φανερώνει τον τρόπο με τον οποίο δημιουργούνται οι εκκλησίες του Χριστού. Αρκεί μια μικρή ποσότητα μαγιάς, 2 - 3 ψυχές, ώστε να αναπτυχθεί το έργο του Θεού.
 
 Η πέμπτη παραβολή, μας ομοιάζει την Βασιλεία των ουρανών με θησαυρό κρυμμένο μέσα σε ένα αγρό, που κάποιος άνθρωπος ανακάλυψε και με χαρά πουλά ότι έχει, ώστε να αποκτήσει τον αγρό με τον κρυμμένο θησαυρό.
 
Φανερώνει την ξαφνική ευλογία στη ζωή μας, την μεγάλη ευκαιρία που μας παρουσιάζεται, να γνωρίσουμε την αλήθεια, την αλήθεια που μας ελευθερώνει από τα δεσμά της δουλείας της αμαρτίας. Και τότε με χαρά παίρνουμε τις μεγάλες αποφάσεις της ζωής μας, που δεν είχαμε πάρει ποτέ έως τότε!!
 
Είναι η στιγμή, που ο πιστός αναγεννιέται, βαπτίζεται στο νερό, στο όνομα του Ιησού και ζει μια νέα ζωή, αφιερωμένη στο λόγο του Θεού, στην υπακοή και στον αγιασμό.
 
 Η έκτη παραβολή, μας ομοιάζει την Βασιλεία των ουρανών με ένα καλό μαργαρίτη, που κάποιος έμπορος αναζητούσε. Και όταν τον βρήκε, πήρε την απόφαση να πουλήσει ότι είχε ώστε να αποκτήσει αυτό το μαργαρίτη.
 
Φανερώνει τον άνθρωπο που αναζητά, που διαθέτει σύνεση και γνώση των πολύτιμων πραγμάτων και ξέρει να εκτιμά. Έτσι μοιάζει ο πιστός δούλος του Χριστού: ξέρει να εκτιμά τις αξίες και όταν ανακαλύψει τον Ιησού δίδει όλη του τη ζωή, δια της πίστεως, ώστε να αποκτήσει την πολύτιμη σχέση με τον Ιησού.
 
 Η εβδόμη παραβολή, μας ομοιάζει την Βασιλεία των ουρανών με ένα δίκτυ, που ρίφθηκε στη θάλασσα και όταν τραβήχτηκε έπρεπε να διαχωριστούν τα καλά και χρήσιμα από τα άχρηστα.
 
Ο ίδιος ο Κύριος, έδωσε την εξήγηση ότι στην συντέλεια του αιώνα, θα απομακρυνθούν οι πονηροί από ανάμεσα των δικαίων και θα απολεστούν στην κάμινο του πυρός, με κλαυθμό και τριγμό οδόντων. Αυτό φανερώνει την δίκαιη κρίση του Θεού, καθώς και την ευσπλαχνία του και την υπομονή του ανά τους αιώνες.
 
Όλες οι παραβολές του Ιησού είναι μυστήρια, που οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν.
 
Γιατί δεν καταλαβαίνουν; Η απάντηση:
 
Ματθ. 13:14 Και εκπληρούται επ' αυτών η προφητεία του Ησαΐου η λέγουσα· Με την ακοήν θέλετε ακούσει και δεν θέλετε εννοήσει, και βλέποντες θέλετε ιδεί και δεν θέλετε καταλάβει·
 
διότι επαχύνθη η καρδία του λαού τούτου, και με τα ώτα βαρέως ήκουσαν και τους οφθαλμούς αυτών έκλεισαν μήποτε ίδωσι με τους οφθαλμούς και ακούσωσι με τα ώτα και νοήσωσι με την καρδίαν και επιστρέψωσι, και ιατρεύσω αυτούς.
 
Άρα λοιπόν, η καρδιά μας είναι το πρόβλημα.
 
Πόσο λεπτή και καθαρή είναι ;
 
Πόσο ευαίσθητη στο λόγο του ευαγγελίου;
 
Πόση δικαιοσύνη διαθέτει;
 
Πόσο έλεος κάνει στον πλησίον;
 
Πόσο αγαπά τον εχθρό;
 
Πόση πραότητα και ειλικρίνεια έχει;
 
Πόση φρονιμάδα και σύνεση διαθέτει;
 
Ας βαθμολογήσουμε ο καθένας χωριστά για τον εαυτό του.
 
Ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός, μετά την ανάστασή Του, έμεινε με τους μαθητές Του σαράντα ημέρες, λέγων προς αυτούς τα περί της βασιλείας του Θεού. Μετά την περίοδο αυτή και λίγο πριν την ανάληψή Του, τους «παρήγγειλε να μη απομακρυνθώσιν από Ιεροσολύμων, αλλά να περιμένωσι την επαγγελίαν του Πατρός, την οποίαν ηκούσατε, είπε, παρ’ εμού.
 
Διότι ο μεν Ιωάννης εβάπτισεν εν ύδατι, σεις όμως θέλετε βαπτισθή εν Πνεύματι Αγίω, ουχί μετά πολλάς ταύτας ημέρας.» Πράξ. α:4-6. Το βάπτισμα «εν Πνεύματι Αγίω» είναι η επαγγελία του ουράνιου πατέρα. Επαγγελία, σημαίνει υπόσχεση. Αυτή η υπόσχεση του ουράνιου πατέρα, ισχύει ακόμη και σήμερα για κάθε πιστό που πιστεύει στον Ιησού Χριστό και έχει αναγεννηθεί.
 
Ο ίδιος ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός, τους είπε να περιμένουν στην Ιερουσαλήμ. Και τότε, αφού ο Ίδιος ανελήφθη, οι μαθητές ανέβηκαν στο ανώγειο και περίμεναν στην προσευχή να έλθει ο Παράκλητος, το Πνεύμα το Άγιο.
 
Στην ομάδα αυτή που αποτελείτο από εκατόν είκοσι άτομα ήταν μαζί και η Μαρία, η μητέρα του Ιησού Χριστού.
 
Πράγματι, μετά δέκα ημέρες, «ότε ήλθεν η ημέρα της Πεντηκοστής, ήσαν άπαντες ομοθυμαδόν εν τω αυτώ τόπω. Και εξαίφνης έγεινεν ήχος εκ του ουρανού ως ανέμου βιαίως φερομένου, και εγέμισεν όλον τον οίκον όπου ήσαν καθήμενοι. Και εφάνησαν εις αυτούς διαμεριζόμεναι γλώσσαι ως πυρός, και εκάθισεν επί ένα έκαστον αυτών. Και επλήσθησαν άπαντες Πνεύματος Αγίου, και ήρχισαν να λαλώσι ξένας γλώσσας, καθώς το Πνεύμνα έδιδεν εις αυτούς να λαλώσιν.» Πράξεις β:1-4
 
Οι προσευχόμενοι στο ανώγειο, έλαβαν την επαγγελία του Πατρός, βεβαιώθηκαν ότι ο Ιησούς Χριστός έφθασε στον ουρανό και «εκάθισεν εκ δεξιών του Θεού.» Μάρκ. ις:19
 
Ζει ο Χριστός; Βεβαίως και ζει, διότι αν δεν ζούσε δεν θα τους έστελνε το Πνεύμα το Άγιο.
 
Οι απόστολοι και όλοι όσοι έλαβαν το Πνεύμα το Άγιο την ημέρα της Πεντηκοστής, αισθάνθηκαν δύναμη να διαπερνάει τα σώματά τους και τώρα ήταν ακόμη πιο βέβαιοι ότι ο Χριστός μετά την ανάληψή Του δεν εξαφανίσθηκε, αλλά ζει στον ουρανό και θα έλθει πάλι να παραλάβει τους πιστούς που τον περιμένουν. Με τον ίδιο τρόπο, η πείρα της Πεντηκοστής είναι αναγκαία για κάθε Χριστιανό που θέλει να έχει επικοινωνία με τον ζώντα Θεό, δια του αναστημένου Ιησού μας Χριστού.
 
Πώς διαδόθηκε το δόγμα της Πεντηκοστής σε όλα τα πλάτη της γης και εκατομμύρια άνθρωποι σήμερα, έχουν λάβει το Πνεύμα το Άγιο, όπως και οι εκατόν είκοσι απόστολοι και μαθητές την ημέρα της Πεντηκοστής, επάνω στο ανώγειο της Ιερουσαλήμ; Δια της αληθείας.
 
Η αλήθεια δεν κρύβεται. Το σκοτάδι δεν μπορεί να σκεπάσει το φως. Όπου ανάβει ένα φως, διαλύεται το σκοτάδι. Πολλοί είπαν ότι δεν πιστεύουν ότι ο Ιησούς Χριστός βαπτίζει και σήμερα στο Πνεύμα το Άγιο. Όταν όμως οι ίδιοι το έλαβαν, ομολόγησαν την πείρα της Πεντηκοστής και πολλοί άλλοι πειραματίσθηκαν και ζήτησαν το Πνεύμα το Άγιο και το έλαβαν.
 
Όταν ο άνθρωπος γεύεται τη δωρεά του Αγίου Πνεύματος, όλα του φαίνονται διαφορετικά. Μπορεί να αντιμετωπίσει δυσκολίες που μέχρι εκείνη την ώρα του φαίνονταν ανυπέρβλητες. Επίσης, δια του Αγίου Πνεύματος, νικάμε την κακή πλευρά του εαυτού μας, δηλ. την φιλαυτία μας, την ιδιοτέλειά μας και κάθε εγωιστική τάση που μπορεί να κρύβεται μέσα μας.
 
Ακόμα ο πιστός αναζωπυρώνει τη φλόγα της αναγέννησης και γίνεται θερμός ευαγγελιστής των αρετών του Θεού, αφού πρώτα ο ίδιος βιώνει την αγάπη του Θεού. Αυτός είναι ο λόγος που ασταμάτητα τόσοι άνθρωποι εξαγγέλλουν τις αρετές του Κυρίου.
 
Σήμερα, σχεδόν δεν υπάρχει χώρα που να μην κηρύττεται ο Χριστός και μάλιστα με πολύ λαμπρά αποτελέσματα.
 
Αυτό οφείλεται, στη δύναμη της Πεντηκοστής, η οποία κινεί ανθρώπους να πηγαίνουν στα πιο απίθανα μέρη για να φέρουν το μήνυμα του Ευαγγελίου.
 
Ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός ανάμεσα στα σημεία των εσχάτων ημερών έδωσε και αυτό το σημείο. «Και θέλει κηρυχθεί τούτο το ευαγγέλιον της βασιλείας εν όλη τη οικουμένη, προς μαρτυρίαν εις πάντα τα έθνη¨ και τότε θέλει ελθεί το τέλος.» Ματθ. κδ:14
 
 
 
Εφημερίδα "Χριστιανισμός" 06/2013
 

 



Edafia (278)



Όλος ο κόσμος γιορτάζει το Πάσχα και μάλιστα με αρνιά στη σούβλα, με κόκκινα αυγά και πολλά άλλα τέτοια. Γιορτάζουν όλοι την ανάσταση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, η οποία είναι ένα μοναδικό γεγονός σε όλη την οικουμένη. Όλοι χαιρετούν αυτές τις ημέρες λέγοντας «Χριστός ανέστη» και παίρνουν την απάντηση «Αληθώς ανέστη».

 
Η ανάσταση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, λέγεται και Πάσχα. Πάσχα είναι εβραϊκή λέξη και σημαίνει Πέρασμα -Έξοδος.
 
Το Πάσχα αναφέρεται στην έξοδο των Ισραηλιτών από την Αίγυπτο, όπου ήσαν σκλάβοι επί τετρακόσια ολόκληρα χρόνια και δούλευαν στο Φαραώ φτιάχνοντας πλίθρες όλη την ημέρα.
 
Το Χριστιανικό Πάσχα, όλος ο κόσμος εορτάζει την έξοδο των αμαρτωλών από κάθε έθνος και φυλή και λαό και γλώσσα μέσα από την αμαρτία και την καταδυνάστευση του διαβόλου, δια της θυσίας του Ιησού Χριστού, του ενσαρκωθέντος Υιού και Λόγου του Θεού, και δια της αναστάσεώς Του.
 
Η ανάσταση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού αποδεικνύει ότι η θυσία Του επάνω στο σταυρό του Γολγοθά έγινε δεκτή και αντικατέστησε όλες τις θυσίες που πρόσφεραν μέχρι τότε οι Εβραίοι για τις αμαρτίες τους, αρνιά, μοσχάρια, τράγους, περιστέρια, τρυγόνια και διάφορα άλλα τέτοια.
 
Τώρα, με μια θυσία που έκανε ο Ιησούς Χριστός επάνω στο σταυρό του Γολγοθά, μπορούμε να μπούμε στα άγια των αγίων του ουρανού και να παρουσιασθούμε μπροστά στον Ουράνιο Πατέρα.
 
Βγήκαμε από την Αίγυπτο της αμαρτίας, αναγεννηθήκαμε, γίναμε παιδιά του Θεού και παίρνουμε τη Θεία Κοινωνία κάθε Κυριακή, καταγγέλλοντας το θάνατο του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ότι έγινε για τις δικές μας αμαρτίες.
 
Ένα ερώτημα που τίθεται εδώ είναι: ο αναγεννημένος Χριστιανός δεν πρόκειται να ξαναμαρτήσει; Ο αναγεννημένος Χριστιανός μπορεί να αμαρτήσει, αλλά δεν αμαρτάνει εκούσια και συστηματικά.
 
Ο Ιωάννης γράφει στην Επιστολή του: «Εξεύρομεν ότι πας ο γεννηθείς εκ του Θεού, δεν αμαρτάνει, αλλ’ όστις εγεννήθη εκ του Θεού φυλάττει εαυτόν και ο πονηρός δεν εγγίζει αυτόν». Α΄ Ιωάννου ε΄:18. Τι σημαίνει «δεν αμαρτάνει»; Σημαίνει ότι δεν μένει στην αμαρτία όπως όλος ο κόσμος μένει στην αμαρτία, όπως το γουρούνι μέσα στη λάσπη.
 
Ο Χριστιανός είναι πρόβατο του Χριστού και δεν μπορεί να μένει μέσα στη λάσπη ούτε να πίνει βρώμικο νερό. Αν κατά λάθος λερώσει το ποδαράκι του σε κάποιο λασπόνερο, τρέχει και το σκουπίζει όπου μπορεί για να το καθαρίσει. Ο ίδιος ο απόστολος ο Ιωάννης γράφει: «...ταύτα σας γράφω δια να μην αμαρτήσητε.
 
Και εάν τις αμαρτήση, έχομεν παράκλητον προς τον Πατέρα, τον Ιησού Χριστόν τον δίκαιον, και Αυτός είναι ιλασμός περί των αμαρτιών ημών...» Α΄ Ιωάννου β΄:1-2. Μπορεί λοιπόν ο αναγεννημένος Χριστιανός να αμαρτήσει συμπτωματικά, είτε από άγνοια, είτε από αδυναμία ή από παγίδα.
 
Τότε, όμως, πάλι ζητάει το αίμα του Ιησού Χριστού να τον καθαρίσει και να λευκάνει το ιμάτιό του και συνεχίζει την καθαρή και αγία ζωή του. Το Πάσχα για μας τους Χριστιανούς είναι ο Ιησούς Χριστός, ο Οποίος μας βγάζει από τα αδιέξοδά μας, μας ελευθερώνει από τη θλίψη μας, ομορφαίνει με τη γλυκύτητα Του τη ζωή μας και μας εμπνέει να ακολουθήσουμε το δρόμο Του.
 
Έτσι, δεν γινόμαστε πλέον σκλάβοι του σατανά μέσα στον κόσμο της αμαρτίας. Ο απόστολος Παύλος γράφει στους Κορινθίους: «Καθαρίσθητε λοιπόν από της παλαιάς ζύμης δια να είσθε νέον φύραμα καθώς είσθε άζυμοι.
 
Διότι το Πάσχα ημών εθυσιάσθη υπέρ ημών ο Χριστός, ώστε ας εορτάζωμεν, ουχί με ζύμην παλαιάν, ουδέ με ζύμην κακίας και πονηρίας, αλλά με άζυμα ειλικρινείας και αληθείας». Α΄ Κορινθίους ε΄:7-8
 
Η εορτή του Πάσχα για τον αναγεννημένο και σωσμένο Χριστιανό, δεν είναι απλά μια φορά το χρόνο, αλλά είναι καθημερινή, και ιδιαίτερα κάθε Κυριακή όλοι οι πιστοί του Κυρίου παίρνουν από τη Θεία Κοινωνία και λαβαίνουν το σώμα και το αίμα του Ιησού Χριστού, ενθυμούμενοι το μεγάλο έργο που έκανε ο Ιησούς Χριστός γι’ αυτούς με το θάνατό Του, βγάζοντας τους μέσα από τον κόσμο της αμαρτίας.
 
Εφ. "Χριστιανισμός" Μάιος 2013
 

Όλοι οι λαοί κάποιον περιμένουν για να τους σώσει και να τους φέρει μια νέα τάξη πραγμάτων και μία απελευθέρωση από τα βάσανα, τις θλίψεις και το θάνατο. Εμείς οι Χριστιανοί, περιμένουμε τον Ιησού Χριστό. “Πάλι ερχόμενον μετά δόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς, του οποίου η βασιλεία δεν θα έχει τέλος.”

 
  Ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός ρητά και κατηγορηματικά μας υποσχέθηκε. «Υπάγω να σας ετοιμάσω τόπον. Και αφού υπάγω και σας ετοιμάσω τόπον, πάλιν έρχομαι, και θέλω σας παραλάβει προς εμαυτόν, δια να ήσθε και σεις όπου είμαι εγώ.» Ιωάν. ιδ:2-3.
 
Όλοι οι αναγεννημένοι Χριστιανοί έχουν αυτή τη μακάρια ελπίδα της δευτέρας παρουσίας του Ιησού Χριστού, ο οποίος θα έρθει ένδοξος και θα σώσει τη γη από την καταστροφή που την οδηγούν οι δυνάμεις του σκότους και να αποκαταστήσει τη δικαιοσύνη η οποία έχει κυριολεκτικά διαφθαρεί.
 
Περιττό να πούμε για την ανισότητα που υπάρχει στη γη και μπροστά στα μάτια μας. Όποιος έχει μέσον διορίζεται, όποιος δεν έχει περιμένει. Τις πρώτες θέσεις τις παίρνουν αυτοί που έχουν δικό τους στα πόστα, ενώ οι άλλοι δε μπορούν ούτε να προσεγγίσουν. Ποιος θα μπορούσε να τους ελέγξει ή να τους σταματήσει; Κανείς.
 
 Ο Χίτλερ ονειρεύτηκε να κάνει ένα κράτος που επί 1000 χρόνια θα βασιλεύσει ειρήνη. Ορκίσθηκε ότι τρεις φυλές θα τις εξαφανίσει από προσώπου της γης. Τους Εβραίους, τους Τσιγγάνους και τους Σλάβους.
 
Παρ’ όλο που έφτιαξε αρκετά εργοστάσια θανάτου με τις αίθουσες των αερίων και με τους φούρνους, δεν πρόλαβε να σκοτώσει όλους αυτούς που ήθελε. Από τους τσιγγάνους εξόντωσε πολλούς, από τους Εβραίους έξι εκατομμύρια και από τους Σλάβους όσους μπόρεσε.
 
Το Θεό δεν Τον λογάριασε καθόλου. Πίστεψε ότι αυτός θα είναι ο υπέρτατος άρχων και θα κυβερνήσει όλη την ανθρωπότητα. Οι Ναζί έτρωγαν κι έπιναν και τους άλλους λαούς τους οδηγούσαν στην πείνα και στο θάνατο. Ήθελαν, όπως έλεγαν, να καθαρίσουν τον κόσμο από τα κατώτερα στοιχεία και να βάλουν μία νέα τάξη στον κόσμο.
 
Βεβαίως ο Θεός δε σκέφτηκε να εξοντώσει κανέναν. Αντιθέτως μπορώ να πω ότι τους αγαπάει αυτούς τους λαούς πιο πολύ. Οι Εβραίοι στην παλαιά εποχή ήταν ο εκλεκτός λαός του Θεού από τον οποίο βγήκε ο Μεσσίας του κόσμου, ο Ιησούς Χριστός. Οι τσιγγάνοι, πολύ πτωχός, νομαδικός λαός, είναι αγαπητός στο Θεό και οι Σλάβοι, πολυάριθμοι και χρήσιμοι στο Θεό και πολλοί εξ αυτών έχουν γίνει κήρυκες του Ευαγγελίου. Του Θεού πλάσματα είναι όλοι και όλους τους αγαπάει ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός και πέθανε επάνω στο σταυρό για τη σωτηρία τους.
 
 Ο Ιωάννης στην Αποκάλυψη γράφει για τους σωσμένους του Χριστού: «Μετά ταύτα είδον, και ιδού όχλος πολύς, τον οποίον ουδείς ηδύνατο να αριθμήση, εκ παντός έθνους και φυλών και λαών και γλωσσών, οίτινες ίσταντο ενώπιον του θρόνου και ενώπιον του Αρνίου, ενδεδυμένοι στολάς λευκάς, έχοντες φοίνικας εν ταις χερσίν αυτών’ και κράζοντες μετά φωνής μεγάλης, έλεγον, η σωτηρία είναι του Θεού ημών του καθημένου επί του θρόνου,και του Αρνίου.» Αποκαλ. ζ:9,10.
 
Όταν ο Ιωάννης ρώτησε ποιοι είναι αυτοί, πήρε την απάντηση: «Ούτοι είναι οι ερχόμενοι εκ της θλίψεως της μεγάλης και έπλυναν τας στολάς αυτών, και ελεύκαναν αυτάς εν τω αίματι του Αρνίου.» Αποκ. ζ:14.
 
Όλος αυτός ο αναρίθμητος λαός δεν είναι μόνο Έλληνες ή Εβραίοι, αλλά εκ παντός έθνους και φυλών και λαών και γλωσσών. Ποιος είσαι εσύ άνθρωπε που μισείς τους Εβραίους ή τους Έλληνες ή τους τσιγγάνους ή τους Σλάβους ή οποιοδήποτε πλάσμα του Θεού; Δεν ήξερε ο Θεός τι έκανε; Εσύ, το χώμα, θα Τον διορθώσεις;  
 
 Οι άνθρωποι αγωνιζόμαστε να ζήσουμε όσο μπορούμε πιο πολύ κι όμως θα πεθάνουμε. Ο χρόνος τρέχει με πολύ μεγάλη ταχύτητα. Όταν ήμασταν παιδιά παρακαλούσαμε να μεγαλώσουμε γρήγορα. Τώρα όμως που μεγαλώσαμε, τα περασμένα χρόνια τα θεωρούμε λίγα.
 
Τα χρόνια περνάνε, ο Κύριος έρχεται. Η στιγμή αυτή θα έλθει όταν εν ριπή οφθαλμού θα μεταμορφωθούμε και θα λάβουμε ο καθένας ότι έπραξε, είτε καλό είτε κακό.
 
Ας ετοιμασθούμε να Τον συναντήσουμε όπως ο Συμεών ήταν έτοιμος και συνάντησε το Μεσσία, το Σωτήρα του κόσμου, συμβουλευόμενος το λόγο του Θεού και το Πνεύμα το Άγιο. Ο λόγος του Θεού, είναι ο πρώτος που μας κατατοπίζει.
 
«Θέλει εγερθή έθνος επί έθνος, και βασιλεία επί βασιλείαν και θέλουσι γείνει πείναι και λοιμοί, και σεισμοί κατά τόπους… και θέλει κηρυχθή τούτο το ευαγγέλιον της βασιλείας εν όλη τη οικουμένη… και τότε θέλει ελθεί το τέλος.» Ματθ. ιδ: 7,14. Γίνονται πολλά κακά στον πλανήτη μας και το μόνο καλό είναι ότι κηρύττεται το Ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού σε όλα τα πέρατα της γης.
 
Χιλιάδες άνθρωποι ακούνε κάθε μέρα το Ευαγγέλιο του Χριστού και πάρα πολλοί πιστεύουν και ακολουθούν, περιμένοντας τη λύτρωση από τον ερχόμενο Ιησού Χριστό, αφού από τους ανθρώπους έχουν χάσει κάθε ελπίδα για μια καλύτερη ζωή. 
 
 Στη γη που ζούμε δεν υπάρχει τίποτα καλό. Σεισμοί, αλληλοσφαγές, πόλεμοι, πείνες και πολλά κακά τα οποία μας βρίσκουν κάθε χρόνο και μας απογοητεύουν πραγματικά. Πολλοί επιθύμησαν να γίνουν κοσμοκράτορες, αλλά όλοι κατέστρεψαν όλους και καταστράφηκαν και οι ίδιοι.
 
Ο Χίτλερ είχε πολλές πιθανότητες, αλλά διάφορες συγκυρίες παρά Κυρίου τον έκαναν να καταστραφεί ολοσχερώς και οι στόχοι του και ο ίδιος. Το τέλος του ήταν φρικτό, αυτοκτόνησε και μαζί μ’ αυτόν όσοι είχαν δεθεί στενά μαζί του και πίστεψαν στη θεωρία των Ναζί.
 
Έξι εκατομμύρια Εβραίοι ρίχτηκαν στα κρεματόρια κι έγιναν στάχτη. Τώρα ο υπόλοιπος Ισραήλ προσπαθεί να βρει παράθυρο για να γίνει μέγας και κοσμοκράτορας. Δυστυχώς όμως παράθυρα δεν υπάρχουν και γι’ αυτό περιμένει το Μεσσία. Ο Μεσσίας όμως ήλθε.
 
Τους άφησε την Διαθήκη Του, που είναι το Ευαγγέλιο και τους υποσχέθηκε ότι θα έλθει πάλι, όχι όμως μόνο για τον Ισραήλ, αλλά για όλο τον κόσμο. Θα κάνει ένα έθνος παντοδύναμο, όχι όμως αποτελούμενο μόνο από Εβραίους, αλλά από παν έθνος, φυλή και γλώσσα.
 
Δεν θα χρειαστούν όπλα ούτε βόμβες. Ο Ιησούς Χριστός θα τους ποιμάνει όλους «εν ράβδω σιδηρά» και θα δώσει ειρήνη και χαρά και δικαιοσύνη σε όλο τον κόσμο. Τότε είναι που ο λύκος θα συγκατοικεί με το αρνί, το μικρό παιδί θα παίζει βάζοντας το χέρι του στη τρύπα της οχιάς.
 
Αυτή θα είναι η βασιλεία του Χριστού στην οποία θα λάβουν μέρος όλοι οι πιστοί που ακολούθησαν τον Ιησού Χριστό, σύμφωνα με τη διδασκαλία του Ευαγγελίου. Την αγάπη για όλους. Όποιος μισεί τους άλλους, θα εκβληθεί έξω απ’ αυτήν τη Βασιλεία. Δεν θα μπει ουδέν το μιαίνον, διότι εκεί θα βασιλεύει μόνο η αγάπη του Ιησού Χριστού για όλους τους ανθρώπους και η δικαιοσύνη του Θεού.
 
Υπάρχει Θεός. Εσύ ποιόν περιμένεις; Μήπως πλανάσαι; Ο αληθινός Σωτήρας και Μεσσίας είναι ο Ιησούς Χριστός, ο οποίος θα έλθει με δύναμη υπέρτατη και θα βάλει τάξη και δικαιοσύνη, «διότι η βασιλεία του Θεού δεν είναι βρώσις και πόσις αλλά δικαιοσύνη και ειρήνη και χαρά εν Πνεύματι Αγίω.» Ρωμαίους ιδ: 17.
 
 Τον περιμένουμε να έλθει γρήγορα και να βάλει όλους αυτούς που παριστάνουν τους προστάτες των πτωχών, στη θέση τους.
 
Σελίδα 2 από 24

Χριστιανικό Ραδιόφωνο

You must have the Adobe Flash Player installed to view this player.

translate

Greek Albanian English Romanian

Ημέρες Συναθροίσεων

Κυριακή
     Προσευχή:10-11πμ
     Κήρυγμα ευαγγελίου:11-12πμ
Δευτέρα
     Προσευχή:7-8μμ
     Μάθημα  :8-9μμ
Τετάρτη
     Προσευχή:7-8μμ
     Κήρυγμα ευαγγελίου:8-9μμ
         Είσοδος Ελεύθερη
 

 

Προσευχή

 

"Κύριε, να τα χέρια μου. Ας μην αγγίξουν ποτέ κάτι που θα Σε ντρόπιαζε.
 
Να τα πόδια μου. Τα αφιερώνω σ' Εσένα. Ας μην πάνε ποτέ εκεί όπου Εσύ δεν θα πήγαινες.
 
 Κύριε, να τα μάτια μου. Ας μην κοιτάξουν ποτέ σε κάτι που θα λυπούσε το 'Αγιο Σου Πνεύμα.
 
 Τα αυτιά μου ας μην ακροαστούν ποτέ κάτι που θα ντρόπιαζε το Όνομά Σου.
 
Το στόμα μου ας μην ανοίξει ποτέ για να πει μια λέξη που δεν θα ήθελα ν' ακούσεις.
 
 Ο νους μου ας μην κρατήσει ποτέ ούτε μια σκέψη ή φαντασία που θα μείωνε την αίσθηση της παρουσίας Σου."
 
"Κύριε, κάνε με έναν άνθρωπο κατά την καρδιά Σου".

Συνδεμένοι Επισκέπτες

Έχουμε 12 επισκέπτες συνδεδεμένους
mod_vvisit_counterΣήμερα141
mod_vvisit_counterΕχθές246
mod_vvisit_counterΑυτή την εβδομάδα387
mod_vvisit_counterΠροηγούμενη εβδομάδα3109
mod_vvisit_counterΑυτό τον μήνα8220
mod_vvisit_counterΠροηγούμενος μήνας13135
mod_vvisit_counterΣυνολικές επισκέψεις933247

Μην ξεχνάς πως...

Η πίστη είναι το μέσον που μεταβάλλει

το όραμα σε πραγματικότητα,

την αποκάλυψη σε γεγονός,

την εμπιστοσύνη σε εκπλήρωση,

την επιθυμία σε πείρα

και το αόρατο σε ορατό.